การวิเคราะห์เส้นทางปัจจัยจูงใจที่ส่งผลต่อขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานของพนักงานในบริษัทเอกชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
ปัจจัยจูงใจ, ขวัญกำลังใจ, พนักงานบริษัทเอกชนบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับปัจจัยจูงใจและขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานของพนักงานเอกชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และเพื่อวิเคราะห์เส้นทางอิทธิพลของปัจจัยจูงใจที่ส่งผลต่อขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานของพนักงานเอกชนในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานบริษัทเอกชนในอำเภอลำลูกกา จำนวน 396 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายตามสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา (IOC) มีค่ามากกว่า 0.67 และมีค่าความเชื่อมั่น (Cronbach’s Alpha) เท่ากับ 0.88 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เส้นทางอิทธิพล (Path Analysis) ด้วยโปรแกรม Jamovi project.
ผลการวิจัยพบว่า ระดับปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x\bar{}= 3.73) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือความสำเร็จในการทำงาน รองลงมาคือความก้าวหน้าและลักษณะของงาน ส่วนขวัญกำลังใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x\bar{}= 4.08) โดยมีด้านความเชื่อมั่นในองค์กรและการเสริมสร้างวินัยในการปฏิบัติงานสูงสุด ผลการวิเคราะห์เส้นทางพบว่า ปัจจัยจูงใจมีอิทธิพลเชิงบวกโดยตรงต่อขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานของพนักงาน (ค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง = 0.44, p < 0.01) ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีแรงจูงใจ–สุขอนามัยของ Herzberg (1959) ที่ชี้ว่าปัจจัยจูงใจ เช่น ความสำเร็จ การยอมรับ และความก้าวหน้า ส่งผลให้เกิดความพึงพอใจและขวัญกำลังใจในการทำงานที่สูงขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กานดา คำมาก. (2555). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.
จิราภรณ์ ศรีสุข. (2561). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อขวัญกำลังใจในการทำงานของพนักงาน บริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2558). จิตวิทยาองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิเชษฐ์ พูนเพิ่ม. (2561). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล วรคำ. (2561). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ภัทราวดี ศรีวัฒนกุล. (2564). แรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อขวัญกำลังใจของพนักงานบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร.วารสารการจัดการและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 9(2), 45–56.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2559). แรงจูงใจและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ ศรีอรุณ. (2561). การจัดการทรัพยากรมนุษย์กับประสิทธิภาพองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุพัตรา พงษ์สวัสดิ์. (2562). ปัจจัยจูงใจที่มีอิทธิพลต่อขวัญกำลังใจในการทำงานของพนักงานภาคเอกชนในจังหวัดสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สมชาย จันทร์เกษม. (2560). จิตวิทยาการบริหาร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Adams, J. S. (1965). Inequity in social exchange. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in experimental social psychology (pp. 267–299). New York: Academic Press.
Blum, M. L., & Naylor, J. C. (1968). Industrial psychology: Its theoretical and social foundations. New York: Harper & Row.
Davis, K. (1981). Human behavior at work: Organizational behavior. 5th ed. New York: McGraw-Hill.
Gellerman, S. W. (1963). Motivation and productivity. New York: American Management Association.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. 2nd ed. New York: John Wiley & Sons.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality. 2nd ed. New York: Harper & Row.
McClelland, D. C. (1961). The achieving society. Princeton, NJ: Van Nostrand.
Smith, P. C. (1996). Job satisfaction: The nature and causes of job satisfaction. Chicago: Rand McNally.
Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. New York: Wiley.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. 3rd ed. New York, NY: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสหวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ ในการตีพิมพ์บทความ
จะโชว์ตอนที่ ผู้ส่งบทความ ตีพิมพ์ ต้องกด accept
