การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาตามหลักพระพุทธศาสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
หลักธรรมที่ เรียกว่ า อปริหานิยธรรม ๗ คือ ธรรมะเพื่ อป้องกันความเสื่ อมและน าไปสู่
ความเจริญรุ่งเรืองโดย ๒ ข้อ ใน ๗ ข้อก็คือ การหมั่นประชุมกันเป็นเนืองนิตย์พร้อมเพรียง กันประชุม
เลิกประชุมและท ากิจกรรมที่พึงกระท าแน่นอนว่าถ้าไม่รวมตัวกันก็จะไม่มีพลังแต่ต้องรวมตัวกันเป็น
สังคมด้วยคือร่วมกันคิดร่วมกันท าติดอาวุธทางปัญญาและใช้สันติวิธี จากการผลักดันของรัฐธรรมนูญ
ส่งผลให้เกิดพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งตามพระราชบัญญัตินั้นได้เปิดโอกาส
ให้ทุกภาคส่วนของสังคมสามารถจัดการศึกษาได้ให้สถานศึกษาร่วมกับบุคคลครอบครัวชุมชนองค์การ
ชุมชนองค์กรปกครองส่ วนท้องถิ่ นเอกชนองค์กรเอกชนองค์กรวิชาชีพสถาบันศาสนาสถาน
ประกอบการและสถาบันสังคมอื่นส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนโดยจัดกระบวนการเรียนรู้ ภายใน
ชุมชนเพื่อให้ชุมชนมีการจัดการศึกษาอบรมมีการแสวงหาความรู้ข้อมูลข่าวสารและรู้จักเลือกสรรภูมิ
ปัญญาและวิทยาการต่างๆเพื่อพัฒนาชุมชนให้สอดคล้องกับสภาพปัญหาและความต้องการรวมทั้งหา
วิธีการสนับสนุนให้มีการแลกเปลี่ ยนประสบการณ์การพัฒนาระหว่ างชุมชนให้สถานศึกษาพัฒน า
กระบวนการเรียนการสอนที่มีประสิทธิภาพ
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร