รูปแบบการบริหารจัดการการใช้เครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาปฐมวัยในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการใช้เครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาปฐมวัยในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี โดยดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารจัดการการใช้เครือข่ายความร่วมมือ ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบฯ โดยการนำข้อมูลจากขั้นตอนที่ 1 มายกร่างและตรวจสอบความเหมาะสม ความถูกต้อง ครอบคลุมเนื้อหา ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน ขั้นตอนที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบฯ โดยทดลองใช้กับสถานศึกษา 2 แห่ง ขั้นตอนที่ 4 ประเมินรูปแบบฯ เพื่อตรวจสอบความเป็นประโยชน์และความเป็นไปได้ หลังทดลองใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น ด้วยแบบตรวจสอบรายการ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการบริหารจัดการการใช้เครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาปฐมวัยในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) กระบวนการใช้เครือข่ายความร่วมมือ มี 6 ขั้นตอน ได้แก่ (1) ขั้นตระหนักถึงความจำเป็น (2) ขั้นประสานและแสวงหาเครือข่าย (3) ขั้นสร้างพันธสัญญาร่วมกัน (4) ขั้นบริหารจัดการเครือข่าย (5) ขั้นติดตามผลการใช้เครือข่าย และ (6) ขั้นธำรงรักษาเพื่อสร้างความต่อเนื่องของเครือข่าย 2) การจัดการศึกษาปฐมวัยในศตวรรษที่ 21 ได้แก่ (1) พัฒนาหลักสูตรแนวการจัดประสบการณ์ (2) จัดกระบวนการเรียนรู้ในลักษณะการบูรณาการให้เด็กมีทักษะชีวิต (3) ส่งเสริมพัฒนาการครอบคลุมทั้ง 4 ด้าน (4) จัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้เหมาะสมกับวัย และ (5) การประเมินผลอย่างสม่ำเสมอและเป็นระบบ 3) ปัจจัยส่งเสริมการบริหารจัดการการใช้เครือข่ายความร่วมมือ ได้แก่ (1) การกำหนดนโยบาย (2) การสร้างความร่วมมือ (3) การสร้างความรู้ความเข้าใจ (4) การดำเนินตามขั้นตอนอย่างต่อเนื่อง และ (5) การติดตามและประเมินผล จากผลการทดลองใช้และประเมินรูปแบบที่พัฒนาขึ้น พบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นนี้มีความเหมาะสม ความถูกต้อง ครอบคลุม ความเป็นประโยชน์และความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากทุกด้าน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ขวัญชนก ทองคุ้ย. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์แบบเน้นประสบการณ์ เพื่อส่งเสริมความซื่อสัตย์สำหรับเด็กปฐมวัย. Journal of education naresuan university. 16(4). 10–21.
ชลธิชา การถาง และ มะลิวัลย์ น้อยบัวทิพย์. (2561). การพัฒนาแนวทางการสร้างความร่วมมือของกลุ่มงานในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 9(1). 83-94.
นพปฎล บุญพงษ์. (2560). การนำเสนอรูปแบบการบริหารเครือข่ายสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2564). Covid-19 ส่งผลกระทบต่อการศึกษาระดับปฐมวัยอย่างไรบ้าง. นครราชสีมา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครราชสีมา เขต 6.
นริศ ภูอาราม. (2560). การพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับเครือข่ายโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิสิฐ เทพไกรวัล. (2554). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อคุณภาพการจัดการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภัทรวรรธน์ นิลแก้วบวรวิชญ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติการพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก. 5-16.
วรรณดี นาคสุขปาน. (2557). รูปแบบการสร้างความร่วมมือด้านการศึกษากับโรงเรียนมัธยมศึกษาในประเทศกลุ่มประชาคมอาเซียน. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ศักดิ์นิพน สว่างวงศ์. (2557). เครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต. 14(2). 12-24.
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบผู้ปกครองมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาทักษะทางสังคมสำหรับนักเรียนปฐมวัย. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 1(2). 54-63.
เศรษฐิยา เปรื่องพิชญาธร. (2556). การพัฒนาระบบการจัดการคุณภาพทั้งองค์การในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุกัญญา งามบรรจง. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ผ่านกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เสมอ สุวรรณโค. (2558). รูปแบบเครือข่ายการพัฒนาคุณภาพการศึกษาด้านวิชาการของโรงเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 16(2). 128-137.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. (2564). แผนปฏิบัติราชการประจำปี. นนทบุรี: องค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. (2564). รายงานผลการจัดการศึกษา. นนทบุรี: องค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี.
Agrnoff, Robert. (2006). Inside Collaborative Networks: Ten Lessons for Public Managers. Public Administration Review. 66(6). 57-58.
Callan, V. & Ashworth, P. (2004). Working Together: Industry and VET Provider Training Partnerships. From http://www.ncver.edu.au. Retrieved October 5, 2020.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3). 607–610.
Saavedra, A. (2012). Nine Lessons on How to Teach 21st Century Skills and Knowledge. Education Week. 58(4). 438-439.
