แนวทางการบูรณาการวัฒนธรรมไทยในการสอนภาษาอังกฤษ: การสร้างพลเมืองโลกที่มีสมรรถนะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาสมรรถนะที่สำคัญของผู้เรียน โดยเฉพาะสมรรถนะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม จำเป็นต้องอาศัยความรู้และทักษะของครูเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมจัดเป็นทักษะที่ 5 ในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ วัฒนธรรมจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญของการจัดการศึกษาภาษาอังกฤษอย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น ครูไม่เพียงแต่ต้องพัฒนาทักษะทางภาษาให้กับผู้เรียนเท่านั้น แต่ยังต้องส่งเสริมความตระหนักรู้ทางวัฒนธรรมเพื่อช่วยให้ผู้เรียนสามารถปรับตัวและสื่อสารในบริบทที่หลากหลายได้ ความรู้ทางวัฒนธรรมไม่ใช่เนื้อหาเสริม หากแต่เป็นรากฐานที่สำคัญต่อการส่งเสริมให้ผู้เรียนได้สำรวจวัฒนธรรมของตนเอง พร้อมกับปรับใช้ภาษาของตนเพื่อการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมที่มีประสิทธิภาพ ด้วยการส่งเสริมความตระหนักรู้ทางวัฒนธรรมควบคู่ไปกับทักษะทางภาษา ครูจึงสามารถเสริมสร้างให้ผู้เรียนมีสมรรถนะที่จำเป็น อันจะนำไปสู่การเป็นพลเมืองโลก
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษมักมุ่งเน้นไปที่องค์ประกอบทางภาษาเป็นหลัก จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีแนวทางการปฏิบัติสำหรับการบูรณาการวัฒนธรรมลงในการสอนภาษา บทความนี้จึงนำเสนอแนวทางการบูรณาการวัฒนธรรมไทยในการสอนภาษาอังกฤษผ่านกิจกรรมทางภาษา โดยแนวทางดังกล่าวประกอบด้วย การกำหนดวัตถุประสงค์การเรียนรู้ที่ชัดเจน การเลือกสื่อการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม และการออกแบบกิจกรรมที่มีความหมายและเชื่อมโยงกับประสบการณ์ในชีวิตจริงของผู้เรียน ด้วยการบูรณาการวัฒนธรรมไทยในกิจกรรมการสอนภาษาอังกฤษ ครูจะสามารถสร้างความเชื่อมโยงที่มีความหมายระหว่างการเรียนรู้ทางวัฒนธรรมและการพัฒนาทักษะทางภาษา ซึ่งเป็นการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมที่จำเป็นสำหรับการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Adair, S. (2025, February 23). Thailand's unique Snakehead Fish Cake of Sing Buri. The Nation. https://www.nationthailand.com/life/food/40046615?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR2gotgEUlyF79wlmV7m0d-qvoCo498IdGNZu-kPQECmldzC1VNae9CgnzY_aem_z4JXbjZH9Cg4o3YHSiGc9A
Al-Rifa’i, F. K., Al-Majdawi, A. M. C., & Karam, H. G. (2021). Teaching culture strategies in EFL classroom. Journal of Education College, 2(25), 1665–1686.
Anthony, L. (2018). Introducing English for specific purposes. Routledge.
Bangkok Post. (2024a, June 4). Buakaw to showcase Muay Thai at the 2024 Paris Olympics. Bangkok Post. https://www.bangkokpost.com/thailand/people/2804974/buakaw-to-showcase-muay-thai-at-the-2024-paris-olympics
Bangkok Post [@bangkokpost.official]. (2024b, August 8). Buakaw Banchamek, the professional Muay Thai kickboxer who performed impressive Thai traditional boxing moves at the 2024 Olympics in Paris [Video]. TikTok. https://www.tiktok.com/@bangkokpost.official/video/7400688498870652178?lang=en
Bennett, M. J. (1997). How not to be a fluent fool: Understanding the cultural dimension of language. In A. E. Fantini (Ed.), New ways in teaching culture (pp. 16–21). TESOL.
Byram, M. (2011). Intercultural citizenship from an internationalist perspective. Journal of the NUS Teaching Academy, 1(1), 10–20.
