Musical Arrangement and Notation for the Mixed Piphat Mai Nuam and String Ensemble for Thai Music Education
Main Article Content
Abstract
The systematization and notation of Thai music have a long historical background. Several prominent figures in the Thai music community have invented and developed notation systems to facilitate teaching and learning, as well as to preserve musical compositions from being lost over time. Thai musical notation takes various forms, utilizing numbers, English letters, and Thai characters to represent pitch levels. These notation systems have been applied to the instruction of Thai musical instruments in both Piphat and string ensembles, with a particular focus on melodic instruments such as the Pi Nai, Ranat Ek, Khong Wong Yai, Khong Wong Lek, and Ranat Thum. The mixed Piphat Mai Nuam and string ensemble is formed by integrating the structural elements of a traditional Piphat ensemble with a string ensemble. This is achieved by removing the high-pitched instruments and using padded mallets (Mai Nuam) for the percussion instruments. The pitch calibration for this mixed ensemble is anchored by the Khlui Phiang Aw, making it necessary to lower the pitch of the Piphat instruments by one step. Consequently, performers must adapt their playing techniques and melodic variations to harmonize with the ensemble’s primary melody. Recognizing the profound value that musical arrangement and notation for the mixed Piphat Mai Nuam and string ensemble hold for Thai music education, the author has compiled this article.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
- เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาด อันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
References
กรมศิลปกร. (2537). เพลงชุดโหมโรงเย็น. นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหิดล.
ขำคม พรประสิทธิ์. (2560). การดีดจะเข้ขั้นพัฒนา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จรินทร์ เทพสงเคราะห์. (2557). พื้นฐานดนตรีไทย. สงขลา : บันลือการพิมพ์.
จุมพล ปัญจะ. 359/631 หมู่5 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม.
(13 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
จรัญ กาญจนประดิษฐ์. (2554). ขลุ่ยเพียงออ. ขอนแก่น : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2542). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ชำนาญ แก้วสว่าง. ครูชำนาญการพิเศษ. วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง. (13 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
ชำนาญ สวยค้าข้าว. ครูชำนาญการพิเศษ. วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง. (13 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (2542). สังคีตนิยม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา.
ดุริยบรรณ. (2525). เลขาสังคีตเล่มที่ 13 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สินทวี.
ถาวร ศรีผ่อง. อาจารย์ประจำโรงเรียนจิตรลดา (บริเวณพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต).
กรุงเทพฯ. (14 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์ .
ถาวร สดแสงจันทร์. ครูชำนาญการพิเศษ. วิทยาลัยนาฏศิลปสุพรรณบุรี. (13 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
ทรงศักดิ์ เสนีย์พงศ์. ศิลปินอาวุโส. 111/1 หมู่บ้านตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี.
(14 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
นิภา โสภาสัมฤทธิ์. (2566). วิจิตรลักษณ์ทางจะเข้ตำรับครูทองดี สุจริตกุล สู่การสร้างสรรค์.
[วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปดุษฎีบัณฑิต]. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
นิตยา รู้สมัย. (2566). การเดี่ยวระนาดเอก ชุด ประสานเสียงสำเนียงเบญจศิลป์
[วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปดุษฎีบัณฑิต]. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
ปกรณ์ รอดช้างเผื่อน. (2559). เครื่องสายปี่ชวา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประดิษฐ์ อินทนิล. (2536). ดนตรีไทยและนาฏศิลป์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
ประสิทธิ์ ดนตรี. 46/4 ตำบลบางชะนี อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา.
(14 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์. (2550). ปฐมบทดนตรีไทย. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพศาล อินทวงศ์. (2546). รอบรู้เรื่องดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
ภิชาต เลณะสวัสดิ์. (2543). ปฏิบัติพื้นฐานเครื่องสายไทย. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ : โสภณการพิมพ์.
ภูริทัต อรณุการ และชัยพฤกษ เมฆรา. (2566). การสร้างชุดการสอนโน้ตเพลงไทยขั้นพื้นฐาน
โดยใช้ทฤษฎีโน้ตดนตรีไทยใหม่. วารสารดนตรีและการแสดง, 9(2), 70-83.
มนตรี ตราโมท. (2538). ดุริยศาสตร์ของมนตรี ตราโมท [หนังสืออนุสรณ์งานศพ]. ธนาคารกสิกรไทย.
มูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) และกรมศิลปากร. (2524). อนุสรณ์คำนึงในวาระฉลองรอบร้อยปีเกิด หลวงประดิษฐไพเราะ
(ศร ศิลปบรรเลง). บัวหลวงการพิมพ์.
เรณู โกศินานนท์. (2535). นาฏดุริยางคสังคีตกับสังคมไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
วิเชียร กองโชค. อดีตหัวหน้าหมวดดุริยางค์ไทย. กองดุริยางค์ทหารบก กรุงเทพฯ.
(14 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
วิเชียร เกิดผล. ครูอาวุโสบ้านพาทยรัตน์. 58 หมู่ 4 ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (14 มิถุนายน 2569). สัมภาษณ์
สงบศึก ธรรมวิหาร. (2566). ดุริยางค์ไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ จำปาเงิน และสำเนียง มณีกาญจน์. (2539). ปกิณกะการดนตรีไทยและเพลงไทย.(พิมพ์ครั้งที่ 2).
กรุงเทพฯ : คอมฟอร์ม.
สมพงษ์ กาญจนผลิน. (2536). ดนตรีไทยโน้ตและวิธีฝึก. กรุงเทพฯ : ต้นอ้อ.
สมภพ เขียวมณี. (2566). กลวิธีการบรรเลงสู่การสร้างสรรค์บทเพลงสำหรับเครื่องสีในวงดนตรีไทย
[วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปดุษฎีบัณฑิต]. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สุรพล สุวรรณ. (2549). ดนตรีไทยในวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภัยพลรบ, พระ. (2453). ประวัตินายพันโท พระอภัยพลรบ และดนตรีไทยวิทยา. กรุงเทพฯ :
โสภณพิพรรฒธนากร.
_____. (2455). แบบหัดอ่านเสียง เล่ม 1. กรุงเทพฯ : โสภณพิพรรฒธนากร.