The Development Of Constructivist Web-Based Learning Environment Model To Enhance Problem Solving About Robot Programming With Integrate Pedagogy And Neuroscience For Student Secondary Grade 3.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research was to design and develop a Web-based learning environment model based on constructivism to promote solving the problem of Robot control programming by integrating pedagogy and neuroscience For Year 3 students, the model in this study was the Model Research of (Richey & Klein. 2007). Phase 1, Model Development, which consists of Document analysis, survey research (Survey) The target groups used in the research are: 3 experts in content, media, model design, 3 experts in measurement and assessment, and students of Hinladwungtor School. who studied computational science, academic year 2/2563, 44 people, designer: 1, developer: 1 person, instructor: 1 person, 1)There were 7 components of the Constructivist Web-Based Learning Environment Model to Enhance Problem-Solving for Higher Education Students in Hiladwungtor School as following: (1) The Problem base center (2) The Resource center (3) The Cognitive tool center (4) The Collaboration center (5) The Problem-Solving center (6) The Scaffolding center and (7) The Coaching center. The efficiency of the constructivist web-based learning environment model to enhance problem Solving 3 the appropriated dimensions: The content is appropriate for learning. The characteristic of web base was appropriate for supporting the learners to learn and access information easily. The design of seven components were congruent with the underlined theories.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จารุณี ซามาตย์. (2552). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์
ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยี
การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เสกสรรค์ แย้มพินิจ. (2554). การพัฒนาโมเดลการสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมกระบวนการแก้ปัญหาที่มี
โครงสร้างซับซ้อนของนักศึกษาครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา
เทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุชาติ วัฒนชัย. (2553). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์
ที่ส่งเสริมการแก้ปัญหาและการถ่ายโยงการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุมาลีชัยเจริญ. (2551). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา . คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อิศรา ก้านจักร. (2552). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมเมนทอลโมเดลแบบผู้เชี่ยวชาญ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Brown, J. S., Collins, A., & Duguid, P. (1989). Situated cognition and the culture of learning. Educational Researcher, 18(1), 32–42.
Chaijaroen, S. (2014). Kānʻō̜kbǣp kānsō̜n: Lakkān thritsadī sū kān patibat [Instructional design: Principles and theories to practices]. Khon Kaen: Anna offset.
Hannafin, M. J. (1999). Open learning environments: Foundations, methods, and models. In Charles M. Reigeluth (Ed). Instructional design theories and models: A new paradigm of instructional theory: Volume II. London: Lowrence Erbaum Associate.
Jonassen, D.H. (1997). Instructional design model for well-structured and ill-structured problem-solving learning outcomes. Educational Technology. Research and Development, 45 (1), 65-95.
Mayer, R. E. (2009). Multimedia learning: Are we asking the right questions. Educational Psychologist, 32, 1-19
Richey, R. C. and Klein, J. (2007). Design and developmental research. New Jersey: Lawrence.
