องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อนำเสนอสถานการณ์ของผู้สูงอายุในประเทศไทยและแนวทางการส่งเสริมบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ โดยนำตัวแบบการกระจายอำนาจมาใช้ในการอธิบาย ใช้การวิเคราะห์เนื้อหาจากเอกสารทุติยภูมิ ผลการวิเคราะห์ พบว่า 1) ในปี 2567 ภาวะพึ่งพิงของผู้สูงอายุของประเทศไทยเพิ่มขึ้นมีปัญหาค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุขและสวัสดิการของผู้สูงอายุ และปัญหาการทับซ้อนของภารกิจหน้าที่ระหว่างราชการส่วนกลางและราชการส่วนท้องถิ่น 2) แนวทางการส่งเสริมบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจำแนกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุด้านการจัดทำและพัฒนาระบบฐานข้อมูลผู้สูงอายุ ด้านการจัดสรรทรัพยากรทางการบริหาร ด้านการมีส่วนร่วม ด้านการพัฒนาบุคลากรและกลไกการสร้างอาสาสมัครชุมชนเพื่อแก้ไขปัญหาเงื่อนไขสภาพแวดล้อม โครงสร้างระบบราชการ ความสัมพันธ์ระหว่างองค์การ ทรัพยากรองค์การสำหรับการนำแผนงานไปปฏิบัติ และคุณลักษณะและสมรรถนะของหน่วยปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล อนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไขสัญญาอนุญาต CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) โดยต้องแสดงที่มา/การอ้างอิงจากวารสาร – ไม่ใช้เพื่อการค้า – ห้ามแก้ไขดัดแปลงเนื้อหา
- ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารฯ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการวารสารฯ (ซึ่งหมายรวมถึง บรรณาธิการ ผู้ทรงคุณวุฒิในกองบรรณาธิการ หรือ บรรณาธิการรับเชิญ) แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการวารสารฯ
- กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการตัดทอน/ปรับแก้ถ้อยคำบางประการเพื่อความเหมาะสม
เอกสารอ้างอิง
กชกร เดชะคำภู, คงฤทธิ์ กุลวงษ์ และกาญจน ศาลปรีชา. (2563). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. Journal of Politics and Governance, 11(3), 228-239.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (ม.ป.ป.). ยุทธศาสตร์กรมกิจการผู้สูงอายุ 20 ปี พ.ศ. 2561 – 2580. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กรุงเทพธุรกิจ. (2567). “สังคมสูงวัย” เพิ่มรายจ่ายรัฐ ส่งผลภาระทางการคลังเสี่ยงสูง. https://www.bangkokbiznews.com/health/well-being/1131789#google_vignette
กฤษฎา ศุภกิจไพศาล. (2566). กระบวนทัศน์การจัดสวัสดิการชุมชนภายใต้แนวคิดทุนทางสังคม
ในเชิงอุดมคติ. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 31(1), 1-46.
กลุ่มพยากรณ์สุขภาพ กรมอนามัย. (2567). ภาวะพึ่งพิงของผู้สูงอายุไทย ในอนาคตอีก 20 ปี: อนามัยพยากรณ์. https://hfd.anamai.moph.go.th/th/news-anamai-3/229198
ชลธิชา อัศวนิรันดร, ชฎาธาร โอษธีศ, วัชระ เพชรดิน, วิรัลพัชร มานิตศรศักดิ์ และนลัท จิลลานนท์. (2563). โครงการรูปแบบการจ้างงานผู้สูงอายุในภาคเอกชนของไทย: ความยืดหยุ่น ผลิตภาพ และการคุ้มครอง. วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยพัฒน์ พุฒซ้อน และกันตพัฒน์ พรศิริวัชรสิน. (2561). แนวทางการแก้ไขปัญหาสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1), 25-35.
ชิดชนก พวงเพ็ชร. (2567). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย:กรณีศึกษา เทศบาลตำบลธัญบุรีจังหวัดปทุมธานี. สารนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ญาณิศา ไพรสุข และ นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2568). การส่งเสริมการมีงานทำแก่ผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. Journal of Spatial Development and Policy, 3(4), 15-28.
