A Translation and Analytical Study of The Sāratthamañjūsā Aṅgutuaraṭīkā Dutiyabhāga
Main Article Content
Abstract
This research paper entitled ‘A Translation and Analytical Study of The Sāratthamañjūsā Aṅgutuaraṭīkā Dutiyabhāga’ aims to study history and structure of Sāratthamañjūsā Aṅgutuaraṭīkā Dutiyabhāga into Thai, 2) to analyze the value of Sāratthamañjūsā Aṅgutuaraṭīkā Dutiyabhāga. The results revealed that this scripture was arranged into Vagga and Sutta composed by Ven. Sariputtathera, a Lankan Buddhist Bhikkhu. Its structure was classified into 3 parts, i.e. Dukkanipāta, Tikanipāta, and Catukanipāta totally containing 52 Vagga and 349 Sutta. Its analysis was obviously seen as follows; 1) Dhamma explanation such as ‘Pesalānam Bhikkhūnam Phāsuviharāya’ or ‘for the peace of those Bhikkhus with discipline-beloved. Ven. Sariputtathera described for more addition that ‘for happily living of those Bhikkhus with good moral’ etc., 2) metaphorical aspect or analogy and 3) aspect of Sangha education on disciplines and discourse.
Article Details
บทความนี้เป็นความคิดเห็นส่วนผู้แต่ง กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป
References
จำรูญ ธรรมดา. เนตติฏิปปนี ศึกษาเชิงวิเคราะห์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ไทยรายวันการพิมพ์, ๒๕๔๖.
ชรินทร์ จุลคประดิษฐ์. พันตรี. การแต่งบาลี ๑-๒. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๕.
พร รัตนสุวรรณ และคณะ (ปริวรรต). สารตฺถทีปนีฏีกา (ปฐโม ภาโค). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๘.
__________. องฺคุตฺตรฏีกา (ปฐโม ภาโค). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๗.
__________. องฺคุตฺตรฏีกา (ทุติโย ภาโค). (กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๗.
พระพุทธโฆสาจารย์ รจนา. อรรถกถาภาษาไทย พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาคที่ ๑๐. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๘.
พระเทพปริยัติโมลี (ทองดี สุรเตโช). หลักการแต่งฉันท์ภาษามคธ ป.ธ. ๘. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยงเซียง, ๒๕๓๒.
พระคันธสาราภิวงศ์ (แปลและอธิบาย). สุโพธาลังการมัญชรี. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ไทยรายวันการพิมพ์, ๒๕๔๖.
พระมหาเทียบ สิริญาโณ (มาลัย). การใช้ภาษาบาลี. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๗.
พระมหานิยม อุตฺตโม. หลักสูตรบาลีไวยากรณ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง, ๒๕๔๙.
พระมหาอดิศร ถิรสีโล. ประวัติคัมภีร์บาลี. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกฉบับบาลี มหาจุฬาเตปิฏกํ ๒๕๐๐. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๕.
__________. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
__________. อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอฏฺฐกถา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ. ๒๕๓๙.
__________. ฎีกาภาษาบาลี.ฉบับมหาจุฬาฏีกา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๙.
__________. องฺคุตตรฏีกา ทุติยภาคบาลี. ฉบับมหาจุฬาฏีกา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ,
๒๕๓๙.
สมิทธิพล เนตรนิมิตร. ผศ.ดร.. บาลีศึกษาในอรรถกถาธรรมบท. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอมี่เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด, ๒๕๕๖.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโวรส. บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ นาม และอัพยยศัพท์ หลักสูตรเปรียญธรรมตรี. พิมพ์ครั้งที่ ๓๖. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย, ๒๕๔๑.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโวรส. บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ อาขยาตและ กิตก์ หลักสูตรเปรียญธรรมตรี. พิมพ์ครั้งที่ ๓๘. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย, ๒๕๔๒.
เสนาะ ผดุงฉัตร. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๒.