ผลของกิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ สำหรับนักศึกษาและบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินกิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพ 2) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของกิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับนักศึกษา และบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 193 คน (นักศึกษา 174 คน บุคลากร 19 คน) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความรู้ ทัศนคติ กิจกรรมทางกาย พฤติกรรมการออกกำลังกาย และความพึงพอใจ ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหา (IOC = 0.85) ความเชื่อมั่น (0.80–0.92) และอำนาจจำแนก (r = 0.5–0.90) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Paired t-test (p<0.05)

          ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการออกกำลังกาย ได้แก่ (1) การสนับสนุนจากมหาวิทยาลัย ได้แก่ สถานที่ออกกำลังกาย (2) แรงจูงใจส่วนบุคคล (3) อุปสรรค ได้แก่ สถานที่และอุปกรณ์ 2) พบว่ากิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับนักศึกษาและบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครที่จัดขึ้นมีประสิทธิผลในการส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษา  โดยเฉพาะในการทำให้นักศึกษา มีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีขึ้น ทั้งทางร่างกาย จิตใจ สังคม และสติปัญญา การเปลี่ยนแปลงเชิงบวก เช่น ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมด้านสุขภาพของนักศึกษา  ผลลัพธ์ที่สามารถวัดได้ คือ ค่าดัชนีมวลกายเฉลี่ยลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจาก 23.01 เป็น 22.68 ความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมทางกายเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 20.2 เป็น 95.3 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พฤติกรรมการออกกำลังกายและกิจกรรมทางกายเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และความพึงพอใจต่อกิจกรรมอยู่ในระดับมาก ดังนั้นผลการวิจัยข้างต้นแสดงให้เห็นว่ากิจกรรมการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับนักศึกษาและบุคลากรในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครที่จัดขึ้นมีประสิทธิภาพในการส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษา ในด้านสุขภาพกายดีขึ้น ความรู้เพิ่มขึ้น พฤติกรรมสุขภาพดีขึ้น และในเชิงนโยบายมหาวิทยาลัยได้ข้อมูลจากงานวิจัยใช้วางแผนจัดกิจกรรมด้านสุขภาพที่เหมาะสมและยั่งยืนในอนาคต