Leadership communication strategies and types of leadership power that affect organizational meeting effectiveness: A case study of a state enterprise.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were to examine leadership communication strategies and types of leadership power that leads to meeting effectiveness at one state enterprise in Thailand. Qualitative research was adopted. The scope of the study pertained 8 effective meetings selected in accordance with concepts of meeting effectiveness by Nixon and Littlepage (1992) which consisted of (1) Task - Focus (2) Systematic Approach, and (3) Timeliness. Respondents of the research were 5 executives from a state enterprise who were the chair of the chosen meetings. The data was collected by transcribing conversations from tape recordings of the meetings so as to be interpreted through content analysis and descriptive analysis.
The findings revealed that leadership communication strategies affecting organizational meetings of the state enterprise were (1) summarizing issues (2) communicating concisely (3) assigning task (4) pushing participation (5) stimulating question. Meanwhile, types of leadership power leading to effective meetings were (1) time management power (2) decision-making power (3) delegation power (4) climate enhancement power.
Article Details
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
โชติรส ดำรงศานติ. (2554). การให้สิ่งจูงใจที่ไม่ใช่ตัวเงินและกลยุทธ์การสื่อสารของผู้นำที่มีผลต่อความรักและพลังงานขับเคลื่อนองค์การของคนเก่ง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พิชาภพ พันธุ์เพ. (2554). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง (Leadership and change management). กรุงเทพฯ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมิต สัชฌุกร. (2547). การบริหารการประชุม. กรุงเทพฯ: บริษัท วิศิษฎ์สรอรรถ จำกัด.
สุธีลักษณ์ (นิติธรรม) แก่นทอง. (2555). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
Carlozzi, C. L. (1999). Make your meeting count. Jounal of Accountancy, 187, 53-55.
Gostick, A. และ Elton, C. (2009). The Carrot Principle:How to Best Manager Use Recognition to Engage Their People, Rretain Talent, and Accelerate Performance. New York: Free Press.
Nixon,C. T., & Littlepage, G. E. (1992). Impact of Meeting Procedures on Meeting Effectiveness. Journal of Business and Psychology. 1992: 361-369.
Tracy, B. (2560). ประชุมยังไงให้ได้ผลคุ้มค่า. แปลจาก Meetings that get results โดย นวพันธ์ ปิยะวรรณกร. กรุงเทพฯ: ทัช พับลิเคชั่น.
Tubbs, S.L. และ Moss. (2008). Human Communication: Principles and Contexts. New York: McGraw-Hill Education.
