Perception of Collaborative Problem-Solving Competency of Lower Secondary School Students in Science Enrichment Program
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research used a mixed-method approach to evaluate the perceptions of collaborative problem-solving skills among lower secondary school students participating in a science enrichment program. The study involved 72 eighth-grade students from a secondary school in Bangkok, who were selected through purposive sampling. Data was gathered through questionnaires and interviews to understand how students perceive their collaborative problem-solving abilities. Quantitative data was analyzed using mean, standard deviation, and one-sample t-test, while qualitative data was analyzed using content analysis. The findings indicated that the average score for the perception of collaborative problem-solving skills was 32.18 out of 36. ( = 32.18, S.D. = 4.95). During the assessment of students' scores against the 70 percent criteria, it was discovered that the students' scores for collaborative problem-solving competencies exceeded the criteria by a significant margin. This indicates that most students possess a high level of collaborative problem-solving competencies. However, upon analyzing the data from the interviews, it was found that the students had misconceptions about their abilities in aspects such as assigning roles and responsibilities, specifying tasks, and following up on group tasks.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา คำสมบัติ, ทรงศักดิ์ สองสนิท, และ ประวิทย์ สิมมาทัน. (2562). การส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองกับกิจกรรมการเรียนการสอน. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา) สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 69-78.
จรูญพงษ์ ชลสินธุ์, สิรินภา กิจเกื้อกูล, และ วิภารัตน์ เชื้อชวด ชัยสิทธิ์. (2561). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์ ตามแนวสะเต็มศึกษาที่เน้นกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ที่ส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 32-46.
จุสิฑามาศ วงษ์นิล, และ ธิติยา บงกชเพชร. (2566). การพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน เรื่อง ธรณีพิบัติภัย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 1602-1616.
เฉลิมพร เตชะพะโลกุล, สกนธ์ชัย ชะนูนันท์, และ จินตนา กล่ำเทศ. (2562). การศึกษาการประยุกต์ห้องเรียนกลับด้านเพื่อพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของผู้เรียนในรายวิชาเคมี ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 13(3), 173-187.
นัตยา หัสมินทร์, และ ธิติยา บงกชเพชร. (2565). การจัดการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาที่เน้นกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ เรื่อง การเคลื่อนที่แบบต่าง ๆ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(1), 166-175.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). หลักการวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ศมกร ศิลาโชติ, สิรินภา กิจเกื้อกูล, และ วิภารัตน์ เชื้อชวด ชัยสิทธิ์. (2561). การพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาที่เน้นการใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่องไฟฟ้าเคมี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 248-261.
ศศิวิมล ภูศรีโสม และ กัญญารัตน์ โคจร. (2563). การพัฒนากิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับหลักการการเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารมหาจุฬา
นาครทรรศน์, 7(9), 267-282.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2563). PISA 2015 ผลการประเมินการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ(collaborative problem solving). กรุงเทพมหานคร: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สุมิตรา บูชา และ สุมาลี ชูกำแพง. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาชีววิทยาโดยใช้การคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารมหาจุฬา
นาครทรรศน์, 7(12), 210-221.
หนึ่งฤทัย มะลาไวย์, อรพินทร์ ชูชม, และ นริสรา พึ่งโพธิ์สภ. (2565). การทำงานเป็นทีมของนักเรียน : ปัจจัยเชิงสาเหตุ ข้อเสนอแนะในการวิจัย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(3), 425-438.
Amri, M., & Sert, O. (2022). Establishing understanding during student-initiated between-desk instructions in project work. Cambridge Journal of Education, 52, 667-689. DOI:10.1080/0305764X.2022.2047890
Chang Y., Brickman P. (2018). When group work doesn’t work: Insights from students. CBE—Life Sciences Education, 17(3). DOI:10.1187/cbe.17-09-0199
Creswell, J. W. (2015). A concise introduction to mixed methods research. Thousand Oaks, C.A.: Sage Publications.
Dorfman, B. S., & Fortus, D. (2019). Students' self‐efficacy for science in different school systems. Journal of Research in Science Teaching, 56(8), 1037-1059. DOI:10.1002/tea.21542
Griffin, P., McGaw, B., และ Care, E. (2012). Assessment and Teaching of 21st Century Skills (Educational Assessment in an Information Age). NY: Springer.
Jamil, N. L., & Mahmud, S. N. D. (2019). Self-efficacy relationship on science achievement amongst national secondary school students. Creative Education, 10, 2509-2527. DOI:10.4236/ce.2019.1011179
Koh, C., Wang, C. K. J., Tan, O. S., Liu, W. C., & Ee, J. (2010). Bridging the Gaps Between Students' Perceptions of Group Project Work and Their Teachers' Expectations. The Journal of Educational Research, 102(5), 333-347. DOI:10.3200/JOER.102.5.333-348
Oakley, B., Felder, R., Brent, R., & Elhajj, I. (2004). Turning Student Groups into Effective Teams. Journal of Student Centered Learning, 2(1), 9--34. DOI:10.1.1.422.8179.
OECD. (2017a). PISA 2015 Assessment and Analytical Framework. Paris: OECD Publishing.
OECD. (2017b). PISA 2015 Results (Volume V): Collaborative Problem Solving. Paris: OECD Publishing.
Oliveri, M. E., Lawless, R., และ Molloy, H. (2017). A Literature Review on Collaborative Problem Solving for College and Workforce Readiness. ETS Research Report Series, 1, 1-27. DOI:10.1002/ets2.12133
Premo, J., Wyatt, B.N., Horn, M., & Wilson-Ashworth, H. (2022). Which Group Dynamics Matter: Social Predictors of Student Achievement in Team-Based Undergraduate Science Classrooms. CBE—Life Sciences Education, 21(3), 1-17. DOI:10.1187/cbe.21-06-0164
Schwarzer, R., & Warner, L. M. (2013). Perceived self-efficacy and its relationship to resilience. In S. Prince-Embury & D. H. Saklofske (Eds.), The Springer series on human exceptionality: Resilience in children, adolescents, and adults: Translating research into practice (pp. 139-150). DOI:10.1007/978-1-4614-4939-3_10
Sjøberg, S., & Jenkins, E. (2022). PISA: a political project and a research agenda. Studies in Science Education, 58(1), 1-14. DOI:10.1080/03057267.2020.1824473
Tucker, R., & Abbasi, N. (2016). Bad Attitudes: why design students dislike teamwork. Journal of Learning Design, 9(1), 1-20. DOI:10.5204/jld.v9i1.227