ฐิตพล น้อยจาด. (2566). ตัวแบบการนำทฤษฎีนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. Journal of Digital Business and Social Sciences, 9(1), 1-16.
ไทยมณี ไชยฤทธิ์. (2563). การจัดสรรความสุขให้กับผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(2), 255-266.
ธนะชัย สามล และกิตติพงษ์ เพียรพิทักษ์. (2563). การร่วมกันผลิตบริการสาธารณะระหว่างภาครัฐและภาคประชาสังคม. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 5(1), 143-184.
นภัทร ภักดีสรวิชญ์, วรรณวรางค์ ศุทธชัย และณัฏฐกานต์ เวชพันธ์. (2564). แนวทางการบริหารงานนโยบายขององค์กรปกครองท้องถิ่นเพื่อพัฒนาและส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 11(2), 270-280.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2564). การบริหารงานด้านสวัสดิการผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: บทสำรวจวรรณกรรม. วารสารสหศาสตร์, 21(2), 254-266.
มัลลิกา แหมะหวัง. (2565). การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในการพัฒนาท้องถิ่น: ศึกษาวิเคราะห์ผ่านแนวคิดการร่วมผลิต. Journal of Politics and Governance, 12(3), 206-225.
วรรณวิภา ไตลังคะ, พนาวัน เปรมศรี, วาธิณี วงศาโรจน์ และภาสกร ดอกจันทร์. (2565). การถ่ายโอนภารกิจด้านสังคมสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: สภาพการณ์ ปัญหาอุปสรรคและแนวโน้มในอนาคต. Journal of Arts Management, 6(4), 2010-2023.
วรรณวิภา ไตลังคะ, พนาวัน เปรมศรี, วาธิณี วงศาโรจน์ และภาสกร ดอกจันทร์. (2563). การจัดบริการสาธารณะแบบร่วมผลิตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 14(1), 353-366.
ศลทร คงหวาน, สำนักงานกฎหมาย เอส เค และสิทธิพันธ์ พูนเอียด. (2565). ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลผู้สูงอายุ. วารสารกฎหมายและสังคมรังสิต, 4(1), 1-15.
สัญญา เคณาภูมิ และบุรฉัตร จันทร์แดง. (2562). ตัวแบบทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 105-113.
สำนักงบประมาณของรัฐสภา. (2560). การบริหารหนี้สาธารณะกับภาระทางการคลังในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงบประมาณของรัฐสภา. (2567). วิเคราะห์ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้ากระทรวงพาณิชย์. (2567). สนค. หนุนภาครัฐและเอกชนร่วมมือแก้ปัญหาสังคมผู้สูงอายุ รับมือปัญหาเศรษฐกิจในอนาคต. https://tpso.go.th/news/2407-0000000012
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพฯ.
สำนักประชาสัมพันธ์และสื่อสารองค์กร สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน. (2563). สตง. ห่วงผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในท้องถิ่น ภายหลังเข้าตรวจสอบ อปท. พบขาดการเตรียมความพร้อมเพื่อเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ. https://shorturl.at/igbd3
อนุรัตน์ อนันทนาธร. (2566). การพัฒนานวัตกรรมท้องถิ่นดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
อมรินทร์ ทีวี. (2567). เปิดสถิติครึ่งปี 2567 ผู้สูงอายุเพิ่มมากถึง 13.4 ล้านคน องค์กรไหนรับคนวัยนี้ทำงานต่อบ้าง. https://www.amarintv.com/news/detail/230883
Egea-de Haro, A., & Navarro, C. (2023). Local governments and aging policies: An analysis of municipalities in the region of Madrid. Papers, 109(1), 1-25.
Gümüşdağ, H., & Kartal, A. (2022). Active aging policies of local governments. Journal of Novel Physiotherapies Research Reviews, 3(1), 51-53.
Jensantikul, N. (2023). Social welfare for Thailand’s elderly: Policy Perspectives and Proposals for co-production. Asia Social Issues, 16(3), 1-15.
Oranga, J., & Matere, A. (2023). Qualitative research: Essence, types and advantages. Open Access Library Journal, 10, e11001.
