The Integrating Folk Music Skills Through Participatory Learning to Develop Quality for Lifelong Learning of Students at Chaloem Phrakiat Border Patrol Police School, Ban Rong Lueai Buriram Province
Keywords:
Integration of folk music skills, Participatory learning, Lifelong learning, Quality of life development, Border patrol police school studentsAbstract
This research aimed to 1) study the problem of folk music skills, 2) develop the efficiency of folk music skill training kits to meet efficiency according to the criteria of 75/75, 3) study students' academic achievement after using the music skill training kits, and 4) study their satisfaction with the folk music skill training kits. It is a mixed research method. The data were collected from 20 of Students at Chaloem Phrakiat Border Patrol Police School, Ban Rong Lueai Buriram Province. The research instruments were a pre-test and post-test of folk music skills. The folk music skill training kits assess folk music practice skills academic achievement test and a satisfaction questionnaire with a satisfaction questionnaire regarding the folk music skill training set. Statistics used in data analysis include basic statistics such as percentage, mean, and standard deviation. The statistics used to check the hypothesis were t-tests. The research results found that 1) the students learned only some basic music skills in the subject, and there was no practice. The musical instruments are still insufficient, 2) The efficiency of the folk music skill training kits by learning to participate in quality development towards lifelong learning is equal to 76.25/88.25, which is higher than the set criteria 75/75, 3) the results of the academic achievement test after studying are higher than before studying, with statistical significance at the level. 0.05, and 4) students were satisfied with the overall skills training kits at a high level. In each aspect, such as measurement and evaluation, the teacher side and learning management activities are at the highest level, and the teaching instruments side of learning management, the music skill training kits, and the content of this course are at a high level.
References
กมลชนก อรรคอำนวย. (2563). แนวทางพัฒนาวงดนตรีพื้นบ้านอีสาน โรงเรียนมัธยมในจังหวัดกาฬสินธุ์ (วิทยานิพนธ์ดุริยางคศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กฤษฎ์ พีรธนัศสกุล. (2564). ฝึกเป่าแคนโดยใช้ K6 Model เพื่อการอนุรักษ์ศิลปะพื้นบ้านอีสาน. วารสารวิชาการ, 24(3), 30-39.
เกษมสันต์ ตราชู. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะทางดนตรีตามแนวคิดของดาลโครซสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ดุริยางคศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชัยวัฒน์ เกษจันทร์ และวัน เดชพิชัย. (2564). ผลของการใช้กิจกรรมการเรียนรู้ดนตรีตามแนวคิดของโคดายที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนและทักษะการบรรเลงดนตรีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 12 (น. 863-875). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ชานนท์ จงจินากูล, สยาม จวงประโคน, และชานนท์ ดำสนิท. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติกลองชุดตามแนวคิดของเดวีส์รายวิชาดุริยางค์สากล 2 สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(1), 47-57.
ดารณี ศักดิ์ศิริผล. (2549). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยที่มีภาวะเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาทางการ เรียนรู้. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 7(1), 20-28.
ดิลก อุตราช และนฤมล ภูสิงห์. (2566). การส่งเสริมทักษะการปฏิบัติดนตรีชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ ผสมผสานร่วมกับชุดกิจกรรมรายวิชาดนตรี-นาฏศิลป์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(3), 55-69.
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2561). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. มหาสารคาม : ตักศิลาการพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ปิยพันธ์ แสนทวีสุข, สุพรรณี เหลือบุญชู, อนุชิต แสนทวีสุข, สุทธิศักดิ์ แสนทวีสุข, กานนท์ เวชกามา, วัชระ หอมหวล, และศราวุธ โชติจำรัส. (2547). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นดนตรีพื้นบ้านอีสานเรื่องการขับร้องเพลงพื้นบ้านอีสาน (รายงานวิจัย). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปิยพันธ์ แสนทวีสุข. (2549). ดนตรีพื้นบ้านอีสาน. มหาสารคาม: อภิชาติการพิมพ์.
พจณิชา ฤกษ์สมุทร. (2562). การพัฒนาทักษะทางดนตรีเพื่อให้เกิดความคิดริเริ่มในทางสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยจากการจัดประสบการณ์ในรูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ทางดนตรีตามทฤษฎีของโคดาย. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(21), 74-87.
พนมพร จันทรปัญญา และวลัยพร เตชะสรพัศ. (2559). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้สำหรับนักศึกษา ในหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเอร์น.
พรรณทิภา คำพรหม. (2551). ปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะการเรียนรู้ของนิสิตนักศึกษาคณะครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ การวิเคราะห์ถดถอย แบบกำหนดลำดับขั้น (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิศสุดา สีอ่อน, อัญชลี แสงอาวุธ, และกฤษณี สงสวัสดิ์. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาดนตรีสำหรับเด็กโดยใช้หลักการเรียนรู้ตาม แนวคิดของคาร์ล ออร์ฟเพื่อส่งเสริมทักษะการปฏิบัติด้านดนตรีสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารศิลปะศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(2), 341-352.
ไพศาล วรคำ. (2555). การวิจัยทางการศึกษา Education Research. พิมพ์ครั้งที่ 5. มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
โยธิน พลเขต. (2564). การสร้างสรรค์สื่อการเรียนรู้ดนตรีพื้นบ้านอีสานสู่ชุมชนอย่างยั่งยืน (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบัน บัณฑิตพัฒนศิลป์.
ลลิดา ธรรมบุตร, ปริญญา ทองสอน, และอาพันธ์ชนิต เจนจิต. (2556). การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่อง การอนุรักษ์ศิลปะและวัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัด สมุทรปราการ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 7(2), 56-69.
วาสนา สาระจันทร์. (2561). การจัดการเรียนรู้วิชาดนตรี ตามแนวคิดของคาร์ลออร์ฟร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเพื่อพัฒนาทักษะ การปฏิบัติทางดนตรีและทักษะความคิดริเริ่มสร้างสรรค์แนะวัตกรรมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต) กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ศิฬาวรรณ อินทะเสน. (2553). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ วิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการคูณ โดยใช้ชุดฝึกทักษะและกระบวนการเรียนรู้ แบบร่วมมือสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
เสาวลักษณ์ รัตนิพนธ์. (2560). ความรู้เกี่ยวกับงานบริการวิชาการแก่สังคม. สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2566 จาก http://chumphon2.mju.ac.th/km/?p=520.
อัจฉรา ชำนาญวงษ์. (2553). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ดนตรีพื้นบ้านอีสานพื้นฐานการตีโปงลางแบบกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนสาระ การเรียนรู้ศิลปะดนตรีชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม : มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.
Goldberg, M., & Scott-kassner, C. (2002). Teaching other subject through music. In Colwell, R., & Richardson, C. (Eds.). The new handbook of research on music teaching and learning: A project of the music educations national conference. New York: Oxford University Press.
Hair, J., Black, W., Babin, B., Anderson, R., & Tatham, R. (2006). Multivariate Data Analysis. 6th ed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Merriam Webster, Incorporated. (1995). Merriam-Webster's Collegiate Dictionary. 10th ed. Massachusetts: Merriam-Webster.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49-60.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Disciplinary Journal Buriram Rajabhat University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ ในการตีพิมพ์บทความ
จะโชว์ตอนที่ ผู้ส่งบทความ ตีพิมพ์ ต้องกด accept