การศึกษาเพื่อพัฒนาสังคมตามหลักไตรสิกขา
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในยุคสมัยที่สังคมกำลังป่วย สังคมอ่อนแอทั้งทางด้านจิตใจ อารมณ์ เศรษฐกิจ การเมือง การศึกษา ศิลปวัฒนธรรม และสภาพแวดล้อม ซึ่งสะท้อนให้เห็นภาพของผู้คนในสังคมนั้นๆว่ากำลังมีปัญหาเช่นกัน เรื่องการศึกษาเป็นสิ่งที่ถูกพูดถึงมากที่สุดเพราะเป็นตัวแก้ปัญหาของสังคม หรือเพิ่มปัญหาให้แก่สังคมได้
การจัดการศึกษาในพระพุทธศาสนาเป็นการฝึกหัดอบรมกาย วาจา จิตใจและปัญญา เพื่อให้เกิดการพัฒนาจนบรรลุจุดมุ่งหมายสูงสุด มี ๓ ประการคือ ศีล สมาธิ และปัญญา เรียกว่าไตรสิกขา เป็นการพัฒนาการทางด้านสังคม (ศีล) คือฝึกอบรมให้ตั้งอยู่ในระเบียบวินัย กฎเกณฑ์และกติกาของสังคม เป็นการพัฒนาการทางจิต (สมาธิ) คือฝึกอบรมจิตใจให้เข้มแข็งมั่นคง เจริญงอกงามด้วยคุณธรรมทั้งหลาย และเป็นพัฒนาการทางปัญญา (ปัญญา) คือให้รู้และเข้าใจสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของโลก และชีวิตตามสภาวะที่เป็นจริง สามารถทำจิตใจให้เป็นอิสระ ไม่ลุ่มหลงไปตามกระแสนิยม
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร