The Role of Local Administrative Organizations in the Development of Quality of Life for the Elderly
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to 1) present the situation of the elderly in Thailand and guidelines for promoting the role of local administrative organizations in improving the quality of life of the elderly by using the decentralization model to explain it. Content analysis of secondary documents was used. The analysis revealed that: 1) In 2024, Thailand's elderly dependency increased, leading to problems with healthcare and welfare costs for the elderly, and overlapping responsibilities between central and local government; and 2) Guidelines for promoting the role of local administrative organizations in improving the quality of life for the elderly can be categorized into five areas: developing the quality of life of the elderly, creating and developing a database system for the elderly, allocating administrative resources, participation, developing personnel and mechanisms for creating community volunteers to solve environmental problems, bureaucratic structure, inter-organizational relationships, organizational resources for implementing plans, and characteristics and competencies of implementation units.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
กชกร เดชะคำภู, คงฤทธิ์ กุลวงษ์ และกาญจน ศาลปรีชา. (2563). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. Journal of Politics and Governance, 11(3), 228-239.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (ม.ป.ป.). ยุทธศาสตร์กรมกิจการผู้สูงอายุ 20 ปี พ.ศ. 2561 – 2580. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กรุงเทพธุรกิจ. (2567). “สังคมสูงวัย” เพิ่มรายจ่ายรัฐ ส่งผลภาระทางการคลังเสี่ยงสูง. https://www.bangkokbiznews.com/health/well-being/1131789#google_vignette
กฤษฎา ศุภกิจไพศาล. (2566). กระบวนทัศน์การจัดสวัสดิการชุมชนภายใต้แนวคิดทุนทางสังคม
ในเชิงอุดมคติ. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 31(1), 1-46.
กลุ่มพยากรณ์สุขภาพ กรมอนามัย. (2567). ภาวะพึ่งพิงของผู้สูงอายุไทย ในอนาคตอีก 20 ปี: อนามัยพยากรณ์. https://hfd.anamai.moph.go.th/th/news-anamai-3/229198
ชลธิชา อัศวนิรันดร, ชฎาธาร โอษธีศ, วัชระ เพชรดิน, วิรัลพัชร มานิตศรศักดิ์ และนลัท จิลลานนท์. (2563). โครงการรูปแบบการจ้างงานผู้สูงอายุในภาคเอกชนของไทย: ความยืดหยุ่น ผลิตภาพ และการคุ้มครอง. วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยพัฒน์ พุฒซ้อน และกันตพัฒน์ พรศิริวัชรสิน. (2561). แนวทางการแก้ไขปัญหาสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1), 25-35.
ชิดชนก พวงเพ็ชร. (2567). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย:กรณีศึกษา เทศบาลตำบลธัญบุรีจังหวัดปทุมธานี. สารนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ญาณิศา ไพรสุข และ นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2568). การส่งเสริมการมีงานทำแก่ผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. Journal of Spatial Development and Policy, 3(4), 15-28.
ฐิตพล น้อยจาด. (2566). ตัวแบบการนำทฤษฎีนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. Journal of Digital Business and Social Sciences, 9(1), 1-16.
ไทยมณี ไชยฤทธิ์. (2563). การจัดสรรความสุขให้กับผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(2), 255-266.
ธนะชัย สามล และกิตติพงษ์ เพียรพิทักษ์. (2563). การร่วมกันผลิตบริการสาธารณะระหว่างภาครัฐและภาคประชาสังคม. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(1), 143-184.
นภัทร ภักดีสรวิชญ์, วรรณวรางค์ ศุทธชัย และณัฏฐกานต์ เวชพันธ์. (2564). แนวทางการบริหารงานนโยบายขององค์กรปกครองท้องถิ่นเพื่อพัฒนาและส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 11(2), 270-280.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2564). การบริหารงานด้านสวัสดิการผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: บทสำรวจวรรณกรรม. วารสารสหศาสตร์, 21(2), 254-266.
มัลลิกา แหมะหวัง. (2565). การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในการพัฒนาท้องถิ่น: ศึกษาวิเคราะห์ผ่านแนวคิดการร่วมผลิต. Journal of Politics and Governance, 12(3), 206-225.
วรรณวิภา ไตลังคะ, พนาวัน เปรมศรี, วาธิณี วงศาโรจน์ และภาสกร ดอกจันทร์. (2565). การถ่ายโอนภารกิจด้านสังคมสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: สภาพการณ์ ปัญหาอุปสรรคและแนวโน้มในอนาคต. Journal of Arts Management, 6(4), 2010-2023.
วรรณวิภา ไตลังคะ, พนาวัน เปรมศรี, วาธิณี วงศาโรจน์ และภาสกร ดอกจันทร์. (2563). การจัดบริการสาธารณะแบบร่วมผลิตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 14(1), 353-366.
ศลทร คงหวาน, สำนักงานกฎหมาย เอส เค และสิทธิพันธ์ พูนเอียด. (2565). ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลผู้สูงอายุ. วารสารกฎหมายและสังคมรังสิต, 4(1), 1-15.
สัญญา เคณาภูมิ และบุรฉัตร จันทร์แดง. (2562). ตัวแบบทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 105-113.
สำนักงบประมาณของรัฐสภา. (2560). การบริหารหนี้สาธารณะกับภาระทางการคลังในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงบประมาณของรัฐสภา. (2567). วิเคราะห์ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้ากระทรวงพาณิชย์. (2567). สนค. หนุนภาครัฐและเอกชนร่วมมือแก้ปัญหาสังคมผู้สูงอายุ รับมือปัญหาเศรษฐกิจในอนาคต. https://tpso.go.th/news/2407-0000000012
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพฯ.
สำนักประชาสัมพันธ์และสื่อสารองค์กร สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน. (2563). สตง. ห่วงผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในท้องถิ่น ภายหลังเข้าตรวจสอบ อปท. พบขาดการเตรียมความพร้อมเพื่อเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ. https://shorturl.at/igbd3
อนุรัตน์ อนันทนาธร. (2566). การพัฒนานวัตกรรมท้องถิ่นดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
อมรินทร์ ทีวี. (2567). เปิดสถิติครึ่งปี 2567 ผู้สูงอายุเพิ่มมากถึง 13.4 ล้านคน องค์กรไหนรับคนวัยนี้ทำงานต่อบ้าง. https://www.amarintv.com/news/detail/230883
Egea-de Haro, A., & Navarro, C. (2023). Local governments and aging policies: An analysis of municipalities in the region of Madrid. Papers, 109(1), 1-25.
Gümüşdağ, H., & Kartal, A. (2022). Active aging policies of local governments. Journal of Novel Physiotherapies Research Reviews, 3(1), 51-53.
Jensantikul, N. (2023). Social welfare for Thailand’s elderly: Policy Perspectives and Proposals for co-production. Asia Social Issues, 16(3), 1-15.
Oranga, J., & Matere, A. (2023). Qualitative research: Essence, types and advantages. Open Access Library Journal, 10, e11001.
