The Training Curriculum Development to Promote Capacity of Community Service Activities Design Based on the Service Leaning for Bangkok Metropolitan Teachers
Keywords:
training curriculum, community service activities design, service leaningAbstract
The purposes of this research were to: 1) develop a training curriculum and find efficiency, and 2) study the effectiveness of the developed curriculum. The purposive sampling method was used in selecting 80 Bangkok teachers. The research instruments were document analysis form, interview form, appropriateness assessment form, achievement test, and satisfaction evaluation forms for teachers, students, and community members. The statistics employed for data analysis included percentage, mean, standard deviation, t-test, and content analysis. The results revealed that: 1) the developed Training Curriculum was composed of 7 components: (1) principle, (2) objective, (3) structure, (4) content, (5) learning methods, (6) media and learning resource, and (7) the appropriateness scores of the developed curriculum were at the highest level ( = 4.70, S.D. = 0.06), and the efficiency scores were at 82.60/92.60 that was higher than the specified criterion, 2) the post-test mean score of teachers attending the training was higher than the pre-test at a significant level of 0.05. This means that the teachers had greater abilities to design social activities for the public from the learning concepts. In addition, the overall satisfaction of the teachers, students, and community members towards the developed training curriculum were at the highest level.
Downloads
References
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2556). ทฤษฎีและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้(Theories and development instructional model).กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เอสพริ้นติ้งไทย.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2558).การเรียนรู้โดยการบริการสังคม Service Learning.วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์. 2(1),น.10
วารีรัตน์ แก้วอุไร. (2559). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมเสริมสร้างจิตสาธารณะ ตามหลักการเรียนรู้แบบรับใช้สังคมสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา.วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. 5(2),น.133
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2553).แนวปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
อรุณรุ่ง โยธสิงห์. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการประเมินที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูผู้สอนระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Adam, R.E. Dacum. (1972). Approach to Curriculum, Learning and Evaluation in Occupation Training. Ottawa: Nova Scottia New Start, Inc.,
Erickson,J.A., and Anderson,J.B.(1997). Learning with The Community Concepts and Models for Service Learning in Teacher Education. Washington D.C.: American
Association for Higher Education.
Billing, S.H. (2006). Lessons from Research on Teaching and Learning : Service- Learning as effective instruction. New York: State Farm Companies Foundation.
Kruse, Kevin. (2004). Introduction to Instructional Design and the ADDIE Model. Retrieved October6,2019.from http://www.E-arningguru.com/articles/art2_1.htm.
Peter, E. Oliva. (2009). Developing the Curriculum. Boston: Pearson Education Inc.
Scott, V.G. (2006). Incorporation Service Learning into your Special Education Program. in Intervention in School and Clinic.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2021 Dhonburi Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
