Urban Tourism and Development: Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Urban tourism is a new issue which there is a few research studies for understanding of physical things, urban tourism elements, and urban development. This paper explores the urban tourism issues in Bangkok through the definitions, theories, concepts of urban tourism, urban tourism elements, tourist types, and agencies. The objective of this paper is to lay the knowledge foundation of urban tourism in Bangkok by focusing physical elements to understand the situations and the problems of urban tourism in Bangkok with the primary elements, the secondary elements, and the additional elements. This paper aims at unpacking the urban tourism issues with the relationship of urban development and the integration of the agencies involvement for urban tourism in Bangkok for the world’s leading city destination, sustainably.
Downloads
Article Details
The articles published in the Journal of Architecture, Design and Construction are the intellectual property of the Faculty of Architecture, Urban Design and Creative Arts, Mahasarakham University.
References
กรุงเทพธุรกิจ. (2562). กรุงเทพฯ คว้าอันดับ 2 เอเชีย พัฒนาไมซ์อย่างยั่งยืน. [ออนไลน์] ได้จาก: http://www.bang kokbiznews.com/news/detail/822917 [สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2562].
คณะกรรมาธิการปฏิรูปการเกษตร อุตสาหกรรม พาณิชย์ การท่องเที่ยวและบริการ. (2558). รายงานวาระพัฒนาการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สภาปฎิรูปแห่งชาติ.
ฉัตรชัย พงศ์ประยูร. (2540). แนวความคิดเกี่ยวกับภูมิภาคและการพัฒนาพื้นที่. กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
ฐานเศรษฐกิจ. (2560). ขีดความสามารถการแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของไทยในปี 2560 อยู่อันดับ 34 ของโลก. [ออนไลน์] ได้จาก: http://www.thansettakij.com/content/142412 [สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2562].
ประชาชาติธุรกิจ. (2561). ย้ายเรียบกระทรวงใหญ่ คุมผังอาคารเกาะรัตนโกสินทร์. [ออนไลน์]. ได้จาก: www.prachachat. net/tourism/news-210247 [สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2562].
ประชาชาติธุรกิจ. (2561). ราชประสงค์ ดิสทริกต์ จุดหมายท่องเที่ยวระดับโลก. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://www.prach achat.net/tourism/news-182931 [สืบค้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2562].
ประชาไท. (2561). แผนพัฒนาเกาะรัตนโกสินทร์ฉบับใหม่ หรือจะเปลี่ยนเมืองเป็นพิพิธภัณฑ์ไร้ชีวิต?. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://prachatai.com/journal/2018/08/78500 [สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2562].
เพชรลัดดา เพ็ชรภักดีและคณะ. (2560). การพัฒนาประเทศสิงคโปร์: กระบวนการ การเปลี่ยนผ่าน และความท้าทาย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัยแห่งประเทศไทย.
สถาบันบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2551). กำหนดเขตพัฒนาการท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร และหมู่เกาะทะเลใต้ (เกาะสมุย เกาะพะงัน และเกาะเต่า). กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
สยามธุรกิจ. (2561). “ราชประสงค์” โชว์ “R-Walk” เผยแผนสู่ Smart District ย้ำต้นแบบธุรกิจไลฟ์สไตล์. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://siamturakij.com/news [สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2562].
สันติพจน์ กลับดี. (2559). กรุงเทพมหานคร จุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยว. [ออนไลน์]. ได้จาก: http:// www.aseanthai.net/mobile_detail.php?cid=4&nid=6375 [สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2562].
สุประภา สมนักพงษ์. (2560). แนวโน้มและตลาดการท่องเที่ยว 4.0 ประเทศไทย. Veridian E-Journal, 10(3), 2055-63.
อนันต์ เกตุวงศ์. (2541). หลักและเทคนิคการวางแผน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อนิวัช แก้วจำนงค์. (2556). หลักการจัดการ. สงขลา: นำศิลป์โฆษณา.
Certo, C. (2000). Modern management : diversity, quality, ethics, & the global environment. N.J.: Prentice Hall.
CNN Travel. (2018). Best 23 cities for street food from Miami to Tokyo. [Online]. Retrieved from:
https://edition.cnn.com/travel/article/best-cities-street-food/index.html [accessed 28 January 2562].
Couch., C. (1990). Urban Renewal: Theory and Practice. London: Macmillan Education. Dennemann, C., & Annekatrin, C. (2000). Urban regeneration and. Cities, 17(2), 137–147.
Judd, R., & Fainstein, S. (1999). The Tourist City. New Heaven, CT.: Yale University Press.
Law, C. (2002). Urban Tourism: The Visitor Economy and the Growth of Large Cities. London: Continuum.
Lui, Z. (2003). Sustainable tourism development: a critique. Journal of Sustainable Tourism, 11(6), 459-475.
Mullins., P. (1999). International tourism and the cities of Southeast Asia. D.R. Judd, and S.S. Fainstein, The tourist city. New Heaven: Yale University Press.
Netherlands Embassy in Bangkok. (March 2017). Tourism industry in Thailand. [Online]. Retrieved from: www.rvo.nl/sites/default/files/2017/06/factsheet-toerisme-in-thailand. [accessed 30 January 2562].
Chon, S. (1997). Convention participation decision-making process. Annals of Tourism Research, 24(1), 178-191.
Page, J. & Ashworth, G. (2011). Urban tourism research: Recent progress and current. Tourism Management, 20(3), 1-15.
The Centre For Liveable Cities. (2015). Urban System Study/ Planning for Tourism: Creating A. Singapore: The Centre For Liveable Cities.
Uysal, U. E. (2015). Urban tourism in Istanbul: Urban regeneration, mega-events and city. Helsinki: University of Helsinki.
Verbeke, J. (1996). Scanning museum visitors: Urban tourism marketing. Annals of Tourism, 20(3), 231-253.
