การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จังหวัดระยอง

Main Article Content

ชญานิน วิบูลย์อรรถ
สิทธิกร สุมาลี
อุดมลักษม์ กูลศรีโรจน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จังหวัดระยอง 2) เพื่อประเมินหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จังหวัดระยอง เป็นการวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ในลักษณะการวิจัยแบบมีส่วนร่วม (Participation Research : PR) โดยมีขั้นตอนการวิจัย 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นเตรียมการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ ขั้นพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ และขั้นประเมินหลักสูตรฐานสมรรถนะประชากรในการวิจัยในครั้งนี้ คือครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ปีการศึกษา 2564  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่  คู่มือในการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ แบบประเมิณคุณภาพคู่มือ แบบสัมภาษณ์เพื่อยืนยันความเหมาะสมของกรอบมาตรฐานสมรรถนะสำคัญสำหรับการเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ เอกสารหลักสูตรฐานสมรรถนะ แบบสัมภาษณ์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรฐานสมรรถนะ และแบบประเมินความสอดคล้องของหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพโรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จากการวิจัยสามารถสังเคราะห์ สมรรถนะเฉพาะสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ ได้ดังนี้คือ 1) สมรรถนะความฉลาดทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2) สมรรถนะการเรียนรู้ด้านฝึกปฏิบัติและการปรับปรุงพัฒนาทักษะทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ 3) สมรรถนะด้านมนุษยสัมพันธ์และการสื่อสาร และ 4) สมรรถนะด้านความเป็นมืออาชีพ ผลการวิจัย พบว่า 1)คู่มือการพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยองในภาพรวม มีความเหมาะสมอยู่ในระดับดี และ 2) หลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิบูลย์อรรถ ช., สุมาลี ส., & กูลศรีโรจน์ อ. (2023). การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง จังหวัดระยอง. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(2), 69–79. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/259732
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2562). วิธีวิทยาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.

คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). คู่มือการนำกรอบสมรรถนะหลักผู้เรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 -3 ไปใช้ในการพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ชวลิต ชูกำแพง. (2561). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร : แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2562). สมรรถนะหลัก ปั้นเด็กไทยฉลาดรู้ อยู่ดีมีสุข มีความสามารถสูง และใส่ใจสังคม. แหล่งที่มา http://site.ksp.or.th/content.php?site=library&SiteMenuID=4472&Action=view&Sys_Page=&Sys_PageSize=&DataID=2251. สืบค้นเมื่อ 20 ม.ค. 2563.

สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้. (2562). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เครื่องมือส่งเสริมการขับเคลื่อนประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สำหรับครู). กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สิทธิกร สุมาลี. (2561). การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เสถียร คามีศักดิ์. (2556). การเขียนคู่มือปฏิบัติงานข้าราชการตำแหน่งประเภททั่วไปวิชาชีพเฉพาะเชี่ยวชาญเฉพาะและพนักงานมหาวิทยาลัยสายสนับสนุนวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

David Garrick. (2020). The Benefit of Competency – Based Assessment. Dean of Graduate of Education, UCDS College for School Culture.

David Mc Clelland. (1993). Testing for Competence rather than for Intellingence. American: Psychologist.

Finch and Crunkilton. (1993). Curriculum Development in Vocational and Technical Education: Planning, Content, and Implementation. Virginia. Virginia Polytechnic Institute & amp, State University.

International Bureau of Education. (2011). Competency – Based Curriculum: IBE – UNESCO is the global centre of excellence in curriculum and related matter. Geneva: UNESCO.

Mc Mullan. (2003). Portfolios and assessment of Competency: A review of the literature. Journal of advanced Nursing. 41(3). 283 – 294.