การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอนร่วมกับการเรียน แบบร่วมมือร่วมใจ เพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน เขียน และคิดวิเคราะห์ วิชาภาษาจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน โดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือร่วมใจ วิชาภาษาจีน 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์การจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือร่วมใจ วิชาภาษาจีน ก่อนเรียนและหลังเรียน ที่มีต่อทักษะการอ่าน เขียน และคิดวิเคราะห์ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ โดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือร่วมใจ วิชาภาษาจีน โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นผู้เรียนที่กำลังศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/8 แผนการเรียนอังกฤษ ภาษาจีน จำนวน 1 ห้องเรียน โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ธนบุรี จำนวน 49 คน ได้มาโดยการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางด้านการอ่าน เขียน 3) แบบทดสอบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ ใช้เวลาทดลองสอน 14 ชั่วโมง เป็นเวลา 7 สัปดาห์ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ dependent sample T-Test และค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ สรุปผลการวิจัยพบว่า 1) ได้รูปแบบการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนโดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือร่วมใจ รายวิชาภาษาจีน ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ยของผลการประเมินเท่ากับ 85.48 อยู่ในระดับดีมาก 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความสามารถในการอ่าน เขียน และการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นตอน ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือร่วมใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ณัฐฐินุช จุยคำวงศ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนความสามารถในการแก้ปัญหา ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และเจตคติต่อคณิตศาสตร์ สำหรับผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิจัยรำไพพรรณี. 14(1). 15-23.
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ active learning. กรุงเทพมหานคร: ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2541). แนวคิดและแนวทางของการจัดการเรียนการสอนที่ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญพักตร์ ช่วยพันธ์, อารี สาริปา, และ สุพัฒน์ บุตรดี. (2560). ผลของการใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ที่มีต่อทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. 17(2). 163-173.
ยงยุทธ อังคสัญญลักษณ์. (2559). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้กระบวนการ 5 ขั้นที่มีความสามารถในการคิด วิเคราะห์และทัศนคติการเรียนรู้เชิงรุกของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุพาพร นอกเมือง และพรพิมล แวงกลาง. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนโดยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมใจ. วารสารครุศาสตร์สาร. 14(2). 61-70.
สำนักงานส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน. (2557). คู่มือการจัดระบบการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
อดิเรก นวลศรี และปิยนันต์ คล้ายจันทร์. (2560). การศึกษาความต้องการและแนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครนนทบุรี. วารสารสุทธิปริทัศน์. 31(97). 178-192.
อรชร วัฒนกุล. (2553). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย เพื่อการสื่อสารในการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Best, J. W. (1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice hall Inc.
Kagan, S. (1994๗. Cooperative learning. CA: Kagan Publishing.
Yusuf, Q. and Z. Jusoh. (2019). Cooperative learning strategies to enhance writing skills among second language learners. International Journal of Instruction. 12. 1399-1412.
