Development of Chemical Word Problem Solving Ability of Mattayomsuksa 5 Students in Gas and Gas Properties Topic Using 5Es Inquiry Learning with Metacognition Strategy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This classroom action research aimed to develop secondary school students’ chemistry problem-solving ability focused on gas properties in order to overcome 70 percent criteria of full score, using inquiry-based learning integrated with metacognitive strategy. The participants were 24 secondary school students derived from purposive sampling. There were 3 action research cycles. Research instruments were composed of 1) lesson plans of inquiry-based learning integrated with metacognitive strategy in topic gas properties 2) chemistry problem-solving ability tests in topic of gas properties 3) interviewing form. Descriptive statistics e.g. mean, percentage, and standard deviation were employed to analyze quantitative data. Findings of this study revealed that there were 5 participants (20.83%) passed 70 percent criteria of full score in action research cycle 1, there were 15 participants (62.50%) passed 70 percent criteria of full score in action research cycle 2, all participants (100%) passed 70 percent criteria of full score in action research cycle 3.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. ๒๕๖๐) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน(พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
น้อมศรี เคท. (2537). เรื่องน่ารู้สำหรับครูคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
พัทธมน วิริยะธรรม. (2561). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้รูปแบบการสอนแบบวัฎจักรการเรียนรู้ 7E ร่วมกับเทคนิค KWDL. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 140-152.
พาสนา จุลรัตน์. (2556). เมตาคอกนิชันกับการเรียนรู้. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, 1(14), 1-17.
พิมพ์พันธ์ เตชะคุปต์. (2544). วิทยาการด้านการคิด. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ป แมเนจเม้นท์.
ภพ เลาหไพบูรณ์. (2542). แนวการสอนวิทยาศาสตร์(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
วราภรณ์ เกลี้ยงกล่น. (2557). การศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหา วิชาเคมี เรื่องพันธะเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้ยุทธศาสตร์เมตาคอกนิชัน. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิยาลัยขอนแก่น, 8(3), 189–196.
ศิรินภา นามโน. (2560). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์และเจตคติต่อวิชาฟิสิกส์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานร่วมกับแนวคิดเมตาคอกนิชัน(วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2546). การจัดสรรสาระการเรียนรู้กลุ่มวิทยาศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาข้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สุนีย์ เหมาะประสิทธิ์. (2534). การพัฒนาชุดการเรียนการสอนเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศรีนครินทร์วิโรฒวิจัยและพัฒนา, 4(2), 62-73.
สุวร กาญจนมยูร. (2533). เทคนิคการสอนคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
สุวิทย์ คำมูล, และอรทัย คำมูล. (2545). 21 วิธีจัดการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาระบบความคิด. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
เสฏฐวุฒิ มุลอามาตย์. (2549). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์โดยใช้ชุดการเรียนตามแนวอริยสัจ 4(วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
หน่วยศึกษานิเทศน์. (2545). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
อัจฉริยา สีหามาตย์. (2552). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการคิดเชิงเมตาคอกนิชันในการ แก้โจทย์ปัญหา เรื่อง อสมการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 32(1), 116–123.
อุษา ชมภูพฤกษ์. (2561). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายวิชา ฟิสิกส์ เรื่อง ไฟฟ้ากระแส ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้กลวิธีเมตาคอกนิชัน(วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Beyer, B. K. (1997). Improving student thinking : a comprehensive approach. Boston: Allyn and Bacon.
Brueckner, L.T., & Grossnickle, F. E. (1974). How to make arithmetic meaningful. Philadelphia: John C. Washington.
De Jong T., & Ferguson-Hessler. (1996). Types and qualities of knowledge. Journal of Educational Psychologist, 31(2), 133–136.
Docktor, J. L., Dornfeld, J., Frodermann, E., Heller, K., Hsu, L., Jackson, K. A., … Yang, J. (2016). Assessing student written problem solutions: a problem-solving rubric with application to introductory physics. Physical Review Physics Education Research, 12(1), 15–26.
Ertmer, P., & Newby, T. J. (1996). The expert learner: stratic, self-regulated and reflective. Instructional Science, 24, 1–24.
Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring. American Phycholohist, 34(10), 906–911.
Gabeel, D. (1999). Improving teaching and learning through chemistry education research: a look to the future. Journal of Chemical Education, 74(4), 548–553.
Osborne, J., & Collins, S. (2000). Pupils’ and parents’ views of the school science curriculum. London: King’s College London.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed). Victoria: Deakin University.
Krulik, S., & Rudnick, J. A. (1989). Problem solving: a handbook for senior high school teachers. Boston: Allyn and Bacon.
