ความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การเรียนภาษาและพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษกับประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนและความสำเร็จในการเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

ฐิตาพร พุฒกลาง; นลิน สีมะเสถียรโสภณ

ผู้แต่ง

ฐิตาพร พุฒกลาง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
นลิน สีมะเสถียรโสภณ วิทยาลัยการจัดการอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

กลยุทธ์การเรียนภาษา, พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ, ประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอน, ความสำเร็จในการเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาและประสิทธิภาพในการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ 2) การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาและความสำเร็จในการศึกษาในระดับนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ 3) การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษและประสิทธิภาพในการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ และ 4) การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษและความสำเร็จในการศึกษาในระดับนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ซึ่งเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จำนวน 178 คน โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.88-1.00 และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) กลยุทธ์การเรียนภาษา ด้านการจำ ด้านการแก้ไขข้อบกพร่อง และด้านการนำไปสู่ความสำเร็จมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) กลยุทธ์การเรียนภาษา ด้านการแก้ไขข้อบกพร่อง และด้านการนำไปสู่ความสำเร็จ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความสำเร็จในการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่่ระดับ 0.05 3) พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ ด้านการใช้เทคนิคและเครื่องมืออุปกรณ์ ทางการเรียน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 4) พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ ด้านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ด้านการจัดการกับเวลาเรียน ด้านการทบทวนและการเตรียมตัวในการเรียนและด้านการใช้เทคนิคและเครื่องมืออุปกรณ์ทางการเรียน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความสำเร็จในการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

เอกสารอ้างอิง

จันทิมา ชุวานนท์, ธญาวรรณ ก๋าคำ และชมพูนุท ถาวรวงศ์. (2562). เจตคติและพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาต่อการเรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่ออุตสาหกรรมบริการ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย

ราชภัฏธนบุรี.

ชุติพร เหล็กคำ. (2557). กลยุทธ์การพัฒนาคุณภาพเด็กด้อยโอกาสโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 57 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2561). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. ตักศิลาการพิมพ์.

ทินพันธ์ บุญธรรม. (2556). การบริหารวิชาการกับประสิทธิภาพการสอนของครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนที่ขาดแคลนครูคณิตศาสตร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา และธีรศักดิ์ อุ่นมารมญ์เลิศ. (2553). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเรียนที่ดีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 1(2), 126-139.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. สุวีริยาสาส์น.

ปณิชา นิติสกุลวุฒิ และทรงศรี สรณสถาพร. (2557). การใช้กลยุทธ์ในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักเรียนที่เข้าร่วมโครงการค่ายอาเซียน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 8(16), 39-54.

ประสิทธิ์ ปสิทฺโธ พระครูสิริธรรมนิเทศ (พระคุณปลัด), บานชื่น นักการเรียน และพาฝัน ธนากูรเมธา. (2566). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 24(1), 132-140.

ผ่องใส เพ็ชรรักษ์, อาทร จิตสุนทรชัยกุล และศิรัตน์ แจ้งรักษ์สกุล. (2555). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วันเพ็ญ ภุมรินทร์, เบญจพร มีพร้อม, นิกร เทพทอง, สิตา สิทธิรณฤทธิ์, กุลศิริ วรกุล, ชนกนาถ จีนศรี และจริยาภรณ์ ตาปิน. (2563). ทัศนคติในการเรียนที่ส่งผลต่อพฤติกรรมในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต, 15(2), 29-42.

ศรเนตร อารีโสภณพิเชฐ. (2557). กลยุทธ์การเรียนการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์: แผนที่มโนทัศน์. วารสารครุศาสตร์, 42(3), 194-210.

ศุภิกา นิรัติศัย. (2561). ทัศนคติ แรงจูงใจ และพฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. วารสารมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร์, 9(2), 138-170.

สมพร โกมารทัต. (2559). การศึกษาการใช้กลยุทธ์การเรียนภาษต่างประเทศของนักศึกษระดับปริญญาตรีในกรุงเทพฯ และปริมณฑล (รายงานการวิจัย) กรุงเทพฯ: คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

อมราวดี ทัพพุน. (2554). กลยุทธ์การเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีชั้นปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีไทย - ญี่ปุ่น ปีการศึกษา 2554 (รายงานการวิจัย) กรุงเทพฯ: สำนักวิชาพื้นฐานและภาษา สถาบันเทคโนโลยีไทย - ญี่ปุ่น.

อุบลรัตน์ เพ็งสถิตย์. (2556). พฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาที่เรียนวิชาเอกจิตวิทยา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C., & Sarstedt, M. (2013). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). CA: Sage Publications.

Hair, J. F. (Jr.), Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). California, CA: Sage Publications.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-referenced Test Item Validity. Journal of Educational Research, 2(2) 49-60.

Wong, K. K.-K. (2013). Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) Techniques Using Smart PLS. Marketing Bulletin, 24(1), 1-32.