การศึกษาเพื่อพัฒนาสังคมตามหลักไตรสิกขา

Main Article Content

พระมหาอุดร ปญฺญาวฑฺฒโก จันทร์ชนะ

บทคัดย่อ

ในยุคสมัยที่สังคมกำลังป่วย สังคมอ่อนแอทั้งทางด้านจิตใจ อารมณ์ เศรษฐกิจ การเมือง การศึกษา ศิลปวัฒนธรรม และสภาพแวดล้อม ซึ่งสะท้อนให้เห็นภาพของผู้คนในสังคมนั้นๆว่ากำลังมีปัญหาเช่นกัน เรื่องการศึกษาเป็นสิ่งที่ถูกพูดถึงมากที่สุดเพราะเป็นตัวแก้ปัญหาของสังคม หรือเพิ่มปัญหาให้แก่สังคมได้


การจัดการศึกษาในพระพุทธศาสนาเป็นการฝึกหัดอบรมกาย วาจา จิตใจและปัญญา เพื่อให้เกิดการพัฒนาจนบรรลุจุดมุ่งหมายสูงสุด มี ๓ ประการคือ ศีล สมาธิ และปัญญา เรียกว่าไตรสิกขา เป็นการพัฒนาการทางด้านสังคม (ศีล) คือฝึกอบรมให้ตั้งอยู่ในระเบียบวินัย กฎเกณฑ์และกติกาของสังคม เป็นการพัฒนาการทางจิต (สมาธิ) คือฝึกอบรมจิตใจให้เข้มแข็งมั่นคง เจริญงอกงามด้วยคุณธรรมทั้งหลาย และเป็นพัฒนาการทางปัญญา (ปัญญา) คือให้รู้และเข้าใจสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของโลก และชีวิตตามสภาวะที่เป็นจริง สามารถทำจิตใจให้เป็นอิสระ ไม่ลุ่มหลงไปตามกระแสนิยม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทร์ชนะ พ. ป. (2018). การศึกษาเพื่อพัฒนาสังคมตามหลักไตรสิกขา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 4(1), 71–79. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/143837
ประเภทบทความ
บทความวิจัย