สมรรถนะการปฏิบัติงานส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์ในประเทศไทย
คำสำคัญ:
สมรรถนะการปฏิบัติงาน;, ประสิทธิภาพการดำเนินงาน, ผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถนะการปฏิบัติงานของผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์ 2) ศึกษาประสิทธิภาพการดำเนินงาน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะกับประสิทธิภาพ และ 4) ศึกษาผลกระทบของสมรรถนะต่อประสิทธิภาพ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากพนักงานราชการตำแหน่งผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์ในประเทศไทย จำนวน 307 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์มีความคิดเห็นต่อสมรรถนะการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านการยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม การทำงานเป็นทีม การบริการที่ดี การมุ่งผลสัมฤทธิ์ และการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ ส่วนความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพการดำเนินงาน ผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์มีความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อโดยเรียงลำดับจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย คือ การคำนึงถึงคุณภาพของงานที่ได้รับมอบหมาย มีความกระตือรือร้นและมุ่งมั่นในการทำงานเพื่อให้งานสำเร็จตามเป้าหมาย และมีการปรับปรุงการทำงานเพื่อให้ได้ปริมาณงานตามเป้าหมายที่องค์กรกำหนดอยู่เสมอ
จากการศึกษา พบว่า สมรรถนะการปฏิบัติงานส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานของผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์ในประเทศไทย กล่าวคือ สมรรถนะการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการดำเนินงานของผู้ช่วยพนักงานราชทัณฑ์ในประเทศไทย ทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ การบริการที่ดี การสั่งสมความเชี่ยวชาญในงาน ด้านการายึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม การทำงานเป็นทีม และมีผลกระทบเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ สมรรถนะด้านการทำงานเป็นทีม การมุ่งผลสัมฤทธิ์ และการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ โดยสามารถสร้างสมการถดถอยได้ว่า
OPC = 0.269+0.411 (TEAM)+0.333 (ACH) +0.189 (XPE)
เอกสารอ้างอิง
คำนาย อภิปรัชญาสกุล. (2560). การเพิ่มประสิทธิภาพในองค์กร. โฟกัสมีเดียแอนด์พับลิชชิ่ง.
จันทร์ทา มั่งคามี. (2562). การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรสานักยุทธศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ภายใต้แนวทางการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จิราพร ถนอมกิตติ. (2566). ปัจจัยสมรรถนะของหัวหน้างานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานในการทำงานที่บ้าน (Work From Home) ของพนักงานบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์].มหาวิทยาลัยมหิดล.
เฉลิมพล วงษ์สวัสดิ์, ธีรพล กาญจนากาศ, และณฐนนท ทวีสิน (2568). สมรรถนะหลักของบุคลากรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านการบริการวงจรสื่อสารความเร็วสูง บริษัท ซิมโฟนี่ คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน). วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 3(1), 121-137
ชนะเอก เชี้ยวบางยาง, และสุภาสินีย์ ปริญญานิพนธ์. (2566). ปัจจัยการทำงานที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของผู้บริหารในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(4), 832–842.
ณัฐวัตร เป็งวันปลูก. (2560). ปัจจัยจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงาน ของข้าราชการทหารประจำสังกัดกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 7 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ณฐมน พุทธสุวรรณ, และลดาวัลย์ ไข่คํา. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานเป็นทีมกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) ส่วนกลาง. Journal of Administrative and Management Innovation, 12(3), 149-158
ณัฐฐินี สมานพิทักษ์วงค์. (2563) ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักในการปฏิบัติงานกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษาโรงแรมในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธนภรณ์ พรรณราย. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ธีรพล เจริญสุข และแสงจิตต์ ไต่แสง. (2564). การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรกรมสรรพสามิตในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 75–95.
ธันยนันท์ ทองบุญตา. (2562). เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานด้วยการเสริมแรงทางลบ. Journal of Humanities and Social Sciences Rajapruk University, 5(3), 14–27.
เบญจมาศ บุ้งรุ่ง. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานที่บ้าน (Work From Home) ของพนักงานของรัฐในช่วง สถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส COVID-19: กรณีศึกษาสถาบันพระปกเกล้า [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุปัญทิพา กีรติฤทธิกุล, และนพพงศ์ เกิดเงิน. (2024). ปัจจัยด้านสมรรถนะของพนักงานขับรถที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการฏิบัติงานของธุรกิจขนส่งสินค้าควบคุมอุณหภูมิในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(1), 440–454.
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์. (2560). หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เนตรนภา ตะลาด, และอาคม อึ่งพวง. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรสายสนับสนุนด้านวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(4), 36–44.
เพ็ญนภา เกื้อเกตุ, ภ. พ., และวิโรจน์ ไพบูลย์เวชสวัสดิ์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นมืออาชีพของนักบัญชียุคดิจิทัลและประสิทธิภาพการดำเนินงานของกิจการห้างหุ้นส่วนจำกัดในจังหวัดยะลา. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(1), 153–166.
พรรณวดี สุวรรณสิงห์ และเอกสิทธ์ สนามทอง. (2566). สมรรถนะหลักในการปฏิบัติงานของพนักงานเทศบาลเมืองบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. วารสารบริหารการพัฒนานวัตกรรมเชิงบูรณาการ, 4(2), 36-56
รพีพรรณ ฉัตรเลิศยศ. (2564). การศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล สมรรถนะหลัก และภาวะผู้นำที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ในเขตจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ
วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(2), 140-150
ลิตา เอื้อสุวรรณ. (2567). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต1. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 1940–1952.
วริษฐกันย์ ทองดี, และวิชิต อู่อ้น. (2567). การสร้างแบบจำลองของเทคโนโลยีและนวัตกรรมกับประสิทธิภาพการดำเนินงาน. วารสาร มจร. การพัฒนาสังคม, 9(1), 323–336.
วรรณภา อภิรมยานนท์, และปัญญารัฐฎน์ จันทร์กอง. (2567). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของบุคลากรทางการศึกษาในสังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาเอกชน จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 10(2), 32-41.
ศรัณย์ วัฒนา. (2560). การพัฒนาสมรรถนะของทรัพยากรมนุษย์ 4.0 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานไปสู่ประเทศไทย 4.0 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สว่างวงศ์ หมายเทียมกลางและนภาพร วงษ์วิชิต. (2562). สมรรถนะหลักและประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานในสถาบันอุดมศึกษา สายสนับสนุน มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์, 6(2), 292–313.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2553). คู่มือการกำหนดสมรรถนะในราชการพลเรือน: คู่มือสมรรถนะ. บริษัทประชุมช่าง จำกัด.
อรนุช กบรัตน์, เรียงดาว ทวะชาลี, และธงชัย สิงอุดม. (2561). สมรรถนะการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานคดีศาลสูงภาค 4. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 1(2), 30–40.
อิงครัตน์ จันทร์วงศ์. (2566). ปัจจัยการทำงานเป็นทีมที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมศุลกากร จังหวัดสงขลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
McClelland, (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14.
Peterson, E., & Plowman, E. G. (1989). Business organization and management. Richard D. Irwin.
Plowman, E., & Peterson, G. E. (1953). Business organization and management. Irwin.
Simon, A. H. (1960). The new science of management decision. Harper & Brothers.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Model for superior performance. Wiley.
Sekaran, U., & Bougie, R. (2010). Theoretical framework. In Research methods for business: A skill building approach (5th ed.). Wiley.
Woodcock, M. (1989). Team development manual. Billing & Son.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสหวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ ในการตีพิมพ์บทความ
จะโชว์ตอนที่ ผู้ส่งบทความ ตีพิมพ์ ต้องกด accept
