การผันแปรของความหมายของวัสดุกับวัตถุในงานศิลปะ

บทคัดย่อ

         “แก้ว” เป็นคำเรียกทั้งที่เป็นวัสดุและวัตถุทับซ้อนในคำเดียวกัน และมีความหมายแตกต่างกันตามบริบทของการสื่อสาร  แก้วอาจหมายถึงวัสดุชนิดหนึ่ง ที่มีความโปร่งใส โปร่งแสง และทึบแสง  หรือหมายถึงวัตถุที่ทำจากแก้ว เช่น แผ่นกระจก ภาชนะใส่น้ำ  คุณสมบัติของแก้วเอื้อให้เกิดความหมายสองนัยยะ คุณลักษณะที่โดดเด่นจะยังคงอยู่เมื่อนำแก้วมาผลิตสิ่งของ  แก้วที่ใช้ในงานสร้างสรรค์ศิลปะจะคงความหมายสองนัยไว้ แต่เมื่อแก้วกลายเป็นงานศิลปะ ก็จะเกิดความหมายใหม่ในฐานะวัตถุทางศิลปะอีกด้วย  การศึกษานี้มุ่งทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นวัสดุและวัตถุของแก้ว  มีการทดลองตรวจสอบแก้วบนเงื่อนไขและปัจจัยแวดล้อมต่างๆ รวมถึงพื้นที่และบริบทแวดล้อม ที่มีผลต่อการเห็น  มีการเทียบเคียงผลการทดลองกับแนวคิดทางปรัชญา ทฤษฎีทางศิลปะ และผลงานของศิลปินกรณีศึกษา เพื่อใช้เป็นแนวทางของการสร้างสรรค์งานศิลปะ  การสร้างสรรค์ของโครงการนี้ใช้คุณสมบัติพิเศษของแก้วในการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางกายภาพและรูปทรง การกลืนกลายเข้ากับสิ่งแวดล้อมอย่างแนบเนียนซึ่งความสัมพันธ์กับการมองเห็น มีการตรวจสอบความเป็นไปได้ในการใช้รูปลักษณ์ ภาพ หรือรูปแทน และวัสดุอื่นร่วมกับแก้ว เพื่อสร้างงานศิลปะ