การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชน โดยใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านด้วยสมุนไพร: กรณีศึกษา บ้านนาดอกคำ ตำบลนาดอกคำ อำเภอนาด้วง จังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • กานต์ธิดา แก้วอาษา สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • ภัทรธิรา ผลงาม สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คำสำคัญ:

หมอพื้นบ้าน, สมุนไพร, องค์ความรู้หมอพื้นบ้าน, รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชน, ภูมิปัญญา

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ความรู้หมอพื้นบ้าน บ้านนาดอกคำ จังหวัดเลย 2) พัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชน โดยใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านด้วยสมุนไพร 3) นำรูปแบบในการส่งเสริมสุขภาพชุมชน สู่การปฏิบัติ และประเมินผล โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแนวทางการสนทนากลุ่ม และประชุมระดมความคิดเห็น กลุ่มตัวอย่างคือ  หมอพื้นบ้าน จำนวน 10 คน สมาชิกในชุมชน กลุ่มเครือข่ายหมอพื้นบ้านและภาคีที่เกี่ยวข้องด้านสุขภาพ จำนวน 90 คน ผลการศึกษาพบว่า หมอพื้นบ้านบ้านนาดอกคำ ได้รับการถ่ายทอดองค์ความรู้สมุนไพรและการรักษามาจากบรรพบุรุษ พระ  ตำรายาสมุนไพรโบราณ มีประสบการณ์ในการรักษาไม่ต่ำกว่า 20 ปี พัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชน มีการร่วมคิด ร่วมลงมือปฏิบัติ ถ่ายทอดความรู้โดยหมอพื้นบ้าน แก่ชุมชน วัดและโรงเรียน เกิดกระบวนการเรียนรู้ สอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนในชุมชน  ส่งเสริมทักษะความรู้ส่งเสริมการปลูกและใช้สมุนไพรอย่างจริงจังในชุมชนให้กลายเป็นศูนย์กลางในการรวบรวมองค์ความรู้ภูมิปัญญาสมุนไพร สร้างกระบวนการเรียนรู้ พัฒนาภูมิปัญญาการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพร ใช้ดูแลสุขภาพของคนในชุมชนอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข .2556. การจัดทาแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบบริการสุขภาพแผนสุขภาพจังหวัดเครือข่าย:CUP. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.

จักรพงษ์ แพทย์หลักฟ้า วิรุณ ตั้ง เจริญ พฤทธิ์ ศุภเศรษฐศิริ และวิชัย วงษ์ใหญ่.2556.การมีส่วนร่วมของชุมชนเมืองในการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ศิลปวัฒนธรรม: กรณีศึกษาชุมชนลาดพร้าว. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ 14 (2): 35 – 48.

ดารณี อ่อนชมจันทร์. 2548. การส่งเสริมพัฒนาการนวดพื้นบ้านในการดูแลสุขภาพและเสริมสร้างรายได้ชุมชน. นนทบุรี: กลุ่มงานการแพทย์พื้นบ้านไทย กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข.

นัยนา หนูนิล.2543. รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชน ในการส่งเสริมสุขภาพ วารสารสาธารณสุขมูลฐาน ภาคใต้ ปีที่ 14 ฉบับที่ 3 เมษายน-มิถุนายน 2543:3.

พชรมน พรหมศวร; และ ปิยธิดา คูหิรัญญรัตน์. (2554). สัดส่วนและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการแสวงหาบริการด้านสุขภาพของผู้ป่วยที่มารับบริการที่คลินิกแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเป็นลำดับแรก. รายงานการประชุมวิชาการครั้งที่ 27. Srinagarind Med Journal. 26(Supplement): 236-239.

พระสุริยา มาต์คำ.2552. การพัฒนากระบวนการสืบทอดภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านในประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.เลย: ยุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

ภควรรณ ปัทมสุวรรณ .2559. การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศจังหวัดชัยภูมิ: กรณีศึกษา มอหินขาว. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. 4 (2): 237-250.

ภัทรธิรา ผลงาม. 2555. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชนโดยใช้ภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านอีสาน. กรุงเทพ: สำนักบริหารโครงการวิจัยในอุดมศึกษาและพัฒนามหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ.

รัชนี จันทร์เกษและประพจน์ เภตรากาศ. 2559. การบูรณาการการแพทย์แผนไทย: สถานการณ์การให้บริการการแพทย์แผนไทย. กรุงเทพฯ: หน่วยปฏิบัติการวิจัยเภสัชศาสตร์สังคม กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สามารถ ใจเตี้ย สิวลี รัตนปัญญา รพีพร เทียมจันทร์ สมชาย แสนวงศ์ และพันนภา อุสาห์ใจ .2559.การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ชุมชนเพื่อการส่งเสริมวัฒนธรรมสุขภาพ : กรณีศึกษาลุ่มนํ้าลี้ จังหวัดลำพูน. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. 4 (2): 284-296.

Pender, N. J. 1996. Health Promotion in Nursing Practice. Norwalk: Appleton & Lange
Williams, E.1976. Participation Management. Concepts, Theory, and Implementation, Georgia State
University, Atlanta.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

01-05-2019

รูปแบบการอ้างอิง

[1]
แก้วอาษา ก. และ ผลงาม ภ. 2019. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพชุมชน โดยใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านด้วยสมุนไพร: กรณีศึกษา บ้านนาดอกคำ ตำบลนาดอกคำ อำเภอนาด้วง จังหวัดเลย. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. 7, 2 (พ.ค. 2019), 144–155.

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย