Factors Affecting the drop out and Graduation Periods of Undergraduate Student of Prince of Songkla University, Phuket Campus in COVID-19 Situation
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study factors affecting the drop out and graduation periods of undergraduate students in Prince of Songkla University, Phuket Campus during the COVID-19 pandemic. In doing so this research analyzes these factors, including assistance measures for students and proposes guidelines for effective educational management and development. An online survey was conducted on undergraduate students in Prince of Songkla University, Phuket Campus of the 2020 academic year with close-ended questionnaires. Data was statistically analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. Pearson’s product-moment correlation coefficient and Chi-square test were applied to find the correlation between factors. The result presents that all factors affected the drop out and graduation periods of undergraduate students at moderate level. The three factors that have the highest influence were personal life, senior project, and university rules and regulations, respectively. Moreover, students required all aspects of assistance measures provided by the university at very high level with the highest degree of assistance on general scholarship, installment or reduction of tuition fees, and subsidies for infected students, respectively. These demands for the support illustrating that financial problem also had a large impact on students and their families during the pandemic. In conclusion, the university and relevant organizations should provide assistance measures for students by taking these factors into consideration, especially on the financial aspect.
Article Details
References
กนกวรา พวงประยงค์. (2564). สถานการณ์ผลกระทบ ความต้องการการช่วยเหลือ และการปรับตัวของคนวัยทำงานในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19: การศึกษาเชิงประจักษ์ในกรุงเทพมานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(1), 266 – 286.
กรรณิการ์ แสนสุภา, เอื้อทิพย์ คงกระพันธ์, อุมาภรณ์ สุขารมณ์ และผกาวรรณ นันทะเสน. (2563). การปรับตัวของนักศึกษาในสถานการณ์โควิด-19. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2), 79 – 92.
จีระนันต์ เจริญรัตน์. (2559). การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพของนักศึกษาที่มีผลการเรียนปกติโดยใช้ต้นไม้ตัดสินใจ. SNRU Journal of Science and Technology, 8(2), 256 – 267.
ฐานิตา ลอยวิรัตน์, กุศล แก้วหนู และเกศริน คงจันทร์. (2558). การศึกษาสาเหตุและปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพการเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สงขลา: คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เทื้อน ทองแก้ว. (2563). การออกแบบการศึกษาในชีวิตวิถีใหม่: ผลกระทบจากการแพร่ระบาด COVID-19. คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(2), 1 – 10.
นนทวัฒน์ ทวีชาติ, อรยา เพ็งประจญ, วิไลรัตน์ ยาทองไชย และชูศักดิ์ ยาทองไชย (2562). ระบบทำนายการพ้นสภาพของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาราชภัฏบุรีรัมย์ ด้วยเทคนิคการทำเหมืองข้อมูล. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 4(1), 47 – 60.
นันธวัช นุนารถ. (2558). ปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการออกกลางคันของเด็กและเยาวชน. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ สถาบันวิจัยพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 2. (หน้า 324 – 335) กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2531). การวิจัยและประเมินผลประสิทธิภาพทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยมหิดล. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 26 3-5 กุมภาพันธ์ 2531 (หน้า 296 – 312). รายงานผลการวิจัย สาขาเศรษฐศาสตร์ สังคม มนุษศาสตร์และศึกษาศาสตร์.
พีรฉัตร อินทชัยศรี และมานัดถุ์ คำกอง. (2564) การประยุกต์ใช้การวิเคราะห์การรอดชีพในการศึกษาการพ้นสถานภาพการเป็นนักศึกษา ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. Journal of Education Naresuan University, 23(3), 217 – 228.
ภูษณิศา สิริวรพร. (2557). สาเหตุการออกกลางคันและแนวทางการแก้ไขปัญหาการออกกลางคันของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีของสถาบันการพลศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์การศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาสารคาม: วิจัยและประเมินผล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (2563) ข้อบังคับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ว่าด้วยการศึกษาชั้นปริญญาตรีและการศึกษาตลอดชีวิต พ.ศ. 2563. สืบค้น 29 กรกฎาคม 2564, จาก http://regist.pn.psu.ac.th/documents/rule/regulation_63.pdf
วันวิสาข์ แก้วสมบูรณ์, ทรงธรรม ธีระกุล, เสาวนีย์ แสงสีดา และศศิธร ดีใหญ่. (2555). ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้า ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ. รายงานการวิจัยสถาบัน หน่วยวิจัยสถาบัน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สมคิด รักษาทรัพย์, สุภาภรณ์ ตันจ้อย และวาสนา ด้วงเหมือน. (2556). สาเหตุการออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยทุนสนับสนุนงานวิจัยของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ งบประมาณงบเงินรายได้ปี พ.ศ. 2556 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
สุกัญญา ทารส และทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2563). ปัจจัยจำแนกการออกกลางคันของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(1), 273 – 287.
สุดารัตน์ พิมลรัตนกานต์. (2558). การศึกษาสาเหตุการลาออกกลางคันของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพและหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง กรณีศึกษา: วิทยาลัยเทคโนโลยีวิบูลย์บริหารธุรกิจ รามอินทรา เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร. Journal of Logistics and Supply Chain College, 1(1), 67 – 79.
โสภนา สุดสมบูรณ์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อภิญญา อิงอาจ, ณัฐพร กาญจนภูมิ และพรพรรณ เชยจิตร. (2563). ความกังวลในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 17(2), 94 – 113.
Chelms, T. (2020). How universities can support students’ mental health amid Covid-19 crisis. Time Higher Education. Retrieved from https://www.timeshighereducation.com/blog/how-universities-can-support-students-mental-health-amid-covid-19-crisis.
Cronbach, L.J. (1970). Essential of psychological testing. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
Gyeltshen, L., & Sawangmek, T. (2016). The factors of parent and family involvement affecting student academic performance in Urban Primary Schools of Bhutan. Journal of Education Naresuan University, 18(2), 254 – 263.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22, 1 – 55.
