การประเมินโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์และพัฒนาแหล่งเรียนรู้ภายในสถานศึกษา ที่เอื้อต่อศักยภาพการเรียนรู้ของโรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์และพัฒนาแหล่งเรียนรู้ภายในสถานศึกษาที่เอื้อต่อศักยภาพการเรียนรู้ของโรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี ภายใต้กรอบการประเมินเชิงระบบของ CIPPIEST Model มีขอบเขตการประเมิน 8 ด้าน ได้แก่ บริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิต ผลกระทบ ประสิทธิผล ความยั่งยืน และการถ่ายโยงความรู้ โดยมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ 1) รองผู้อำนวยการและครู 2) คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 และ 4) ผู้ปกครองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี ดำเนินการประเมินในระหว่างวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2563 โดยใช้แบบประเมินผลโครงการ แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน แบบประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง โดยสอบถามความคิดเห็นกลุ่มผู้ให้ข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้รูปแบบการประเมินแบบ CIPPIEST Model ประเมินเชิงระบบและวิเคราะห์ประเมินพฤติกรรมนักเรียนและความพึงพอใจของนักเรียนภายหลังการดำเนินกิจกรรม โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาในการอธิบายข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการประเมิน พบว่า การประเมินโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์และพัฒนาแหล่งเรียนรู้ภายในสถานศึกษาที่เอื้อต่อศักยภาพการเรียนรู้ของโรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี ในภาพรวมมีระดับคุณภาพอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ครองสิทธิ์ บุตรสุวรณ์. (2562). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านท่าหนองพันทา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
ชีพสุมน รังสยาธร และสุภาพ ฉัตราภรณ์. (2549). การวิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัยด้วยโปรแกรม SPSS for Windows. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพมหานคร:
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2541). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยสาส์น.
มาเรียม นิลพันธ์. (2553). คู่มือการประเมินหลักสูตรระดับบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วันเผด็จ มีชัย. (2559). การประเมินโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของนักเรียนโรงเรียนเปรมติณสูลานนท์ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. แหล่งที่มา http://www.ptn-school.ac.th/?name=research&readresearch&id=3 สืบค้นเมื่อ 20 ธ.ค. 2563.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2546). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สามลดา.
O’Dell, C. and Grayson, C. (1998). If Only We Knew What We Know: Identification and Transfer of Internal Best Practices. California Management Review. 40. 154-174.
Stufflebeam D. L. et al. (2003). Educational Evaluation and Decision-Making; Illinois. Peacock Publishers: Inc.