วารสารศิลปการจัดการ ปีที่ 10 ฉบับที่ 4 (กรกฎาคม สิงหาคม 2569) จัดทำขึ้นภายใต้บริบทของการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี และองค์ความรู้ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง โดยเฉพาะการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัลและการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) ซึ่งได้เข้ามามีบทบาทสำคัญต่อการบริหารจัดการ การศึกษา การดำเนินธุรกิจ การสร้างสรรค์นวัตกรรม ตลอดจนการวิจัยและการพัฒนาองค์ความรู้ในหลากหลายสาขา การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมิได้เป็นเพียงการนำเทคโนโลยีมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานเท่านั้น หากแต่เป็นการปรับเปลี่ยนวิธีคิด กระบวนการตัดสินใจ และรูปแบบการสร้างคุณค่าให้กับองค์กรและสังคมอย่างมีนัยสำคัญ

         ในบริบทดังกล่าว การจัดการสมัยใหม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีอย่างเหมาะสม ควบคู่ไปกับการพัฒนาทักษะของบุคลากร การคิดเชิงสร้างสรรค์ การคิดเชิงวิพากษ์ และความสามารถในการปรับตัวต่อความไม่แน่นอน นอกจากนี้ แนวคิดด้านความยั่งยืน (Sustainability) ธรรมาภิบาล ความรับผิดชอบต่อสังคม และการสร้างคุณค่าร่วม ได้กลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการบริหารจัดการในยุคปัจจุบัน องค์กรจึงมิอาจมุ่งเน้นเพียงผลสัมฤทธิ์ทางเศรษฐกิจ แต่จำเป็นต้องสร้างสมดุลระหว่างประสิทธิภาพ ความสามารถในการแข่งขัน คุณภาพชีวิตของผู้คน และผลกระทบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

         ขณะเดียวกัน การนำ AI และเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในกระบวนการวิจัยและการสร้างสรรค์ผลงานทางวิชาการก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่การสืบค้นและจัดการข้อมูล การวิเคราะห์เอกสาร การประมวลผลข้อมูล การช่วยตรวจสอบภาษา ไปจนถึงการสนับสนุนการสังเคราะห์และนำเสนอองค์ความรู้ อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีควรทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสนับสนุนกระบวนการทางวิชาการ มิใช่เป็นสิ่งทดแทนวิจารณญาณ ความคิดริเริ่ม และความรับผิดชอบของนักวิจัย ผู้เขียนจึงยังคงต้องเป็นผู้รับผิดชอบหลักต่อความถูกต้อง ความน่าเชื่อถือ ความเป็นต้นฉบับ และจริยธรรมของผลงานที่นำเสนอ

         กองบรรณาธิการวารสารศิลปการจัดการตระหนักถึงความสำคัญของการปรับตัวให้สอดคล้องกับบริบททางวิชาการในยุคดิจิทัล จึงมุ่งส่งเสริมการเผยแพร่ผลงานวิจัยและบทความวิชาการที่มีคุณภาพ มีความทันสมัย และสามารถเชื่อมโยงองค์ความรู้จากหลากหลายศาสตร์เข้ากับปัญหาและความท้าทายของสังคมร่วมสมัย โดยให้ความสำคัญกับทั้งความเข้มแข็งทางระเบียบวิธีวิจัย ความถูกต้องทางวิชาการ จริยธรรมในการวิจัย และศักยภาพในการนำองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้เพื่อสร้างประโยชน์ต่อองค์กร ชุมชน สังคม และประเทศ

         วารสารศิลปการจัดการ ฉบับนี้จึงเป็นอีกหนึ่งพื้นที่สำหรับการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และมุมมองทางวิชาการที่หลากหลาย ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงพลวัตของการบริหารจัดการและการเปลี่ยนแปลงในสังคมปัจจุบัน กองบรรณาธิการหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเนื้อหาและผลงานที่ได้รับการเผยแพร่ในฉบับนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริหาร นักวิชาการ นักวิจัย นักศึกษา และผู้สนใจทั่วไป ตลอดจนสามารถนำไปต่อยอดสู่การวิจัย การพัฒนานวัตกรรม และการประยุกต์ใช้เพื่อสร้างคุณค่าและการพัฒนาอย่างยั่งยืนต่อไป

         ท้ายที่สุดนี้ กองบรรณาธิการขอขอบคุณผู้เขียนทุกท่าน ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินบทความ คณะทำงาน และผู้อ่านทุกท่านที่มีส่วนสำคัญในการสนับสนุนและยกระดับคุณภาพของวารสารศิลปการจัดการอย่างต่อเนื่อง ความร่วมมือจากทุกภาคส่วนเป็นพลังสำคัญในการทำให้วารสารสามารถดำรงบทบาทเป็นพื้นที่แห่งการสร้างสรรค์ แลกเปลี่ยน และเผยแพร่องค์ความรู้ทางวิชาการที่มีคุณค่า และพร้อมก้าวไปข้างหน้าอย่างเท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกในศตวรรษที่ 21

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธณภณ ศรัญบูรณะ

บรรณาธิการวารสารศิลปการจัดการ

เผยแพร่แล้ว: 2026-08-31

Influencer Marketing Effectiveness Across Generations: Effects on Brand Trust and Customer Engagement in Thailand

Chutima Klaysang, Jeerabhan Chanwichian, Kanittha Seskhumbong, Nattpong Techarattanaset

195 - 219

รูปแบบการบริหารจัดการวัดให้มีประสิทธิภาพในเขตพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร

พระคุณานนท์ สอนสวาส, พัชรี กล่อมเมือง, อรุณ ไชยนิตย์

549 - 569