การพัฒนาบุคลาการทางการศึกษาด้วยหลักพุทธธรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเป็นเรื่องที่มีความสำคัญและมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับทุกคน เพราะการศึกษาวิชาการทางโลกนั้นเป็นไปเพื่อการดารงชีพ เพื่อการทำมาหากินสำหรับเลี้ยงตัว เลี้ยงครอบครัว บริวาร ญาติมิตร ส่วนการศึกษาทางธรรมเป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์ เป็นการเรียนให้รู้ว่าอะไรเป็นบุญ อะไรเป็นบาป อะไรเป็นสิ่งที่ควรทำ อะไรเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ เป็นการศึกษาเพื่อช่วยให้ตนเองให้มีสุคติเป็นที่ไปเมื่อยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในวัฎฏสงสาร และบรรลุมรรคผลนิพพานเมื่อสามารถกาจัดกิเลสได้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ
การศึกษาทำให้คนสามารถพัฒนาความรู้ ความสามารถให้มากขึ้นได้ การศึกษาทำให้เกิดปัญญา เกิดความเจริญทางความคิด มีความคิดสร้างสรรค์จะต้องมีคุณธรรมกากับ เพราะความรู้ที่เกิดจากคนพาลย่อมจะนาความเดือดร้อนมาให้ เหมือนระเบิดที่ไม่มีสลักนิรภัยย่อมมีความเสี่ยงต่ออันตรายที่จะเกิดขึ้นได้ ทรัพยากรมนุษย์ที่ทำหน้าที่ด้านการศึกษา มีความจำเป็นที่จะต้องมีพุทธธรรมกากับ เพื่อพัฒนาตนเองให้มีความคิด การกระทำและคำพูด อยู่ในกรอบแห่งความดีงาม เป็นแบบอย่างแก่บุคคลอื่น หลักธรรมที่ควรใช้ในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านการศึกษาคือไตรสิกขา อันได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา นั่นเอง
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร