The Development of Citizenship Competencies Data Bank for Secondary Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research is an applied research that aims to find guidelines for competency-based curriculum
development and competency-based learning. The purpose of this research aimed to develop
citizenship competencies data bank for secondary students by studying the scope of citizenship competencies data bank and developing citizenship competencies data bank. The purposive sampling of the research consisted of qualified persons with knowledge and experience in teaching social studies, curriculum and teaching management and teaching supervision in social studies. Research tools are citizenship competencies data bank, questionnaire for the opinions of experts in consistency and the possibility. The statistics used to analyze the data are frequency, mean and standard deviation.
The findings of the research were :
- Scope of citizenship competencies data bank for secondary students consists of 5 topics
,16 issues and 40 tasks.
- Citizenship competencies data bank consists of strand, task, knowledge competency,
functional competency, soft skills, teaching scenario and overall found that consistency and possiblity at the highest level.
Keywords: Competency, Data bank, Competency-based learning, Performance-based assessment, citizenship
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เครือข่ายอุดมศึกษาภาคกลางตอนบน. (2557). ความรับผิดชอบต่อตนเอง. ค้นเมื่อ 14 กรกฎาคม 2563, จาก http://morality.orgfree.com/relate-life.html
ชาญวิทย์ ปรีชาพาณิชพัฒนา. (2560). คุณธรรม จริยธรรมการเป็นพลเมืองดี. ค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2563, จาก http://sites.google.com/site/janisataprombut/1-sangkhm- thiy/08-khunthrrm-criythrrm-kar-pen-phlmeuxng-di
ชนธี ชำนาญกิจ. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมฐานสมรรถนะทางด้านการใช้ภาษาไทย เพื่อเตรียมความพร้อมในการรสหกิจศึกษา โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือ และแนวคิดการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชัยนิตย์ พรรณาวร และ รุจิร์ ภู่สาระ. (2556). การพัฒนาหลักสูตรการเป็นพลเมืองดีสำหรับเยาวชน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 3(2), 97-104.
ดรุณี จําปาทอง. (2560). สภาพการจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 ในระดับการศึกษาภาคบังคับ. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 10(2), 121-135.
ทวิกา ตั้งประภา. (2556). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะของนักเรียน: กรณีศึกษา การยกระดับการจัดการศึกษาเพื่อ. พัฒนา “สมรรถนะและผลลัพธ์ ของนักเรียนในศตวรรษที่ 21” ของประเทศสิงคโปร์. วารสารครุศาสตร์, 41(3), 213-227.
ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2556). รายงานการวิจัยเรื่อง ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ธำรง บัวศรี. (2532). ทฤษฎีหลักสูตร : การออกแบบและพัฒนา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
เพ็ญพนอ พ่วงแพ. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้สังคมศึกษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภคมน วงศ์ใหญ่. (2560). การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะที่จะเป็นของผู้บริหารระดับกลางในธุรกิจโรงแรม. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
รวลักษณ์ สงวนแก้ว. (2559). Digital citizens : พลเมืองดิจิทัล. ค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2563, https://www.stou.ac.th/study/sumrit/1-59(500)/page2-1-59(500).html
วรุตม์ อินทฤทธิ์. (2562). สังคมศึกษาและการสร้างความเป็นพลเมืองดีภายใต้ระบอบการเมือง การปกครองไทย. สงขลา: สำนักวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยหาดใหญ่
วินิจ ผาเจริญ. (2561). คุณลักษณะของความเป็นพลเมืองดีในสังคมประชาธิปไตย. ค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2563, จาก http://ojs.mcu.ac.th/index.php/lampang/article/viewFile/4688/3421
วีระยุทธ ก้อนกั้น (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริงของครูผู้สอนระดับประถมศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิ สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
สุจิตรา ปทุมลังการ์. (2552). ความรู้เกี่ยวกับหลักสูตรฐานสมรรถนะและการประเมินผล. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานการอาชีวศึกษาและวิชาชีพ.
สมบูรณ์ ตันยะ. (2556). วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา. นครราชสีมา: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การศึกษาความเป็นพลเมืองของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัด. กระทรวงศึกษาธิการ. ค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2563, http://www.bps.moe.go.th/research/fulltext/Citizen.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). หลักสูตรพัฒนาศักยภาพศึกษานิเทศก์และครูผู้สอนในการสร้างเครื่องมือประเมินสมรรถนะผู้เรียนระดับ การศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2557). คู่มือประเมินสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร แห่งประเทศไทย.
อัจฉรา อยุทธศิริกุล. (2561). การศึกษาคุณลักษณะความเป็นพลเมืองตามวิถีประชาธิปไตยของนักเรียนมัธยมศึกษา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Kennedy, P. W., & Dresser, S. G. (2005). Creating a competency – based workplace, benefits compensation digest. brookfield: Feb.
Lucia, A. D., & Lepsinger, R. (1999). Art and science of competency models. Jossey-bass, Francisco.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. The American psychologist, 28(1), 1.
Westheimer, & Kahne. (2004). What kind of citizen? The politics of educating for democracy. American educating research journal, 41(2), 237 - 269.
Wright, L. (2001). HR competencies: getting them right. Canadian HR reporter. 14(19), 20.
Wright, L. (2001). HR competencies : getting them right. Canadian HR reporter. Toronto: Nov 5.
