ความต้องการจำเป็นของการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ ตามแนวคิดคุณลักษณะผู้ประกอบการทางสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ ตามแนวคิดคุณลักษณะผู้ประกอบการทางสังคม และ 2) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ ตามแนวคิดคุณลักษณะผู้ประกอบการทางสังคม โดยมีประชากร ได้แก่ โรงเรียนในสังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ จำนวน 7 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้บริหารและครูในโรงเรียนสังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ จำนวน 260 คน โดยใช้ตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามลักษณะมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ เรื่อง สภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ ตามแนวคิดคุณลักษณะผู้ประกอบการทางสังคม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบัน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยจากสูงที่สุดไปหาต่ำที่สุด คือ การจัดการเรียนการสอน การวัดและประเมินผล การพัฒนาและส่งเสริมให้มีแหล่งเรียนรู้ และการพัฒนาหลักสูตร ตามลำดับ สภาพที่พึงประสงค์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยจากสูงที่สุดไปหาต่ำที่สุด คือ การจัดการเรียนการสอน การพัฒนาและส่งเสริมให้มีแหล่งเรียนรู้ การวัดและประเมินผล และการพัฒนาหลักสูตร ตามลำดับ ส่วนผลการจัดลำดับค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด คือ การพัฒนาและส่งเสริมให้มีแหล่งเรียนรู้ รองลงมาคือ การวัดและประเมินผล การพัฒนาหลักสูตร และการจัดการเรียนการสอน ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิก.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2550). ผู้ประกอบการเพื่อสังคม: ความหวังใหม่ในการพัฒนาสังคมไทย. แหล่งที่มา http://oknation.nationtv.tv/blog/kriengsak. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2563). สอนนักเรียนให้มีสำนึกรับผิดชอบต่อสังคม. แหล่งที่มา https://www.trueplookpanya.com/blog/content/82917/-blog-teaartedu/. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
ปรียาภรณ์ วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพฯ.
เรวัตร ตันตยานนท์. (2560). ผู้ประกอบการเพื่อสังคม และนวัตกรรมเพื่อสังคม. แหล่งที่มา https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/641032. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
สถาบันนักลงทุนรุ่นใหม่. (2563). หลักสูตรสุดยอดผู้ประกอบการยุคใหม่เพื่อสังคม สำหรับผู้บริหาร (SEP-S) รุ่นที่ 12. แหล่งที่มา https://sepsnips.makemoneyclub.com/uploads/1/1/8/2/118212789/project-info_seps12.pdf สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
สมาคมธุรกิจเพื่อสังคม. (2562). ธุรกิจเพื่อสังคมคืออะไร. แหล่งที่มา www.sethailand.org. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). คู่มือการปฏิบัติงานข้าราชการครู.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2563. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). คู่มือการดำเนินงาน เครือข่ายพ่อแม่ ผู้ปกครอง เพื่อปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร:
พริกหวานกราฟฟิก.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ. (2563). ข้อมูลสารสนเทศด้านการศึกษา จังหวัดสมุทรปราการ
ปีการศึกษา 2563. แหล่งที่มา http://www.prakanedu.go.th. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
สินี จักรธรานนท์. (2557). ‘Ashoka’ องค์กรเปลี่ยนโลกผู้สร้างสรรค์นวัตกรเพื่อมวลชน. แหล่งที่มา https://www.creativemove.com/interview/ashoka/. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
อรรถพล อนันตวรสกุล. (2563). แนวทางและเทคนิคการสอนหน้าที่พลเมือง. แหล่งที่มา https://www.educathai.com/videos/186. สืบค้นเมื่อ 25 พ.ย. 2563.
Anderson et al. (2017). Applying Design Thinking to Curriculum Reform. Academic Medicine. 427.
Brooks, A. C. (2009). Social entrepreneurship: A modern approach to social venture creation. New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Carroll, M. (2014). Learning from What Doesn’t Work: The Power of Embracing a Prototyping Mindset. From web.standford.edu/. Retrieved November 24, 2020.
Duening, T.N. (2008). Five Minds for the Entrepreneurial Future: Cognitive Skills as the Intellectual Foundation for Next Generation Entrepreneurship Curricula. Conference of the USA SBE.
Dunne, D., & Martin, R.P. (2006). Design Thinking and How It Will Change Management Education: An Interview and Discussion.
Gallagher, A. and Thordarson, K. (2018). Design Thinking for School Leaders: Five Roles and Mindsets that Ignite positive change. Alexandria, Virginia USA: ASCD.
Gandy, J. D. (2012). The relationship between social entrepreneurship and organizational effectiveness (Doctoral dissertation). Texas, US: Dallas Baptist University.
Graves, C. (2014). What Is a Makerspace. Knowledge Quest. 42(4). 8 - 13.
Gregory Dees. (1998). Social enterprise: Private initiatives for the common good. Harvard Business Review. 54 - 58.
Hawthorne, G. et al. (2014). Impact and sustainability of creative capacity building: the cognitive, behavioral, and neural correlates of increasing creative capacity, in H. Plattner et al. [Eds] Design Thinking Research: Building Innovation Eco-systems. Cham, Switzerland: Springer. 65 – 77.
Kwek. D. (2011). Innovation in the Classroom: Design Thinking for 21st Century Learning. Stanford EDU. From http://www.stanford.edu/group/redlab/cgi-bin/materials/Kwek-Innovation In The Classroom.pdf. Retrieved November 24, 2020.
Leadbeater. (1997). The rise of the social entrepreneur. London: Great Britain.
Mark Richardson. (2009). Global Social Enterprise. From www.britishcouncil.org/society/social-enterprise/. Retrieved November 24, 2020.
Morris, M. H. (1998). Entrepreneurial intensity : Sustainable advantages for individuals, organizations, and societies. Westport, CT.: Quorum Books.
Robert Ashton. (2010). How to be a Social Entrepreneur. From http://www.robertashton.co.uk/. Retrieved November 24, 2020.
Royalty, A., Oishi, L., & Roth, B. (2014). Acting with creative confidence: Developing a creative agency assessment tool. In H. Design thinking research. Building innovation eco systems, Cham: Springer. 79-96.
White House. (2014). President Obama to host first-ever White House Maker Faire. From https://obamawhitehouse.archives.gov/the-pressoffice/2014/06/18/fact-sheet-president-obama-host-first-ever-white-housemaker-faire. Retrieved November 24, 2020.
