Factors Affecting the Sustainable Development of Integrated Agriculture under the Sufficiency Economy Approach Ban Sai Ngam Community, Nikhom Subdistrict, Satuk District, Buriram Province

Authors

  • Bancha Chantarat Faculty of Management Science, Buriram Rajabhat University, Buriram, Thailand
  • Nitirote Suppakritsuwankul Faculty of Management Science, Buriram Rajabhat University, Buriram, Thailand
  • Pawidhan Panumram Faculty of Management Science, Buriram Rajabhat University, Buriram, Thailand
  • Sira Phetjamroensuk Faculty of Management Science, Buriram Rajabhat University, Buriram, Thailand

Keywords:

Development, Integrated agriculture, Sustainability, Sufficiency economy Ban Sai Ngam community

Abstract

This research is mixed methods research. There is an important objective:1) Study the problems of agriculture's way of life. 2) To develop factors for agricultural occupation .3) Propose guidelines for integrated agricultural development based on the principles of sufficiency economy. It is quantitative research and qualitative Using questionnaires and interviews with 200 farmers who do agriculture residing in Ban Sai Ngam. The research results found that the way of life of the community is mainly agriculture with a monthly income of 10,001 to 15,000 baht. Analysis of data on the development of Ban Sai Ngam agriculture has an overall mean at a high level (gif.latex?x\bar{}= 4.37). and the most individual aspects include motivation and training factors (gif.latex?x\bar{}= 3.61). Integrated farmer development approaches to the success of the Ban Sai Ngam community can be derived from 4 factors: 1) Attitude change exchange knowledge Study tour to be a role model. 2) Experimenting with crop rotation to create sufficient food for consumption. to create motivation. 3) Community career development grow crops that meet market demand. from short-term crop cultivation long-term, circulating, can be sold throughout the year. And 4) uses little space but has high returns, being a learning society based on the sufficiency economy philosophy. Importantly, Nikhom Subdistrict Municipality seeing success, it has been included in the municipal agricultural tourism ordinance plan for the year 2022 towards a sustainable community.

References

เกตุเมธ วินชยุทธ. (2559). การจัดการความรู้สู่แผนชุมชนพึ่งตนเองอย่างยั่งยืนการพัฒนาชุมชนตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา. วารสารวิทยาการสารสนเทศ, 34(1), 1-25.

กฤศณัฏฐ์ เมธวินชยุตม์, สุภาพรรณ พาบุ, และรังสรรค์ นามวงศ์. (2559). การจัดการความรู้สู่แผนชุมชนพึ่งตนเองเพื่อการ พัฒนาอย่างยั่งยืนของชุมชนตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา. วารสารสารสนเทศศาสตร์ (บรรณารักษ์ศาสตร์ มข.), 34(1), 1-25.

ง่ายงาม ประจวบวัน. (2558). การพัฒนาระบบเกษตรกรรมยั่งยืนชุมชนบ้านหลักเมตร. กรุงเทพฯ :มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

จารีพร เพชรชิต. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการทำเกษตรแบบผสมผสานของเกษตรกร ในอำเภอบ้านนาสารจังหวัดสุราษฎร์ธานี. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ณัฐกฤตา ศรีสุยงค์, เบญจมาศ อยู่ประเสริฐ, และสินีนุช ครุฑเมือง แสนเสริม. (2559). เกษตรกรผู้ทำเกษตรผสมผสานในพื้นที่ จังหวัดอุดรธานี. ใน การประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มสธ.ครั้งที่ 3 (O-ST031). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

นภาพร เวชกามา และรัตน์ ชิณแสน. (2558). รูปแบบเกษตรประณีตเพื่อพัฒนาอาชีพสู่ความยั่งยืน: กรณีศึกษาเกษตรกรตำบลนาโส่ อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร. วารสารเกษตรพระวรุณ, 12(1), 59-66.

พระศุกร์ หัยภาค. (2563). การจัดการเกษตรผสมผสานตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจังหวัดอุทัยธานี (วิทยานิพนธ์เกษตรศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

นงนภัส คู่วรัญญู เที่ยงกมล. (2552). สิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (ความมั่นคงทางอาหาร) เล่ม 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นฤช เวชคะมะ. (2560). โมเดลเกษตรกรรมที่ประณีตเพื่อการพัฒนาอาชีพสู่ความยั่งยืน:กรณีศึกษาเกษตรกรตำบลนาซอ อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร. พระวรุณวารสารเกษตร,12(1), 59-66.

บัญชา จันทราช. (2565ก). จัดเวทีพัฒนาโจทย์วิจัยร่วมกับชุมชน. 7 ธันวาคม 2565. ศาลากลางหมู่บ้านไทรงาม.

บัญชา จันทราช. (2565ข). เอกสารรายชื่อผู้เข้าร่วมงานวิจัย. 7 ธันวาคม 2565. ศาลากลางหมู่บ้านไทรงาม.

พัชรินทร์ สิรสุนทร. (2556). แนวคิด ทฤษฎี เทคนิค และการประยุกต์เพื่อการพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ระพี สาคริก. (2553). แผ่นดินถิ่นเกิด เกษตรกรรม การศึกษาและอนาคตของแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: ทางช้างเผือก.

วิฑูรย์ปัญญากุล. (2556). เกษตรกรรมยั่งยืน: วิถีเกษตรกรรมเพื่ออนาคต (ฉบับที่3). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสายใยแผ่นดิน.

วัชร ดำดวงรมย์. (2021). รูปแบบการจัดการการเกษตรแบบบูรณาการเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในลุ่มน้ำปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยา, 6(7), 7-10.

สุภาวดี ขุนทองจันทร์. (2559). การเสริมสร้างศักยภาพของเกษตรกรในการผลิตพริกพื้นเมืองพันธุ์หัวเรือด้วยมาตรฐานเกษตรปลอดภัยในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารเกษตร, 32(2), 209-221.

สำนักทะเบียนอำเภอสตึก. (2563). งานทะเบียนราษฎร์การปกครองส่วนท้องถิ่น. บุรีรัมย์.

เสาวนีย์ เล็กบางพง, ธีรพงศ์ มนต์แก้ว, นลินทิพย์ พูลนวล, และเสาวลักษณ์ ศรีปลอด. (2565). รูปแบบการพัฒนาอาชีพเกษตรผสมผสานวิถีชีวิตของเกษตรกรรุ่นใหม่ต้นแบบในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิจัยรําพรรณี, 16(3), 133-142.

อานัฐ ตันโช. (2556). ตำราเกษตรธรรมชาติประยุกต์ แนวคิด หลักการ เทคนิคปฏิบัติในประเทศไทย. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์ทรีโอแอดเวอร์ไทซิ่ง แอนด์ มีเดีย.

องค์การบริหารส่วนตำบลนิคม. (2565). ข้อมูลพื้นฐานสำมโนประชากร. สืบค้นเมื่อ 7 ธันวาคม 2565 จาก https://www.nikom.go.th/portal/

Published

2024-06-28

Issue

Section

Research Articles