การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ

Main Article Content

อรัญญา พิสุทธากุล
ภารดี อนันต์นาวี
พงศ์เทพ จิระโร

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินรูปแบบการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรม ทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ มี 3 ขั้นตอนคือ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ขั้นตอนที่ 2 การสร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้และประเมินความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครู และบุคลากรทางการศึกษา สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ 265 คน จำนวนกลุ่มตัวอย่างได้จากการใช้ตาราง Krejcie & Morgan และใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า สภาพและแนวทางการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ โดยรวม มีระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการพัฒนารูปแบบได้ 2 องค์ประกอบ องค์ประกอบที่ 1 องค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ประกอบด้วย 6 ขั้น คือ 1) ด้านโครงสร้างองค์กรที่เหมาะสม 2) ด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม 3) ด้านวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งเสริมนวัตกรรม 4) ด้านบรรยากาศองค์กรสร้างสรรค์ 5) ด้านการทำงานเป็นทีม 6) ด้านการพัฒนานักนวัตกรรม องค์ประกอบที่ 2 กระบวนการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 2 คือ 1) การวางแผน 2) การจัดองค์กร 3) การนำองค์กร 4) การควบคุม ผลการประเมินรูปแบบมีความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พิสุทธากุล อ., อนันต์นาวี ภ., & จิระโร พ. (2023). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 สังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ . วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(1), 108–121. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/261915
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กุศล ทองวัน. (2558). ความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งเสริมให้เกิดองค์การแห่งการเรียนรู้ต่อระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้และระดับการเป็นองค์การนวัตกรรม: กรณีศึกษาสำนักงานพัฒนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. บริหารธุรกิจ. 33(128). 34-48.

ชวน ภารังกูล. (2556). การศึกษาความเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

ทิศนา แสงระวี และเรชา ชูสุวรรณ. (2565). ครูไทยกับการจัดการเรียนรู้ในยุค Digital Disruption. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 9(4). 13-25.

ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบสองและประเมินภายนอกรอบสาม. กรงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.

วชิน อ่อนอ้าย, ฉันทนา จันทร์บรรจง, วิทยา จันทร์ศิลา และสำราญ มีแจ้ง (2558). รูปแบบการพัฒนา โรงเรียนเอกชนสู่ความเป็นองค์การแห่งนวัตกรรม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 17(2). 74-84.

วุฒิพงษ์ ภักดีเหลา. (2554). การศึกษาคุณลักษณะขององค์การนวัตกรรม: กรณีศึกษาองค์การที่ได้รับรางวัลด้านนวัตกรรม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย. (2564). กระทรวงศึกษาธิการ กำหนด 5 รูปแบบการเรียนการสอนรองรับการเปิดภาคเรียนให้เหมาะสมแต่ละภูมิภาคของประเทศ. แหล่งที่มา https://thainews.prd.go.th/th/news/detail/TCATG210517091249485 สืบคันเมื่อ 20 พ.ค. 2564.

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2553). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม. กรงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.

องค์อร ประจันเขตต์. (2557). องค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษา ทางเลือกใหม่ของการบริหารการศึกษา. วารสารพยาบาลทหารบก. 15(1). 45-51.

อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้นำเชิงนวัตกรรม. ดุษฎีนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3). 607–610.