การสอนแบบโยนิโสมนสิการวิชาพระพุทธศาสนา นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดแม่เฉย จังหวัดอุตรดิตถ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียวที่มีการทดสอบก่อน–หลังเรียน โดยมี
วัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ ๑) เพื่อศึกษาการสอนแบบโยนิโสมนสิการ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น
โรงเรียนวัดแม่เฉย อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ๒) เพื่อเปรียบเทียบการสอนแบบโยนิโสมนสิการ
นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดแม่เฉย อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อนเรียนและหลังเรียน
ด้วยหน่วยการเรียนรู้เรื่องวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบทดสอบหน่วย
การเรียนรู้วิชาพระพุทธศาสนา การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์วิเคราะห์สถิติสำเร็จรูป
ในการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิง
อนุมาน คือ การเปรียบเทียบคะแนนทดสอบชุดการเรียนรู้ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยการวิเคราะห์
ความความแตกต่างของกลุ่มตัวอย่าง
ผลการวิจัยพบว่า
๑. การสอนแบบโยนิโสมนสิการ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดแม่เฉย อำเภอเมือง
จังหวัดอุตรดิตถ์ ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ร่วมกันภายในกลุ่มและระหว่างกลุ่มอย่างมีเหตุผล นำเสนอ
ซักถาม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ตามหลักโยนิโมนสิการได้เป็นอย่างดี
๒. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ ที่ ๑
เรื่องวันมาฆบูชา แผนการจัดการเรียนรู้ที่ ๒ เรื่องวันวิสาขบูชา แผนการจัดการเรียนรู้ที่ ๓ เรื่องวัน
อาสาฬหบูชา แผนการจัดการเรียนรู้ที่ ๔ เรื่องวันเข้าพรรษา แผนการจัดการเรียนรู้ที่ ๕ เรื่องวันออก
พรรษา มีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.๐๑