ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ตามหลักกัลยาณมิตรสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา

Main Article Content

กุสุมา ยี่ภู่

บทคัดย่อ

บทความนี้จะนำเสนอหลักการที่ผู้บริหารสถานศึกษาจะเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์นั้นจะต้องอาศัยทักษะการสร้างโอกาสการเรียนรู้ให้แก่ครูอาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาตนเองเข้าสู่การเป็นผู้นำที่สร้างสรรค์สร้างแรงบันดาลใจและจูงใจส่งเสริมและแนะนํากระบวนการใหม่ภายในสถานศึกษา และเพื่อที่จะทำให้ผู้มีส่วนร่วมสามารถคิดนอกกรอบ กล้าคิด กล้าตัดสินใจ มีความคิดสร้างสรรค์อันจะเป็นประโยชน์ต่อการบริหารสถานศึกษาและมีความสามารถในการปรับตัวและกระบวนการทำงานให้มีความง่าย คล่องตัว และยืดหยุ่นเข้ากับสถานการณ์ได้ดีมากขึ้น รวมถึงผู้มีบริหารสถานศึกษามีวิสัยทัศน์ในการสร้างการนำ การประสาน และการจูงใจเพื่อให้ผู้ตามยอมทำตามด้วยความสมัครใจสนับสนุนให้มีความกล้าในการแสดงออกการกล้าเสี่ยงอย่างมีเหตุผล ดังนั้น ผู้บริหารทั้งหลายต้องสร้างคุณสมบัติการเป็นมิตรที่ดีให้มีในตนเองด้วยการนำหลักพุทธธรรมมาประยุกต์ใช้ คือ หลักกัลยาณมิตรธรรม 7 อันเป็นคุณสมบัติของมิตรที่ดีคือเข้าหาแล้วจะเป็นเหตุให้เกิดความดีงามและความเจริญ 7 ประการ คือ ความน่ารัก ความน่าเคารพ ความน่ายกย่อง การรู้จักพูดให้ได้ผล ความอดทนอดกลั้น การกล่าวเรื่องที่ลึกซึ้งให้เข้าใจได้ และการไม่ชักจูงในทางที่เสียหาย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ยี่ภู่ ก. (2022). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ตามหลักกัลยาณมิตรสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 9(1), 482–490. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/255533
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรองทิพย์ นาควิเชตร. (2552). ภาวะผู้นำสร้างสรรค์เพื่อการศึกษา. สมุทรปราการ: ธีรสาส์นพับลิวเซอร์.

กาญจนา ศิลา. (2556). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตบางเขน. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

กิดดิ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเคลสมการโรงสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธีระ รุญเจริญ. (2554). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.

พระณรงค์ กิตติธโร (เต่น ประเสริฐ). (2549). การศึกษาเปรียบเทียบปรัชญาการศึกษาของพุทธทาสภิกขุและพระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ). (2538). วาทธรรมปัญญานันท. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2558). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2542). ธรรมนูญชีวิต (ฉบับชาวบ้าน). กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2548). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 36. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.

พันตรี ป. หลงสมบุญ. (2546). พจนานุกรม มคธ-ไทย. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2548). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: ธนชัชการพิมพ์.

ศศิรดา แพงไทย. (2559). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย. 6(1). 72-84.

Bennis, W. (2002). Creative leadership [ABI]. Bangkok: Chulalongkorn University.

Cherin, P. (2001). Creative leadership: The strength of ideas the power of the imagination. Vital Speeches of the Day. 68(8). 245.

Couto, R. A., & Eken, S. C. (2002). To give their gifts: Health, community and democracy. Nashville: Vanderbilt University Press.

Stoll, L., & Temperley, J. (2009). Creative leadership teams. Journal of Management in Education. 23(1). 12-18.