THE SĀRATTHAAMANJUSĀ AṄGUTTARATĪKĀ PART 1: TRANSLATION AND ANALYTICAL STUDY

Main Article Content

Phra Tepkittiwethi (Chaum Puññajayo/Chaitarl)

Abstract

This research entitled “The Sāratthamañjūsā Aṅgutaratikā Part 1: Translation and Analytical Study” is aimed to : 1) translate the Sāratthamañjūsā Aṅgutaratikā Part 1 from Pali into Thai language, and 2) conduct analytical study in terms of structure, content, language use and pattern, embellishment, and its value towards preservation and dissemination of Dhamma of Buddhism. This is a qualitative research. The research reveals that the Sāratthamañjūsā Aṅgkuttaratîka Part 1, considered as Aṅgkuttara apinavatîka, is the Sub-commentary elaborating on the Commentary namely Aṅguttaranikāyatthakathā (Manorathapūraṇī) Ekanipata. It was written in three patterns: (1) verse (Pacca), (2) prose (Kaccha), and (3) mixture of verse and prose (Vimissa), with the use of sound and meaning embellishment to enhance explicitness of Dhamma in Sutta.  It has, therefore, values in 3 aspects: 1) as description to explain Dhamma in Suttantapitaka for right understanding, 2) as a tool for Buddhist monks to study Dhamma, and 3) performing duties, considered a Buddhist preacher, to maintain and disseminate Dhamma in the long run.

Article Details

How to Cite
1.
(Chaum Puññajayo/Chaitarl) PT. THE SĀRATTHAAMANJUSĀ AṄGUTTARATĪKĀ PART 1: TRANSLATION AND ANALYTICAL STUDY. JGSR [internet]. 2020 May 22 [cited 2026 Jan. 18];16(1):77-90. available from: https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JGSR/article/view/240186
Section
Research article

References

กิม หงส์ลดารมย์. ฉันทศาสตร์ เล่ม ๑, ๒ ว่าด้วยฉันท์วรรณพฤติ. รวบรวมโดยนายฉันท์

ขำวิไล. พระนคร : โรงพิมพ์พระจันทร์, ๒๔๗๙.

จำรูญ ธรรมดา. เนตติฎิปปนี. กรุงเทพมหานคร : ไทยรายวันการพิมพ์, ๒๕๔๖.

_________. กระบวนการตีความพระพุทธพจน์ตามแนวของคัมภีร์เนตติ. กรุงเทพมหานคร : หจก.ประยูรสาส์นไทยการพิมพ์, ๒๕๕๕.

ธงชัย แสงรัตน์,พันเอก. พระไตรปิฎกนิสสยะ เล่ม ๑ ภาค ๑. นครปฐม: บริษัท ซีเอได เซ็นเตอร์ จำกัด, ๒๕๔๘.

พระกัจจายนะ. กัจจายนพยากรณ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์วิริยพัฒนา, ๒๕๔๐.

พระคันธสาราภิวงศ์. วุตโตทัยมัญชรี. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์พิทักษ์อักษร, ๒๕๔๕.

________. สุโพธาลังการมัญชรี. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ไทยรายวัน, ๒๕๔๖.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙,ราชบัณฑิต). การเรียนรู้พระพุทธพจน์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เลี่ยงเซียง, ๒๕๕๕.

_________. พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุดคำวัด. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เลี่ยงเซียง, ๒๕๔๘.

_________. ศัพท์วิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เลี่ยงเซียง, ๒๕๕๐.

พระธัมมานันทะ. นานาวินิจฉัย. ลำปาง วัดท่ามะโอ : โรงพิมพ์กิจเสรีการพิมพ์, ๒๕๓๓.

พระนันทปัญญาจารย์. จูฬคันถวงศ์ ประวัติย่อคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา. แปลโดย สิริ เพ็ชรไชย ป.ธ.๙. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ธนาเพรส แอนด์ กราฟฟิค จำกัด, ๒๕๔๖.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). ธรรมบทวิพากย์. กรุงเทพมหานคร : เจริญดีมั่นคงการพิมพ์, ๒๕๕๓.

_________. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๑๖. กรุงเทพมหานคร : บริษัทเอส อาร์ พริ้นติ้งแมสโปรดักส์จำกัด, ๒๕๕๑.

