ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนราชวินิต มัธยม ตามแนวคิดความเป็นพลเมืองโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนราชวินิต มัธยม ตามแนวคิดความเป็นพลเมืองโลก ด้วยวิธีการวิจัยเชิงบรรยาย ใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้บริหารและครูโรงเรียนราชวินิต มัธยม จำนวน 86 คน มีสถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNImodified) ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ในการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนราชวินิต มัธยมตามแนวคิดความเป็นพลเมืองโลก ความต้องการจำเป็นในภาพรวม คือ 0.594 (PNImodified = 0.594) โดยด้านที่มีลำดับความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านการเข้าร่วมกิจกรรมชุมชนในระดับท้องถิ่นไปถึงทั่วโลก รองลงมา ได้แก่ ด้านการมุ่งมั่นเพื่อความยุติธรรมทางสังคม และด้านการรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ผลการวิจัยนี้ทำให้โรงเรียนราชวินิตมัธยมทราบถึงความต้องการจำเป็นในการส่งเสริมให้นักเรียนมีความเป็นพลเมืองโลกผ่านการจัดกิจกรรมของกลุ่มบริหารกิจการนักเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). เอกสารประกอบการศึกษาด้วยตนเอง หลักสูตรผู้ช่วยผู้บริหารสถานศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาระบบบริหาร.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายการศึกษา.
นพพงษ์ บุญจิตราดุล. (2551). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เทียมฝ่า.
ประภาพรรณ สุวรรณศุข. (2537). เอกสารการสอนชุดระบบการเรียนการสอน หน่วยที่ 8-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปริญญา เทวนฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ผ่องพรรณ ตรีสุวรรณ. (2546). การศึกษาสภาพการบริหารงาน กิจการนักเรียนโรงเรียนวัดสวนพลูสังกัดสำนักงานเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันราชภัฏพระนคร.
พรนิภา จันทร์น้อย. (2560). รูปแบบการจัดกิจกรรมพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักศึกษาในสาบันอุดมศึกษาเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.
โรงเรียนราชวินิต มัธยม. (2562). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2562 โรงเรียนราชวินิต มัธยม. กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนราชวินิตมัธยม.
สันติ นิลหมื่นไวย์. (2546). การพัฒนาการปฏิบัติงานส่งเสริมให้นักเรียนมีวินัย โรงเรียนหนองบัวพิทยาคาร อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือปฏิบัติการส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและการเฝ้าระวังปัญหายาเสพติด. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนมาตรฐานสากล. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580. แหล่งที่มา https://www.nesdc.go.th/download/document/SAC/NS_PlanOct2018.pdf สืบค้นเมื่อ 7 ก.ค. 2563.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2561). รายงานวิจัยการศึกษาความเป็นพลเมืองของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานวิจัย ข้อเสนอตัวชี้วัดการศึกษาเพื่อความเป็นพลเมืองโลก ตามกรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goal: SDG 4.7): กรณีศึกษาแนวทางการส่งเสริมความเป็นพลเมืองโลก. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุ่นเรือน เล็กน้อย. (2560). แผนปฏิบัติการระดับท้องถิ่น 21 (Local Agenda 21) สู่การขับเคลื่อนชุมชนคาร์บอนต่ำของประเทศไทย. แหล่งที่มา http://www.eric.chula.ac.th/ej/v21y2560/no3/ap43.pdf สืบค้นเมื่อ 7 ก.ค. 2563.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2552). เอกสารประกอบการสอนวิชาทฤษฎีบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Christopher Koliba. (2000). Democracy and Education Schools and Communities Initiative Conceptual Framework and Preliminary Findings. From https://www.uvm.edu/~dewey/articles/Democonc.html Retrieved January 11, 2021.
Filiz Keser, Hanife Akar and Ali Yildirim. (2011). The role of extracurricular activities in active citizenship education. From https://www.researchgate.net/publication/262005017_Role_of_extracurricular_activities_in_active_citizenship_education Retrieved August 9, 2020.
Oxfam. (2015). Education for Global Citizenship A guide for school. From http://oxfam.org.uk/education Retrieved July 3, 2020.
Velma Muyela. (2019). Extracurricular Activities: An Essential Component of the Education of Global Citizens. From http://ibvmunngo.org/wp-content/uploads/2019/03/Extracurriculru-Activities-Msongari.pdf Retrieved August 9, 2020.
Wiel Veugelers. (2011). Education and Humanism: Linking Autonomy and Humanity. From https://www.researchgate.net/publication/321555776_Education_and_Humanism_Linking_Autonomy_and_Humanity2/2 Retrieved January 11, 2021.
