The Development of An Instructional Model Based on Value Clarification Approach to Enhance Undergraduate Students’ Value
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research objectives were to 1) develop an instructional model based on value clarification approach to enhance undergraduate students’ value, 2) compare students’ scores gained from learning management in Thai social study subject with ASEAN community in the current world subject by using the instructional model based on value clarification approach to enhance undergraduate students’ value, 3) compare students’ value scores from joining the instructional model based on value clarification approach, 4) study students’ satisfaction toward the instructional model based on value clarification approach to enhance undergraduate students, and 5) examine and develop the instructional model. The sampling group was twenty-five students studying in Phetchaburi Rajabhat University selected through simple random. The research tools included a learning management plan manual, an assessment set, a student value assessment form, and a satisfaction questionnaire. The data analysis were statistical mean, standard deviation, and content analysis. The results revealed as follows:
- 1. The instructional model based on value clarification approach to enhance undergraduate students’ value consisted of the principle, objectives, learning management process, instructional model implementation conditions, and learners’ effects. The 5-stage learning management were 1) search for the value, 2) inspect student’s value, 3) inspect the society’s value, 4) set the regulation, and 5) follow the value.
- 2. The posttest score was significantly higher than the pretest score at the statistical level of 0.5.
- 3. The shared value score posttest was significantly higher than the pretest at the level of 0.5.
- 4. The student satisfaction with the instructional model was totally at the highest level.
- 5. The inspection result in the model and development examined by experts showed the total score of the highest.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. (2555). จริยธรรมสำหรับเด็กและเยาวชน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2552). ปรัชญาการอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ:กระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติ กลิ่นหอม และสุทธิพร บุญส่ง. (2563). การจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการกระจ่างค่านิยมผสมผสานแนวคิดระบบคู่สัญญา เพื่อพัฒนาคุณลักษณะความรับผิดชอบต่อตนเองของนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 3 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(5), 59–60.
จินตนา วิไลชนม์ และประสาท เนืองเฉลิม (2561) การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมโดยใช้กระบวนการกระจ่างค่านิยม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(51), 73-83–60.
ชัยพร วิชชาวุธ และธีระพร อุวรรณโณ. (2530). แนวคิดและพัฒนาการใหม่ในการปลูกฝงจริยธรรม: จริยธรรมกับการศึกษา. โครงการตำราและเอกสารทางวิชาการคณะครุศาสตร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประสิทธิ์ คำพล. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมจริยธรรมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2554). หลักและเทคนิคการสอนระดับดุมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2562). หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. เพชรบุรี.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2542. แนวทางการปฏิรูประบบริหารการศึกษาในกระทรวงศึกษาธิการ. วารสารปฏิรูปการศึกษา, 1(12), 7.
วันชัย ปานจันทร์. (2561). รูปแบบการเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6(2), 506-522.
วิจารณ์ พานิช. (2554). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ตถาตาพลับลิเคชั่น จำกัด.
สมพร เทพสิทธา. (2542). คุณธรรมและจริยธรรม. กรุงเทพฯ: สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์.
Bloom B S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives, the classification of Educational goals–Handbook I: Cognitive Domain. New York: McKay.
Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2011). Design and conducting mixed methods Research (2nd cd.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Good, Carter V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill Book.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (1987). Learning Together and Alone: Cooperative, Competitive and Individualistic Learning. 2nd ed. New Jersey: Prentice-Hall
Joyce, B, & Weil, M. & Showers, B. (1992). Model of teaching. 4th ed. Boston: Allyn and Bacon: A Division of Simon & Schuster, Inc.
Raths et al. (1978). Values and Teaching. Ohio: Charles E Merrill Publishing.
Woods, D.R. (1994). Problem-Based Learning: How to Gain the Most from PBL. Hamilton: W.L. Griffin Printing Limited.
