ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ตามหลักอิทธิบาท 4 กับการศึกษายุคปัจจุบัน

Main Article Content

สุธิเดช สุวรรณลา

บทคัดย่อ

บทความนี้เน้นย้ำความสำคัญของภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคปัจจุบันที่ต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงและความท้าทายอย่างต่อเนื่อง ผู้บริหารจำเป็นต้องมีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนในการนำพาองค์กรให้ก้าวผ่านอุปสรรคและบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ เหตุนั้น ผู้บริหารที่ประสบความสำเร็จควรมีคุณสมบัติสำคัญ คือ การสร้างวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนและสามารถนำไปปฏิบัติได้จริง โดยผสานหลักอิทธิบาท 4 เข้ากับการทำงาน ได้แก่ ฉันทะ (ความพอใจ) วิริยะ (ความขยันหมั่นเพียร) จิตตะ (ความตั้งใจ) และวิมังสา (การไตร่ตรอง) ซึ่งภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ที่ผสานหลักอิทธิบาท 4 เป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาการศึกษาในยุคปัจจุบัน ผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์จะสามารถสร้างสรรค์นวัตกรรมและนำพาองค์กรให้บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ


ผู้บริหารยังต้องเป็นแบบอย่างที่ดี มีความคิดสร้างสรรค์ และทำงานเป็นทีม เพื่อสร้างแรงบันดาลใจและพัฒนาบุคลากรให้มีศักยภาพสูงสุด ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ที่ผสานหลักอิทธิบาท 4 เป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาการศึกษาในยุคปัจจุบัน ผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์จะสามารถสร้างสรรค์นวัตกรรมและนำพาองค์กรให้บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ


บทความชี้ให้เห็นว่า ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ที่สอดคล้องกับหลักอิทธิบาท 4 จะช่วยให้ผู้บริหารสามารถนำพาองค์กรไปสู่ความสำเร็จได้อย่างยั่งยืน โดยมุ่งเน้นการพัฒนาผู้เรียนให้เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ มีทักษะที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในศตวรรษที่ 21 และสามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณลา ส. (2024). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ตามหลักอิทธิบาท 4 กับการศึกษายุคปัจจุบัน. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 11(2), 723–731. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/269753
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
ประวัติผู้แต่ง

สุธิเดช สุวรรณลา, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

i'm a teacher

เอกสารอ้างอิง

นิกัญชลา ล้นเหลือ. (2554). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมจิตโต). (2551). ทำอย่างไรจึงเรียนเก่ง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2537). การทำงานที่เป็นสุข. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2567). การเรียนรู้ในโลก VUCA สู่ Social Quotient. แหล่งที่มา http://www.curriculumandlearning.com/upload/Books/VUCA_1573117164.pdf สืบค้นเมื่อ 12 ก.พ. 2566.

ศิรินทรา กลักโพธิ์. (2555). การศึกษาไทยในอนาคต. แหล่งที่มา https://www.gotoknow.org/posts/479616 สืบค้นเมื่อ 11 ก.พ. 2566.

สุวิมล โพธิ์กลิ่น. (2564). นวัตกรรมการบริหารสถานศึกษายุคใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 6(3). 978.

เอกกวีร์ พิทักษ์ธนัชกุล. (2567). การศึกษาในโลกยุคปัจจุบัน. แหล่งที่มา https://www.stou.ac.th/study/sumrit/1-58(500)/page9-1-58(500).html สืบค้นเมื่อ 12 ธ.ค. 2566.

Bass, B.M. & Riggio, R. E. (2006). Transformational Leadership. 2 nd ed. Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates.

Braun, J. B. (1991). An analysis of principal leadership vision and its relationship to school climate. Dissertations Abstracts International. 52(4). 25.

Fisher, K. (1993). Leading self-directed work teams. New York: McGraw-Hill Education.

Keller, R. (1992). Transformational leadership and the performance of research and development project groups. The Journal of Management. 18(3). 19.

Robbins, S. P. (2003). Organizational behavior: Concepts, controversies, applications. 10th ed. Hoboken: Prentice Hall.

Westley, F. & Mintzberg, H. 1989). Visionary leadership and strategic management. The Strategic Management Journal. 10(1). 98.