A LINEAR STRUCTURAL EQUATION MODEL OF THE EFFECTIVENESS IN AN ACADEMIC AFFAIRS ADMINISTRATION OF PHRAPARIYATTIDHAMMA SCHOOLS IN GENERAL EDUCATION SECTION IN THE NORTHEAST OF THAILAND

Main Article Content

Pra Chamras Kunpan
Wannika Chalakbang
Waro Phengsawat
Ponthep Steannoppakao

Abstract

The objectives of this research article were 1) to develop a linear structural equation model of the effectiveness in an academic affairs administration of Phrapariyattidhamma schools in general education section in the northeast of Thailand, and 2) to validate the structural equation model of the effectiveness in an academic affairs administration of Phrapariyattidhamma schools in general education section in the northeast of Thailand with empirical data. Mixed methods research was conducted which consisted of two phases. The first phase was a model development which studied from documentary study, interview 8 experts, and a case study of outstanding 2 schools. The second phase was to validate the developed model, and data were collected from 756 school administrators and teachers in Phrapariyattidhamma schools (year of 2018) using multi-stage sampling. The questionnaires used to collect data was a 5-rating scale, Index of item objective congruence between 0.80-1.00 and discrimination value between 0.41 - 0.95 and reliability 0.99. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient, and the linear structural equation model was analyzed with a package software. Results showed that 1) linear structural equation model of the effectiveness in an academic affairs administration of Phrapariyattidhamma schools in general education section in the northeast of Thailand consisted of 6 factors which were transformational leadership, instructional leadership, orientation of school administrators’ power, participative management, teamwork and effectiveness in an academic affairs administration. 2) The developed model had goodness of fit with the empirical data (Chi-square = 245.46, df = 340, p-value = 0.99, c2/df = 0.72, RMSEA = 0.00, GFI = 0.98, AGFI = 0.97). The effectiveness in an academic affairs administration had been affected direct effect from transformational leadership, teamwork, and participative management, respectively, indirect effects from participative management, and total effects from transformational leadership and teamwork. It also showed that variables in the model can explain the variance of effectiveness in an academic affairs administration for 49 percent with statistical significance at the .01 level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Kunpan พ., Chalakbang ว., Phengsawat ว., & Steannoppakao พ. (2020). A LINEAR STRUCTURAL EQUATION MODEL OF THE EFFECTIVENESS IN AN ACADEMIC AFFAIRS ADMINISTRATION OF PHRAPARIYATTIDHAMMA SCHOOLS IN GENERAL EDUCATION SECTION IN THE NORTHEAST OF THAILAND. Journal of Educational Review Faculty of Education in MCU, 7(1), 98–109. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/240945
Section
Research Article

References

ชัยวัฒน์ นนท์ยะโส. (2557). รูปแบบการทำงานเป็นทีมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.

ชาฤนี เหมือนโพธิ์ทอง. (2554). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับการทำงานเป็นทีมของพนักงานครูในสถานศึกษา สังกัดเทศบาลกลุ่มการศึกษาท้องถิ่นที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ธนัณฎา ประจงใจ. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการทำงานเป็นทีมตามความคิดเห็นของครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นภัทร ทรัพย์ชม. (2557). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุญเสริม สำราญดี. (2555). สภาพปัญหาและแนวทางพัฒนาการจัดการศึกษาตามแนวการปฏิรูปการศึกษาของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ในจังหวัดสุรินทร์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

พระเอกลักษณ์ เพียสา. (2560). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของครูในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา สังกัดมหาเถรสมาคม. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม. 7(2). 41-42.

วราภรณ์ ชาเรืองเดช. (2559). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของทีมคุณภาพที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม. 6(1). 26-27.

ศมนภร นาควารี. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารและครูกับประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนปากช่อง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา เขต 31. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2561). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2560. แหล่งที่มา https://www.newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/PDF/SummaryONETM6_2560.pdf. สืบค้นเมื่อ 31 พ.ค. 2561.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2561). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2560. แหล่งที่มา https://www.newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/PDF/SummaryONETM3_2560.pdf. สืบค้นเมื่อ 31 พ.ค. 2561.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2552). แผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการการพัฒนาการศึกษาโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา (พ.ศ. 2553 – 2562). นครปฐม: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2560). ข้อมูลการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ประจำปีการศึกษา 2560 ครั้งที่ 1. นครปฐม: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สิทธิกร อ้วนศิริ. (2552). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการประเมินคุณภาพภายนอกของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา. รายงานการวิจัย. สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).

สิริกร ทิติยวงษ์. (2556). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สิริญาพร มุกดา. (2558). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

อานนท์ หล้าหนัก. (2551). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.