_________. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ ๕๐, กรุงเทพมหา นคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์, ๒๕๕๘.

_________. พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ ๔๐. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์, ๒๕๕๗.

พระพุทธัปปิยเถระ. กจฺจายนสุตตํ และ ปทรูปสิทฺธิ. แปลโดย พระมหาสมใจ ปญฺญาทีโป. กรุงเทพมหานคร : หจก.พิทักษ์การพิมพ์, ๒๕๒๘.

_________. ปทรูปสิทฺธิ. กรุงเทพมหาคร : โรงพิมพ์เฉลิมชาญการพิมพ์, ๒๕๒๖.

_________. ปทรูปสิทฺธิฏีกา. ย่างกุ้ง : โรงพิมพ์พุทธศาสนาสมิติ, ๒๕๐๙.

พระมหาสามีสังฆรักขิต. พระคัมภีร์สุโพธาลังการ. พิมพ์ครั้งที่ ๒. แปลโดย น.อ. แย้ม ประพัฒน์ทอง. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ ประยูรวงศ์, ๒๕๐๔.

พระราชปริยัติโมลี (อุปสโม). ธาตวัตถสังคหะ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ

ราชวิทยาลัย, ๒๕๓๕.

พระสังฆรักขิตมหาเถร. วุตโตทยมัญชรี การศึกษาเปรียบเทียบฉันทลักษณ์บาลี. แปลและอธิบายโดย พระคันธสาราภิวงศ์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์พิทักษ์อักษร, ๒๕๔๕.

พระอัคควังสเถระ. สัททนีติสุตตมาลา คัมภีร์หลักบาลีมหาไวยากรณ์. แปลโดย พระมหานิมิต ธมฺมสาโร ป.ธ.๙ และจำรูญ ธรรมดา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์พิทักษ์อักษร, ๒๕๔๕.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ฎีกาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอังคุตตรฎีกา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬา-ลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.

________. ปกรณวิเสสภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาปกรณวิเสโส. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๙.

________. พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ ๒๕๐๐. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๕.

________. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.

________. มโนรถปูรณี องฺคุตตรนิกายฏฺฐฃกถา เอกกนิปาตวณฺณนา. กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๓

________. มโนรถปูรณี องคุตตรนิกาย อรรถกถา เอกกนิบาต ภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๓

________. ประวัติวรรคดีบาลี. ธนบุรี : โรงพิมพ์ประยูรวงศ์, ๒๕๐๕.

________. อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอฏฺกถา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬา-ลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๒.

สมิทธิพล เนตรนิมิต.บาลีศึกษาในอรรถกถาธรรมบท.กรุงเทพมหานคร : บริษัท เอมี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด,๒๕๕๖.

ธีรโชติ เกิดแก้ว. “มิลินทปัญหาฎีกา : การตรวจชำระและการศึกษาเชิงวิเคราะห์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย. ๒๕๕๖.

พระมหาจรัญ อุตฺตมธมฺโม (บัวชูก้าน). “นมัสการฎีกา: แปลและศึกษาวิเคราะห์”. วิทยานิพนธ์

พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย. ๒๕๕๖.

พระมหาสมลักษณ์ คนฺธสาโร (สาราภิวงศ์). “คัมภีร์สมันตภัททิกา อรรถกถา อนาคตวงศ์ :

การแปลและศึกษาวิเคราะห์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๕๖.

พระเมธีวรญาณ (สายเพชร วชิรเวที). “การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์ปรมัตถมัญชุสาวิสุทธิมรรค-

มหาฎีกา”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษอังคุตตรฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.

พระธรรมโมลี (สมศักดิ์ อุปสโม). “งานวิจัยการศึกษาเชิงวิเคราะห์พระคาถาธรรมบท”. กรุงเทพ-

มหานคร : โรงพิมพ์พิทักษ์อักษร. ๒๕๔๕.

ภาษาอังกฤษ

Phra Bramagunabhorn (P.A. Payutto). The Buddhist’s Tenets. Bangkok : Charerndee Mankong Prints, 2010.

R.N. de Fonseka. The Buddha: The Dhamma and The Sangha in Sri Lanka. Tharanfee Prints, 2009.

O. Von Hinuber And R.F Gombrich. Journal of The Pali Text Society. Antony Rowe Ltd., 1997.