The Development of Problem-Based Learning Activities Based on the Community-Based Concept to Promote Problem-Solving Thinking Abilities for Grade 6th Students
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to develop problem-based learning activities using a community-based concept to foster problem-solving thinking ability; 2) to compare students' problem-solving thinking ability against a 75% criterion after using these activities; 3) to compare students' pre- and post-learning science achievement; and 4) to examine their satisfaction with the learning activities. The sample for the study included 12 sixth-grade students from Ban Bak School, selected through cluster random sampling during the second semester of the 2024 academic year. The research tools included 1) 12 lesson plans, 2) a 6-item subjective test for problem-solving thinking, 3) a 20-item achievement test, and 4) a student satisfaction questionnaire. Data analysis involved percentages, means, standard deviations, and t-tests.
The research findings revealed that: 1) The development of problem-based learning activities based on the community-based approach consisted of six steps: (1) connecting and identifying the problem, (2) proposing solutions, (3) conducting research, (4) synthesizing knowledge, (5) concluding and evaluating answers, and (6) presenting and evaluating work. The overall suitability of the developed activities was rated at the highest level by experts. 2) Students’ problem-solving abilities after participating in the learning activities were significantly higher than the 75% criterion at the .05 level. 3)The learning achievement after participating in the learning activities was significantly higher than before at the .05 level. And 4) students’ satisfaction with the learning activities was rated at the highest level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
- เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาด อันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
References
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2562). การพัฒนาหลักสูตรสะเต็มศึกษา. พิษณุโลก : รัตนสุวรรณการพิมพ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรเพิ่มเติมวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ : สถาบันส่งเสริมการสอน
วิทยาศาสตร์.
กิตติญา ปัตถาลี. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมซีเอส อันปลั๊กร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน
เพื่อเสริมสร้างทักษะการแก้ปัญหาวิชาวิทยาการคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5.
วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
เกษศิริ ทองเฉลิม. (2566). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการ
แก้ปัญหาสำหรับผู้เรียนในระดับชั้นประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(4), 1-12.
จุฑารัตน์ วรณิต. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 6 ตามแนวทางสะเต็มศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
ฉัตรชัย รัตนไชย. (2565). วิทยาศาสตร์ความยั่งยืน (sustainability science). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์
ครั้งที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทวัฒน์ พระสุนิน. (2565). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาโดยใช้การจัดการเรียนรู้ปัญหาเป็นฐาน
ร่วมกับคำถามระดับสูง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต,
สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2557). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.
ปัทมา นันดิลก. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเรื่อง การใช้ชีวิตแบพอเพียง
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ปาริชาติ ประเสริฐสังข์. (2561). การจัดการแหล่งเรียนรู้ชุมชน. ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา.
โรงเรียนบ้านบาก. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET).
วิยะดา โพธิ์ชัย. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาโดยการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน
สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและ
การเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
วิชุดา วงศ์เจริญ. (2561). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีเสมือนจริงเพื่อพัฒนาของ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาหลักสูตรและการสอนจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิรินันท์ พงษ์แสนพันธ์. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้แบบบูรณาการ
ฐานชุมชนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง โลกและทรัพยากรทางธรรมชาติ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระ
การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). บทสรุปผู้บริหารผลการประเมิน PISA. สืบค้น
สิงหาคม 2567, จาก: https://pisathailand.ipst.ac.th/pisa-results/.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). ถอดบทเรียนการแก้ไขภาวะถดถอยทางการเรียนรู้
(Learning loss). กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2545). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570). กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ
สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุมัยย๊ะ สาแอ. (2566). การพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับวิทยาการหุ่นยนต์เพื่อ
ส่งเสริมทักษะการคิดเชิงคำนวณ รายวิชาวิทยาการคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสอนวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และคอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.