DEVELOPMENT OF INNOVATION IN TEACHING MANAGEMENT IN THE ERA OF ARTIFICIAL INTELLIGENCE FOR PHRA PARIYATTI DHAMMA GENERAL EDUCATION SCHOOL, BANGKOK
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) to examine the current state of teaching and learning in Buddhist Pariyatti schools (General Education Division) in Bangkok..2) to develop an instructional innovation using Artificial Intelligence (AI) for Buddhist Pariyatti schools (General Education Division) in Bangkok . 3) to implement the AI-based instructional innovation; and. 4) to evaluate the use of the AI-based instructional innovation in Buddhist Pariyatti schools (General Education Division) in Bangkok. The study employed a research and development (R&D) methodology, conducted in four phases. Phase 1 involved studying the current conditions of teaching and learning among 193 participants, and analyzing the data using percentage, mean, and standard deviation. Phase 2 focused on developing the model through interviews with 12 key informants, content analysis, drafting the model, and conducting a focus group discussion with nine experts. Phase 3 examined the use of the model through a workshop with 20 school administrators, with data analyzed using mean and standard deviation. Phase 4 evaluated the model by collecting feedback from 193 experts comprising administrators and teachers in Buddhist Pariyatti schools (General Education Division), and analyzing the data using mean and standard deviation.
The research results showed that 1) The current state of teaching and learning in Buddhist Pariyatti schools (General Education Division) in Bangkok was at a high level overall. All aspects were rated highly, ranked from highest to lowest as follows: learning content, learning activities, learning media and innovation, and assessment and evaluation. 2)The developed innovation consisted of five components - rationale, objectives, systems and mechanisms, operational procedures, and success conditions - based on the Design Thinking process, which includes Empathize, Define, Ideate, Prototype, and Test. Four sets of workshop activities were also developed to support the use of AI in lesson design, learning activities, media development, and assessment. 3) The examination of the model’s implementation showed that participants in the workshop rated the model at the highest level. 4) The evaluation of the AI-based instructional innovation model indicated that the overall assessment was at the highest level. The research synthesized a conceptual framework known as the “AICAMIME MODEL” consisting of: AI = (Artificial Intelligence), C = (Contextual), A = (Activities), MI = (Media and Innovation), ME = (Measurement and Evaluation)
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
คณะกรรมการกลุ่มการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2558). แผนยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา (พ.ศ. 2558–2562). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
คณะทำงาน และอนุกรรมการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน. (2557). คู่มือปฏิบัติงานโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ชนาธิป แก้วบ้านดอน. (2567). นวัตกรรมทางการศึกษาที่สำคัญของไทยในปัจจุบัน. แหล่งที่มา https://www.gotoknow.org/ สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2567.
พระมหาธรรมรัต อริยธมฺโม (ยศขุน). (2555). แนวทางการจัดการศึกษาของคณะสงฆ์ในบริบทแห่งสังคมไทยยุคปัจจุบัน. ดุษฎีนิพนธ์ศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระมหาสายัญ ถิรปญฺโญ (ชาญชาติ). (2561). การพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนการสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินดารัตน์. (2560). ความเป็นผู้นำทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2543). รายงานการประเมินผล 1 ทศวรรษโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา (ปีการศึกษา 2533–2542): เส้นทางสู่การศึกษาภาคบังคับ 9 ปี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนิเทศและพัฒนามาตรฐานการศึกษา.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2563). AI Government Framework. กรุงเทพมหานคร: พีเอเอ็น.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). AI เพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สุพัตรา ปากดี. (2566). แนวทางการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Liu, M., Ren, Y., Nyagoga, L. M., Stonier, F., Wu, Z. and Yu, L. (2023). Future of education in the era of generative artificial intelligence: Consensus among Chinese scholars on applications of ChatGPT in schools. Future in Educational Research, 1(1), 72–101.
Wotruba, T.R. and Wright, P.L. (1975). How to develop ateacherratinginstrument. Jour nalof Higher Education, 46(6), 653-660.
