รูปแบบการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุในประเทศไทย
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการ, ความสำเร็จ, การจัดการธุรกิจผู้สูงอายุบทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์1) เพื่อพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างของตัวแปรที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุประเทศไทย 2) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องของรูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างของตัวแปรที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุประเทศไทยที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3) เพื่อค้นหาแบบจำลองปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุประเทศไทยโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ผู้บริหาร หัวหน้าและพนักงานธุรกิจผู้สูงอายุในประเทศไทย จำนวน 440 คน สถิติที่ใช้ในวิเคราะห์ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร การวิเคราะห์โมเดลการวัด ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์ค่าอิทธิพลของตัวแปร
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาดส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุประเทศไทยสูงสุด โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐาน เท่ากับ 0.576 รองลงมาคือปัจจัยด้านการบริหารจัดการมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐาน เท่ากับ 0.287 และปัจจัยด้านคุณภาพการบริการมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐาน เท่ากับ 0.109 ตามลำดับ และการวิเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างของตัวแปรที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุประเทศไทย พบว่า โมเดลมีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Model Fit) มีค่าทดสอบดังนี้ Chi-square (X2) = 174.466, df = 155, p = .136, CMIN/DF (X2/df ) =1.126, GFI=.974, CFI=.998, AGFI=.958, NFI=.980 and RMSEA= .014 สรุปได้ว่ารูปแบบจำลองของปัจจัยมีผลต่อความสำเร็จในการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุในประเทศไทย มีความสอดคล้องกลมกลืนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ซึ่งการผันแปรของความสำเร็จในการจัดการธุรกิจผู้สูงอายุสามารถอธิบายได้ ร้อยละ 85.90 (R2= 0.859)
เอกสารอ้างอิง
จิตตินันท์ นันทไพบูลย์. (2551). จิตวิทยาการบริการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ปราโมทย์ ปราสาทกุล. (2556). สถานการณ์ผู้สูงอายุ แนวโน้ม และผลกระทบจากการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน, 2556. สืบค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2561, จาก http:anamai.moph.go.th/.../ผู้สูงอายุ/
พิกูล ทักษิณวราจาร. (2555). ไขกุญแจสู่ความสำเร็จ “ธุรกิจบริการผู้สูงอายุ”.สืบค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2561, จาก http://www.manager.co.th/iBizChannel/ ViewNews.aspx?NewsID=9540000115736
นันท์นภัส ทรัพย์โชคธนกุล. (2557). รูปแบบกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจผู้สูงอายุ.หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการประกอบการ, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2561). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย 2559. สืบค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2561, จาก http://www.dop.go.th/download/knowled~e/th 1512367202-108-O.pdf
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2562).สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย 2561.สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2563, จากhttps://thaitgri.org/
รติมา คชนันท์. (2561). สังคมผู้สูงอายุกับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทย. เอกสารวิชาการอิเล็กทรอนิกส์. สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร: ISBN 2287-0520
วัฒนา ทนงค์แผง และ ชวลีย์ ณ ถลาง. (2660). รูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจโรงแรมขนาดเล็ก เขตพื้นที่จังหวัดตราด. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(3), 1-17.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2556). ยุทธศาสตร์การวิจัยของชาติรายประเด็น (ปี 2560). สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2561, จาก http://ยุทธศาสตร์การวิจัยของชาติรายประเด็น%20(ปี%202560).pdf.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.(2556) .การคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553 – พ. ศ. 2583. สืบค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2561, จาก http://social.nesdb.go.th/social/Portals/%...%20e-book.pdf
อนันต์ อนันตกูล. (2560). สังคมสูงวัยความท้าทายประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2561, จาก http://www.royin.go.th/wp- content/uploads/2017/12/%...%A23.pdf
อมรรักษ์ สวนชูผล. (2561). การจัดการธุรกิจการบริการผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 146-152.
Aremu, M. A., & Bamiduro, J. A. (2012).Marketing Mix Practice as a Determinant of Entrepreneurial Business Performance. International Journal of Business and Management, 7(1), 205-213.
Bureau.2012. 2012 Word Population data sheet. Retrieved from http://www.prb.org/pdf12/2012-population-data-sheet_eng.pdf.
Chiang, W. J., Shyu, M. L. (2016). Key Success Factors in the Business Model of B&B Industry in Taiwan. Revista de Cercetare si Interventie Sociala, 53, 89-96.
Daft, R. L. (2010). Organization theory and design. (12th ed.). Andover: South-Western Cengage Learning.
Frese, M. (2000). Success and Failure of Micro business Owners in Africa: A Psychological Approach. United States of America : Greenwood Publishing Group.
Gyani-Karani, K., & Fraccastoro, K. (2010). Resistance to Brand Switching: The Elderly Consumer. Journal of Business and Economics Research, 8(12), 77-84.
Kaplan, & Norton. (2007). Using the Balanced Scorecard as a Strategic Management System. Harvard business review, 85(7), 1-14.
Kotler, P., Burton, S., Deans, K., Brown, L., & Armstrong, G. (2015). Marketing: Pearson Higher
Education AU.
Likert, R. (1970). The Human Resources: Cases and Concepts. Harcourt Brace, New York.
Lovelock, C. H. (1996). Service Marketing. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hall Entrepreneurship, Nova Southeastern University.
Namukasa, J. (2013). The influence of airline service quality on passenger satisfaction and loyalty: the case of Uganda airline industry. TQM J, 25(5), 520–532.
Peter, T. J., & Robert H. W. Jr. (1982). In Search of Excellence: Lessons from America’s Best-Run Companies. New York: Harper & Row Publishers.
Shabbir, A., Malik, S.A., & Malik, S.A. (2016). Measuring patients' healthcare service Quality perceptions, satisfaction, and loyalty in public and private sector hospitals in Pakistan, International Journal of Quality & Reliability Management, 33(5), 538–557.
Walsh, M., Lynch, P., & Harrington, D. (2010). Creting superior competitive advantages for the small tourism firm through capitalizing on the firm-level dynamic capability of innovativeness. The Tourism and Hospitality Research in Ireland Conference (THRIC),15th- 17th June2010, Shannon College of Hotel Management.
Zeithaml, V. A., Parasuraman, A., & Berry, L. L. (1990). Delivering Quality Service: Balancing Customer Perceptions and Expectation. New York: The Free Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
License Terms and Editorial Disclaimer
-
Editorial Disclaimer: The Journal of Integrated Business Innovation and Sustainability (JIBIS) is available in online version. All articles, research findings, and opinions presented in this journal solely reflect the personal thoughts and academic views of their respective authors. They do not necessarily represent the official policies, opinions, or endorsements of KMITL Business School or King Mongkut's Institute of Technology Ladkrabang. Authors bear full and sole responsibility for the accuracy, ethical integrity, and content of their articles.
-
License Terms (Creative Commons): All articles published in JIBIS are licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) License. Under this license, users are fully permitted to share, copy, and redistribute the articles in any medium or format, provided that proper bibliographic citation and reference to JIBIS are explicitly included. However, the material cannot be used for commercial purposes, and no modifications or derivative works are permitted.
