Guidelines for the Development of the Bachelor of Science Program in Architectural Technology at Buriram Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research reviews input data and feedback from stakeholders, serving as the first step in developing an outcome-based curriculum. The objective is to improve the curriculum to align with the principles of outcome-based education. This was achieved by surveying the educational needs of students in Buriram and surrounding provinces, alongside gathering feedback from curriculum stakeholders. The research utilized a questionnaire administered to 200 students, as well as interviews and discussions with 52 current students, 6 lecturers, 19 alumni, 4 experts, and 24 employers of graduates. The data was analyzed using both statistical and content analysis. The results indicated that 34 percent of the participants were interested in studying this curriculum for the following reasons: they were interested in the profession, the university was close to their homes, and they expected to gain skills in architectural design, drafting, and presentation, enabling them to work as assistant architects. Stakeholders agreed that the curriculum could effectively develop the specified competencies and proposed that the program be structured according to the criteria set by the professional council so that graduates would have sufficient competencies to take the professional architect license examination in the special architect category.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
- เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาด อันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
References
กองนโยบายและแผน, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. (2565). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ระยะ 5 ปี (พ.ศ.2566-2570). https://www.bru.ac.th/wpcontent/uploads/2024/09/action-plan-year-2023.pdf.
ภนิตา สุรินต๊ะ และ ศิรินภา วงษ์ชารี. (2565). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถาปัตยกรรมผังเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารสถาปัตยกรรมการออกแบบและการก่อสร้าง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัpมหาสารคาม, 4 (3), 83-97.
มารุต พัฒผล. (2567). รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรร่วมสมัย. http://www. curriculumandlearning. com/upload/Books รูปแบบการพัฒนาหลักสูตรร่วมสมัย%202567_1704153514.pdf.
มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. (2565). ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์และคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์. www.bru.ac.th.
รังสรรค์ โฉมยา. (2567). สเกลคู่ มิติใหม่ในการใช้แบบวัดมาตราส่วนประมาณค่าแบบลิเคิร์ท. เทคโนโลยีสื่อสารการศึกษา. http://thesis.swu.ac.th/swuarticle/Ed_Tech/Ed_Techv13n1p145.pdf.
วิศรุต ดานาพงศ์. (2566). การค้นหาทักษะที่สำคัญสำหรับนักศึกษาสถาปัตยกรรม หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต. เจ-ดี :วารสารวิชาการ การออกแบบสภาพแวดล้อม, 10(2), 161-183.
สมชาย เทพแสง, กันต์ฐมณีญา นฤโฆษกิตติกีรติ และอัจฉริยา เทพแสง. (2566). การศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ Outcome-based Education(OBE) :กุญแจสำคัญในการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นหลัก. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, 2(1), 39-52.
สมบัติ ประจญศานต์. (2552). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับสภาพผู้เรียน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 4(1), 71-84.
สภาสถาปนิก. (2564). ระเบียบคณะกรรมการสภาสถาปนิก ว่าด้วยการออกใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพ สถาปัตยกรรมควบคุมระดับภาคีสถาปนิกพิเศษกรณีผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมที่มีความรู้ความช านาญและประสบการณ์ ในงานด้านนั้น ๆ เฉพาะงานชนิดหนึ่งชนิดใด พ.ศ. 2564. www.act.or.th/th/home/
assets/images/link/4c776d1ccd6b0f30ab1ebeec40845b13.pdf.
สภาสถาปนิก. (2558). ประกาศสภาสถาปนิก เรื่องมาตรฐานในการประกอบวิชาชีพควบคุม ว่าด้วยขอบเขตและขั้นตอนในการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมหลัก พ.ศ. 2558. www.act.or.th/th/ home/assets/images/link/ f8b39d4cd5f 9674ac42212 c3b1bf8e64 .pdf.
สภาสถาปนิก. (2548). ระเบียบคณะกรรมการสภาสถาปนิก ว่าด้วยการกำหนดวัตถุประสงค์และการกำหนด ขอบเขตหมวดวิชาของมาตรฐานวิชาการในสาขาสถาปัตยกรรมควบคุม พ.ศ. 2548. www.act.or.th/ downloads/degree/ 5.%20ระเบียบ%20ว่าด้วยวัตถุประสงค์%20พ.ศ.% 202548%20%20 สาขาหลัก%20และสาขาภายใน%20%20 เอกสารแนบ%205.pdf.
สภาสถาปนิก. (2546). ข้อบังคับสภาสถาปนิกว่าด้วยการรับรองปริญญา อนุปริญญา และประกาศนียบัตรในการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม พ.ศ. 2545. www.act.or.th/ downloads/th/ accredited_ degree/ac01.pdf.
สาขาวิชาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. (2563). หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต เทคโนโลยีสถาปัตยกรรม (ปรับปรุง พ.ศ. 2563). คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2568). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development- plan/the-thirteenth-plan-2023-2027/.
Adedoyin,O.O. & Shangodoyin, D.K. (2010). Concept and Practices of OBE for Effective Educational System in Botswana. European Journal of Social Science, 13(2), 161-170.
Kaliannan, M., & Chandran, Suseela, Devi. (2012). Empowering Students through Outcome-Based Education. Research in Education, 87(1), 50-63.
Oliva, P. F. (2005). Developing the curriculum (6th ed.). Boston: Pearson/Allyn and Bacon.
Saylor, J.G., Alexander, W.M. and Lewis, A.J. (1981). Curriculum Planning for Better Teaching and Learning. Holt, Rinehart and Winston.
Spady, W. (1994). Outcome-based education: Critical issues and answers. Arlington, VA: American Association of School Administrators.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R.W. (1949). Basic Principles of Curriculum and Instruction. University of Chicago Press.