Byram, M., & Golubeva, I. (2020). Conceptualising intercultural (communicative) competence and intercultural citizenship. In J. Jackson (Ed.), The Routledge handbook of language and intercultural communication (pp. 70–85). Routledge.
Chamberlain, J. R. (2004). An introduction to intercultural studies. In D. Utley (Ed.), Intercultural resource pack: Intercultural communication resources for language teachers (pp. 7–9). Cambridge University Press.
Galloway, N., & Rose, H. (2015). Introducing global Englishes. Routledge.
Hadley, A. O. (2001). Teaching language in context. Heinle & Heinle Publishers.
Kirkpatrick, A. (2011). English as an Asian lingua franca and the multilingual model of ELT. Language Teaching, 44(2), 212–224. https://doi.org/10.1017/S0261444810000145
Kirkpatrick, A. (2014). English as a medium of instruction in East and Southeast Asian universities. In N. Murray & A. Scarino (Eds.), Dynamic ecologies: A relational perspective on languages education in the Asia-Pacific region (Vol. 9, pp. 15–26). Springer.
Matyakhan, T., Chusanachoti, R., & Santos, J. A. L. (2024). “I think I speak without hesitation”: Learning-oriented assessment to enhance English oral communication of Thai pre-service teachers. REFLections, 31(3), 966–989. https://doi.org/10.61508/refl.v31i3.275912
Matyakhan, T., Chusanachoti, R., & Imsa-ard, P. (2025). Rethinking oral communication materials: Learner-informed coursebook design in EFL higher education contexts. International Journal of TESOL Studies, 7(3), 167–179.
Ministry of Education. (2008). Basic education curriculum B.E. 2551 (A.D. 2008). http://www.act.ac.th/document/1741.pdf
National Standards in Foreign Language Education Project. (1996). Standards for foreign language
learning in the 21st century. Allen Press.
Office of the Basic Education Commission. (2021). Competency - based Education. https://cbethailand.com/หลักสูตร-2/กรอบหลักสูตร/สมรรถนะหลัก-6-ประการ/สมรรถนะการสื่อสาร/ [in Thai]
Pattaraworathum, N. (2021). Culture teaching practices of lower secondary school ELT teachers from the Global English perspective: A qualitative case study in Thailand. [Doctoral thesis, University of Southampton]. University of Southampton Institutional Repository. https://eprints.soton.ac.uk/452428/
Pattaraworathum, N. (2025). The effects of applying intercultural tasks on pre-service ELT teachers’ intercultural awareness in a course on English for intercultural communication. PASAA Journal, 71, 121–159.
Risager, K. (2007). Language and culture pedagogy: From a national to a transnational paradigm. Multilingual Matters.
Rohmani, L. A., & Andriyanti, E. (2022). Culture teaching in EFL classes: Teachers’ beliefs, attitudes, and classroom practices. Studies in English Language and Education, 9(1), 237–257.
Seelye, H. N. (1993). Teaching culture: Strategies for intercultural communication (3rd ed.). National Textbook Company.
Seidlhofer, B. (2011). Understanding English as a Lingua Franca. Oxford University Press.
Sitthitikul, P., & Prapinwong, M. (2020). Intercultural communicative competence development in an EFL context in Thailand. In H. Lee & B. Spolsky (Eds.), Localizing global English: Asian perspectives and practices (pp. 65–83). Routledge.
Surat Thani Primary Educational Service Area Office 2. (2025). Guidelines for developing intermediate and terminal indicators. https://www.surat2.go.th/2021/files/com_news_manual/2025-05_70634f9ae31fce4.pdf [in Thai]
Tomalin, B. (2008). Culture – the fifth language skill. British Council. https://www.teachingenglish.org.uk/professional-development/teachers/inclusive-practices/articles/culture-fifth-language-skill
Tomalin, B., & Stempleski, S. (1993). Cultural awareness. Oxford University Press.
Wagner, M. & Byram, M. (2017). Intercultural citizenship. In Y. Y. Kim (Ed.), The international encyclopedia of intercultural communication (pp. 1–6). John Wiley & Sons.
Yurtsever, A., & Özel, D. (2021). The role of cultural awareness in the EFL classroom. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 12(1), 102–132. https://doi.org/10.17569/tojqi.776499
Zapata-Barrero, R. (2019). Intercultural citizenship in the post-multicultural era. SAGE Publications. https://doi.org/10.4135/9781526498465
