Factors Influencing the Expansion of Business Opportunities in the Digital Era among Community Enterprises in Buriram Province
Keywords:
Influencing factors, Business opportunities, Digital era, Community enterprises, Buriram provinceAbstract
This research aims to study the factors influencing the expansion of business opportunities in the digital era among community enterprises in Buriram Province. It analyzes the expansion of business opportunities based on demographic information and proposes strategies for further development. The study employs a quantitative research approach, utilizing a questionnaire to collect data from a sample of 400 members of community enterprises in Buriram Province. Descriptive statistics were used to summarize and explain the characteristics of the collected data, while inferential statistics, specifically correlation analysis at a statistical significance level of 0.05, were applied to test the research hypotheses.
The results reveal that factors significantly influencing the expansion of business opportunities, at a 95% confidence level, include business competitiveness, human resource management, and network building and collaboration. Suggested strategies for expanding business opportunities among community enterprises include enhancing competitiveness within the same business sector, developing human resources through skill training and workshops, and fostering cooperation and network-building with business partners. These strategies aim to promote product development for new markets, facilitate knowledge sharing, and reduce production costs.
References
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2552). รายงานการศึกษาแนวคิดผลิตภัณฑ์ใหม่ของผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ในอนาคต ประจำปี 2552.กรุงเทพฯ: ส่วนบริหารจัดการข้อมูลและปรึกษาแนะนำ สำนักบริหารยุทธศาสตร์.
ชาญชัย เมธาวิรุฬห์ และสุดารัตน์ เกลี้ยงสอาด. (2567). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของกลยุทธ์ธุรกิจดิจิทัล ความสามารถทางดิจิทัลความได้เปรียบ ทางการแข่งขัน และผลการดำเนินงาน ของผู้ประกอบการเอสเอ็มอีภัตตาคาร/ร้านอาหาร. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 18(28), 72-94.
ดนัย เทียนพุฒ. (2550). ความสามารถในทรรศนะ ดร.ดนัย เทียนพุฒ. กรุงเทพฯ: บริษัทเอ. อาร์. อินฟอร์เมชั่น แอน พับลิเคชั่น จำกัด.
ธนศักดิ์ สุกิจจากร. (2563). การพัฒนาอย่างยั่งยืนของผู้ประกอบการธุรกิจดิจิทัลทีวี: กรณีศึกษากลุ่มช่องประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ. วารสารศิลปการจัดการ, 4(3), 552-565.
เพ็ญแข ศิริวรรณ. (2551). สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัลพับลิเคชั่น.
พัทธมน ธุระธรรมานนท์ และกังวาน ยอดวิศิษฎ์ศักดิ์. (2565). คุณลักษณะของผู้ประกอบการและการสร้าง ความได้เปรียบทางการแข่งขันที่นําไปสู่ความสําเร็จของธุรกิจเบเกอรี่บนออนไลน์. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 13(1), 16-31.
วราพร จิระพันธุ์ทอง, วิลาวัลย์ อินทรชํานาญ, บัญญพนต์ พูนสวัสดิ, อรวรรณ อิ่มสมบัติ, วิญญู นิรนาทล้ำพงศ์, กรุณา แย้มพราย, และนวพล ดีช่วย. (2564). การศึกษาการจัดการเรียนรู้หลักสูตรการพัฒนาธุรกิจดิจิทัลด้วยเทคโนโลยี แบบความจริงเสริมผ่านระบบออนไลน์. วารสารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ, 6(4), 781–792.
วรเดช เพลิดพริ้ง และวินัย รังสินันท์. (2565). ปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพองค์การของกลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์แห่งอนาคตในโครงการระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกแห่งประเทศไทย. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(3), 176–189.
รจนา เมืองแสน และอุมาวรรณ วาทกิจ. (2563). แนวทางการพัฒนาการตลาดดิจิทัลสำหรับผู้ประกอบการธุรกิจผ้าไหมสําเร็จรูปในกลุ่มนครชัยบุรินทร์. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(2), 817–829.
รัชตา กาญจนโรจน์, วิชิต อู่อ้น, และกัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2565) แบบจําลองผลการดําเนินงานทางธุรกิจของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมภาคการผลิตของประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 9(1), 127-142.
สุดารัตน์ เกลี้ยงสะอาด และชาญชัย เมธาวิรุฬห์. (2566). การปรับใช้นวัตกรรมรูปแบบแผนธุรกิจและความสามารถทางด้านดิจิทัลในการเพิ่มโอกาสทางธุรกิจของกลุ่มแรงงานนอกระบบสูงอายุ จังหวัดอ่างทอง. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 20(2), 67-87.
อัครเจตน์ ชัยภูมิ. (2562). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชน: เหลียวหลัง แลหน้า นำพาเศรษฐกิจชุมชนสู่ทางรอด. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 13(2), 45-60.
อังคาร คะชาวังศรี, อนพัทย์ พัฒนวงศ์วรัณ และวรลักษณ์ เขียวมีส่วน. (2566). กลยุทธ์การสร้างประสบการณ์แบบเฉพาะบุคคลเพื่อยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขัน และการสร้างความแตกต่างเหนือคู่แข่งขันให้แก่ธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 25(3), 257-270.
Androniceanu A. (2023). The new trends of digital transformation and artificial intelligence in public administration. Administratie si Management Public, 40, 147-155.
Bradley L. (2007). Building sustainable communities: The role of community economic development. Journal of Community Economic Development, 2(1), 71-85. https://doi.org/10.1080/15575330709336550
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques. 3rd ed. New York: John Wiley & Sons.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Davis, F. D. (1986). A technology acceptance model for empirically testing new end-user information systems: Theory and results (Doctoral of Philosophy). Massachusetts: Sloan School of Management, Massachusetts Institute of Technology.
Kanigel, R. (1997). The one best way: Frederick Winslow Taylor and the enigma of efficiency. New York: Penguin Books.
Kotler, P., Armstrong, G., Harris, L., & He, H. (2021). Principles of marketing. 8th european ed. New York: Pearson Education.
Levine, B., Torjman, S., & Born, P. (2016). Community Economic Development: The Canadian Experience. Toronto: University of Toronto Press.
Porter, M. E. (1985). The Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. New York: Free Press.
Robbins, S., & Coulter, M. (2018). Management. 14th global ed. New York: Pearson.
Rogers, E., & Shoemaker, F. (1971). Communication of innovations: A cross-cultural approach. 2nd ed. New York: The Free Press.
Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. New York: London Harper & Brothers.
Teece, D. J. (2017). Business models and dynamic capabilities. Journal of World Business, 53(4), 525-537.
Thailand Development Research Institute. (1989). The Development of Thailand’s Technological Capability in Industry: Volume 5 Capability Development for Electronics and Information Technology-Based Industries. Bangkok: TDRI.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Interdisciplinary Journal of Buriram Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ ในการตีพิมพ์บทความ
จะโชว์ตอนที่ ผู้ส่งบทความ ตีพิมพ์ ต้องกด accept
