การเจริญสติปัฏฐานในอิริยาบถเดินจงกรมตามหลักอนุปัสสนา ๗

Main Article Content

Phrapawanapisanmethi Phrapawanapisanmethi
Phrakhrupipithvarakijjanukarn Phrakhrupipithvarakijjanukarn
Phramaha Chit Thanachito

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย เรื่อง การเจริญสติปัฏฐานในอิริยาบถเดินจงกรมตามหลักอนุปัสสนา ๗  ผลการวิจัยพบว่า การเจริญสติปัฏฐาน  คือความระลึกรู้อยู่ในอารมณ์ที่เป็นไปในสติปัฏฐาน ๔ ที่จะทำให้เห็นสภาวะตามความเป็นจริงโดยอาศัยอิริยาบถ ๔ คือ การยืน การเดิน การนั่ง และการนอน จัดอยู่ในอิริยาบถปัพพะ หมวดกายานุปัสสนาสติปัฏฐาน ซึ่งสงเคราะห์เป็นรูปขันธ์ได้โดยตรง จัดเป็นอารมณ์ของวิปัสสนา อนุปัสสนา ๗ ในการเจริญวิปัสสนาภาวนา คือการอบรมปัญญาให้เกิดความหยั่งรู้ หยั่งเห็น เห็นแจ้งโดยประการต่าง ๆ ในสภาวะลักษณะของสภาวธรรมรูป  สภาวธรรมนาม ตามความเป็นจริงว่า สภาวธรรมทั้งหลายไม่เที่ยง  เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา  ไม่ใช่บุคคลตัวตนเราเขา เป็นการตามรู้รูปเป็นหลัก รู้อาการของธาตุ ๔ ธาตุใดธาตุหนึ่งที่ปรากฏชัดเจนในขณะจิตปัจจุบันตามรู้นามเป็นหลัก ตามรู้เวทนา จิต หรือสภาวธรรมที่ปรากฏขณะจิตปัจจุบัน ได้แก่บุคคลผู้บรรลุฌานแล้ว ปฏิบัติจนชำนาญจนถึงยกจิตเข้าสู่พระไตรลักษณ์เจริญวิปัสสนาพิจารณาเห็นสภาพธรรมตามลำดับสมาบัติและองค์ฌาน โดยลักษณะอนุปัสสนา ๗ ประการ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย