แนวทางการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี

Main Article Content

นิภาวรรณ กำลังดี
พระครูภัทรธรรมคุณ
พระมหาญาณวัฒน์ ฐิตวฑฺฒโน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี 2) เพื่อศึกษาวิธีการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี 3) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี โดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ ทำการรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นครู 103 คน และใช้แบบสัมภาษณ์รวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติพื้นฐานคือ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี โดยภาพรวมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก รายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านหลักสูตร รองลงมาคือ ด้านการจัดการเรียนรู้ ด้านสื่อการเรียนการสอน และด้านวัดผลและประเมินผลการศึกษา 2) วิธีการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี ประกอบด้วยกระบวนการบริหารงานวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการจัดการหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ สื่อการเรียนการสอน การวัดผลและประเมินผลการศึกษา ให้ผู้บริหาร ครู และนักเรียนเกิดการพัฒนาทั้งร่างกายและจิตใจ มีวิธีปฏิบัติตามหลักของไตรสิกขา 3) แนวทางการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี เป็นข้อปฏิบัติในการบริหารงานวิชาการวิชาฟุตบอลให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผล 4 ด้าน โดยบูรณาการกับหลักไตรสิกขา เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและคุณภาพในการจัดการศึกษา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กำลังดี น., พระครูภัทรธรรมคุณ, & ฐิตวฑฺฒโน พ. (2022). แนวทางการบริหารวิชาการวิชาฟุตบอลโดยใช้หลักไตรสิกขาของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี . วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 9(2), 253–264. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/257755
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.

คัมภีร์ สุดแท้. (2553). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. ดุษฎีนิพนธ์

ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ธีรวุฒิ ประทุมนพรัตน์. (2550). การบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. สงขลา: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา.

นวลจันทร์ ตั้งประภัสสร. (2561). แนวปฏิบัติที่ดีในการบริหารจัดการคุณภาพงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน ในกรุงเทพมหานคร. วารสาร Veridian E-Journal Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 11(1). 540-560.

พนม วิลัยหล้า. (2560). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2541). ทางสายอิสรภาพของการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.

เพชริน สงค์ประเสริฐ. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการโดยยึดหลักการทำงานเป็นทีมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รวี จันทะนาม. (2557). รูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมที่มีประสิทธิผลในโรงเรียนขนาดกลาง. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2545). ชุดฝึกอบรมผู้บริหารสถานศึกษาระดับสูง เล่ม 3กรุงเทพมหานคร: คุรุสภา.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2542). หลักการเรียนรู้ตามแนวพุทธศาสตร์ ทักษะการเผชิญสถานการณ์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

อดิพงษ์ สุขนาค. (2560). การสังเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์เชิงเส้นขององค์ประกอบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.