The Development of a Thai Language Instructional Model to Enhance Creative Writing Ability and Creative Thinking of Grade 10 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to: 1) study basic information on Thai language learning management for developing creative writing ability and creative thinking; 2) develop a Thai language instructional model; 3) examine the results of implementing the model; and 4) evaluate the instructional model. This study employed a Research and Development (R&D) methodology. The sample consisted of 30 Grade 10 students at Bamnetnarong Witthayakhom School, selected through cluster random sampling. The research instruments included a semi-structured interview form, an open-ended questionnaire, a creative writing test, a creative thinking test, and an instructional model evaluation form. The Index of Item-Objective Congruence (IOC) values ranged from 0.60 to 1.00, and the reliability coefficient was 0.72. The data were analyzed using mean, standard deviation, and dependent samples t-test.
The research findings were as follows:
1) The results of the basic information study, obtained from the analysis of documents, textbooks, and related research, interviews with Thai language teachers and experts, and a questionnaire administered to Grade 10 students, revealed that Thai language learning management for promoting creative writing and creative thinking should emphasize activities that allow learners to use imagination, express opinions freely, initiate ideas, create works, and reflect on their learning. Teachers should serve as facilitators, and various activities such as group work, discussion, opinion exchange, and presentation should be implemented to systematically develop learners’ creative writing ability and creative thinking.
2) The developed instructional model, called the ICWRA Model, consisted of six components: (1) principles of the model, (2) objectives of the model, (3) instructional procedures comprising five stages: Inspiration Stage, Creative Exploration Stage, Creative Writing Development Stage, Collaborative Reflection Stage, and Assessment and Meta-Reflection Stage, (4) roles of teachers and learners, (5) support system, and (6) measurement and evaluation.
3) The students’ creative writing ability and creative thinking after learning through the model were significantly higher than before learning at the .05 level. The students’ overall satisfaction with the instructional model was at the highest level (
4) The overall evaluation of the instructional model was at the highest level (
Downloads
Article Details
References
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2566). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และการพัฒนาผู้เรียนตามสมรรถนะ. โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่น.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จุไรรัตน์ อ่ำพุทรา และกิตติคม คาวีรัตน์. (2563). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 โดยใช้แหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นเป็นฐาน กรณีศึกษาดอนเจดีย์ สุพรรณบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(2), 253-270. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/248561
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปารมี วชิรปทุมมุตต์ และขจรศักดิ์ บัวระพันธ์. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานบูรณาการการศึกษาเพื่อการประกอบการเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านคิดวิเคราะห์และทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ วิชาภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 43(3),82-103. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDKKUJ/article/view/258256
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2559). ทฤษฎีและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้. เอส.พี.พี. พริ้นติ้ง.
วรางคณา ศรีบุญเพ็ง พนิดา จารย์อุปการะ และราตรี แจ่มนิยม. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิชาภาษาไทยแบบเน้นภาระงานร่วมกับแผนที่ความคิดด้วยเทคนิคการโค้ชเพื่อส่งเสริมความสามารถการเขียนเรียงความเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(1), 467-488. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/250193
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context: Update to the social psychology of creativity. Westview Press.
Cropley, A. J. (2001). Creativity in education and learning: A guide for teachers and educators. Kogan Page.
Dick, W., & Carey, L. (1996). The systematic design of instruction. HarperCollins.
Graves, D. H. (1983). Writing: Teachers and children at work. Heinemann Educational Books.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.
Joyce, B. R., Weil, M., & Calhoun, E. (2014). Models of teaching (9th ed.). Pearson.
Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. Pearson. https://www.pearson.com/content/dam/one-dot-com/one-dot-com/global/Files/about-pearson/innovation/Intelligence-Unleashed-Publication.pdf
Merrill, M. D. (2020). First principles of instruction (2nd ed.). Association for Educational Communications and Technology.
Piaget, J. (1972). The principles of genetic epistemology (W. Mays, Trans.). Basic Books.
Robinson, K. (2011). Out of Our Minds: Learning to be Creative (Revised and updated ed.). Capstone Publishing Ltd. https://doi.org/10.1002/9780857086549
Tompkins, G. E. (2008). Teaching writing: Balancing process and product (5th ed.). Pearson.
Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Prentice-Hall. https://doi.org/10.1037/13134-000
Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking: Norms-technical manual. Personnel Press.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. John Wiley & Sons. https://www.scirp.org/reference/ReferencesPapers?ReferenceID=1932817
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
