ปัจจัยการตลาดเกี่ยวกับเทคโนโลยี Smart Home ของผู้บริโภคในธุรกิจ อสังหาริมทรัพย์เขตภาคตะวันออก

ผู้แต่ง

  • ปพิชญา สอนสงวนวงษ์ คณะการบริหารและจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

คำสำคัญ:

1. บ้านอัจฉริยะ, 2. ปัจจัยการยอมรับ, 3. ปัจจัยการตลาด

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ เพื่อศึกษาปัจจัยการยอมรับเกี่ยวกับเทคโนโลยี Smart Home และปัจจัยการตลาดเกี่ยวกับเทคโนโลยี Smart Home รวมทั้งเปรียบเทียบระดับการยอมรับเทคโนโลยี Smart Home และปัจจัยการตลาดของเทคโนโลยี Smart Home จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่เคยใช้เทคโนโลยี Smart Home ในเขตภาคตะวันออกของประเทศไทย จำนวน 400 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วย t-test และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA)

     ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุต่ำกว่าหรือเท่ากับ 30 ปี รายได้ของครอบครัวอยู่ที่ต่ำกว่าหรือเท่ากับ 30,000 บาท จำนวนสมาชิกในบ้านเท่ากับหรือมากกว่า 5 คน ที่อยู่อาศัยเป็นบ้านเดี่ยว และสนใจประเภทของเทคโนโลยี Smart Home เพื่อความสะดวกสบาย  มากที่สุด ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับมุมมองการยอมรับเทคโนโลยีในด้านความตระหนักรู้ในเทคโนโลยี Smart Home มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยการตลาดในการซื้อเทคโนโลยี Smart Home ในด้านผลิตภัณฑ์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่าผู้ใช้ที่มี เพศ อายุ รายได้ของครอบครัว และประเภทของเทคโนโลยี Smart Home ที่สนใจแตกต่างกันมีระดับความคิดเห็นต่อมุมมองการยอมรับเทคโนโลยีแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนผู้ใช้ที่มีเพศ อายุ จำนวนสมาชิกในบ้าน ประเภทของบ้านที่อยู่อาศัย และประเภทของเทคโนโลยี Smart Home สนใจแตกต่างกัน มีระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยการตลาดของเทคโนโลยี Smart Home แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

[1] กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2560). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความ
มั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน.
[2] วนาลี ตรีสัมพันธ์. (2561). ชีวิตง่ายสะดวกสบายด้วย PropTech. จาก https://mgronline.com/mutualfund/detail/9610000015756
[3] ฐานเศรษฐกิจ. (2562). 6 เทรนด์อสังหาฯ มาแรง ปี 2563. จาก https://www.thansettakij.com/content/417605
[4] กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (ม.ป.ป.). สมาร์ทโฮม: โอกาสธุรกิจในอนาคต. จาก https://ditp.go.th/contents_attach/552749/552749.pdf
[5] Just222. (2562). ถอดรหัสกระแส Smart home ผู้เล่นเยอะขึ้น เข้าถึงง่ายขึ้น. จาก https://marketeeronline.co/archives/94600
[6] นิธิ กวีวิวิธชัย. (2562). ถอดรหัสกระแสบ้านอัจฉริยะ. จาก https://www.scbeic.com/stocks/product/o0x0/w4/q0/f978w4q0fd/EIC-Article_Smart-home_20190205.pdf
[7] TerraBKK เคล็ดลับลงทุน. (2562). Smart Home “บ้านที่ถูกบังคับให้เป็น” ตามโลกาภิวัฒน์. จาก https://www.terrabkk.com/articles/193817/
[8] รติมา คชนันทน์. (2560). ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก (EEC) ความหวังใหม่เพื่อเศรษฐกิจไทยเติบโตอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
[9] DDproperty. (2563). EEC คืออะไรและเปลี่ยนวงการอสังหาริมทรัพย์อย่างไร. จาก https://www.ddproperty.com/คู่มือซื้อขาย/EEC-คืออะไรในวงการอสังหาริมทรัพย์-15168
[10] Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological test. In: New York: Harper Collins.
[11] พิชยารักษ์ มณีเลอเลิศ. (2553). ปัจจัยที่มีผลตอพฤติกรรมการซื้อสินค้าของผู้บริโภคผ่านระบบออนไลน์. (สารนิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
[12] ปริญดา เจริญกูล. (2549). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ Wedding Services Online ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต. (สารนิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
[13] ณัชชารียร์ บวรชัยกุลพัฒน์. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อกล้องโทรทัศน์วงจรปิดของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญาเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
[14] รัศมี กลิ่นหอม และรุ่งอรุณ สังข์ชม. (2545). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์ของผู้บริโภคใพื้นที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี. (ปริญญานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, กรุงเทพฯ.
[15] Nurittamont, W. (2017). Understanding the Role of Technology acceptance influence on internet banking intention: An empirical study in consumer of commercial bank. International Journal of Applied Computer Technology and Information Systems, 6(2), 28-33.
[16] วัชรพงษ์ คงเจริญ. (2558). ปัจจัยการยอมรับนวัตกรรมที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการธนาคารผ่านโทรศัพท์เคลื่อนท. (การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.
[17] ธาดาธิเบศร์ ภูทอง และนัทธมน มั่งสูงเนิน. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการยอมรับบริการสุขภาพผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้สูงอายุ. Verridian E-Journal Si;pakorn University, 10(3), 548-566.
[18] Venkatesh, V., & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management science, 46(2), 186-204.
[19] สุพจน์ อิงอาจ และอภิญญา อิงอาจ. (2561). อิทธิพลของระบบการจัดการเรียนการสอนที่มีต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 29(2), 42-55.
[20] Ratten, V. (2013). Cloud computing: A social cognitive perspective of ethics, entrepreneurship, technology marketing, computer self-efficacy and outcome expectancy on behavioral intentions. Australasian Marketing Journal (AMJ), 21(3), 137-146.
[21] Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS quarterly, 319-340.
[22] วสุธิดา นุริตมนต์ และทรงวิทย์ เจริญกิจธนลาภ. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับเทคโนโลยีและความตั้งใจใช้บริการชำระเงินของผู้บริโภครุ่นใหม่ด้วยโปรแกรมประยุกต์คิวอาร์โค้ดผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟน. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 6(2), 40-50.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

07-12-2020

รูปแบบการอ้างอิง

สอนสงวนวงษ์ ป. (2020). ปัจจัยการตลาดเกี่ยวกับเทคโนโลยี Smart Home ของผู้บริโภคในธุรกิจ อสังหาริมทรัพย์เขตภาคตะวันออก. The Journal of Integrated Business Innovation and Sustainability (JIBIS), 10(2), 82–92. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fam/article/view/245538