ดุษฎีนิพนธ์การประพันธ์เพลง: จิตวิญญาณแห่งอาเซียน ซิมโฟนิกแรปโซดี สำหรับวงเชมเบอร์ออร์เคสตรา

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ืืNattaporn Pakalong

摘要

ดุษฎีนิพนธ์การประพันธ์เพลง: จิตวิญญาณแห่งอาเซียน ซิมโฟนิกแรปโซดี สำหรับวงเชมเบอร์               ออร์เคสตรา เป็นงานสร้างสรรค์ที่แสดงจินตนาการกว้างไกลทางดนตรี มีวัตถุประสงค์เพื่อผสมผสานความงาม เสียงแห่งขนบวัฒนธรรมอาเซียน โดยคัดสรรบทเพลงตัวแทนชาติสมาชิกจำนวน 10 บท มาบูรณาการร่วมกับเอกภาพจังหวะบทเพลงพื้นเมืองพร้อมทั้งการสร้างสรรค์ทำนองสอดสลับ และศิลปะการพลิกแพลงสีสันลีลา นับเป็นหัวใจสำคัญในการประสานคุณลักษณะองค์ประกอบดนตรี บทเพลงบรรเลงโดยวงที่มีเครื่องสายเป็นหลัก  ประกอบกับเสียงสังเคราะห์ที่เพิ่มสีสันโดย อิเล็กโทน ผลงานอยู่ในคีตลักษณ์แรปโซดี ซึ่งเชื่อมโยงมรดกดนตรีอาเซียนด้วยกลวิธีการประพันธ์ อันหลากหลายโดยมีแนวเดี่ยวไวโอลิน ที่มีการบรรเลงคล้ายการขับร้องนำในเพลงพื้นบ้าน และการย้ายโมดไปตามท่วงทำนองลีลา ซึ่งถือเป็นมนต์สะกดของดนตรีอาเซียน


             จิตวิญญาณแห่งอาเซียน ซิมโฟนิกแรปโซดีสำหรับวงเชมเบอร์ออร์เคสตรา ประกอบด้วย เครื่องสายตะวันตก 15 คน และ เครื่องตี ได้แก่ ไซโลโฟน ทิมปานี และแนวเสียงสังเคราะห์โดยอิเล็กโทน บทเพลงมีความยาวทั้งสิ้น 30 นาที

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

栏目
บทความวิจัย (Research Paper)
##submission.authorBiography##

##submission.authorWithAffiliation##

น.ส.ณัฐพร ผกาหลง 

เกิดวันที่ 19 กันยายน 2526

  • ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท ภาควิชาศิลปะ ดนตรี และนาฎศิลป์ศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
  • Electone Specialist (2006-2010)
  • Yamaha Piano & Electone Performance Grade 5
  • Yamaha Fundamental Grade 4
  • ประสบการณ์ดนตรี Thai Youth Orchestra (1998 – 2001)
  • Chulalongkorn Symphony Orchestra (2001 – 2005)
  • Bangkok Symphony Orchestra (2002)
  • Thailand Philharmonic Orchestra (2006-2007)
  • ปัจจุบันอาจารย์พิเศษ คณะวิศกรรมศาสตร์ดนตรี สถาบัน เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
  • ปัจจุบันอาจารย์ไวโอลิน พิเศษ โรงเรียนนานาชาติ ฮาร์โรว์
  • ปัจจุบันดูแลหลักสูตรไวโอลิน จัดทำหลักสูตรไวโอลินสำหรับเด็ก ระบบการสอบ รวมถึงฝึกอบรมบุคคลากรครูไวโอลิน โรงเรียนดนตรี   ยามาฮ่า  ในเครือข่ายทั่วประเทศ

 

参考

1. ณัชชา โสคติยานุรักษ์ (2544). สังคีตลักษณ์และการวิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
2. วีรชาติ เปรมานนท์ (2537). ปรัชญาและเทคนิคการแต่งเพลงร่วมสมัยไทย. กรุงเทพฯ : คณะศิลปกรรม ศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
3. ณัชชา โสคติยานุรักษ์ (2551). การเขียนเสียงประสานสี่แนว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เกศ
กะรัต.
4. ณัชชา โสคติยานุรักษ์ (2557). พจนานุกรมศัพท์ดุริยางคศิลป์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เกศ
กะรัต.
5. สดับพิณ รัตนเรือง (2548). คัมภีร์เพลงคลาสสิก. พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เพื่อนคู่หู
6. Adler,S. (1993). The study of Orchestration. 2nd. New York: Schirmer Books.