Transformational Leadership and High-Performance Organization of Schools under the Bangkok Secondary Educational Service Area Office 1

Authors

  • Sanugan Inrak faculty of education, Silpakorn University
  • Paleela Saksirichai faculty of music, Silpakorn University

Keywords:

Transformational leadership, High-performance organization, Educational development

Abstract

Abstract

 

          This study aimed to: (1) examine the transformational leadership of school administrators, (2) evaluate the level of high-performance organization (HPO) in schools, and (3) explore the relationship between transformational leadership and HPO in schools. The sample consisted of 138 participants, including teachers and school administrators. The research instrument was a opinionnaire based on the concepts of Bass and Avolio for transformational leadership and De Waal for high-performance organizations.

Data Analysis and Results

The data were analyzed using statistical methods such as frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, and Pearson's product-moment correlation coefficient. The findings revealed that both transformational leadership and HPO were rated at a high level overall. When examined across specific dimensions, all five dimensions were consistently rated as high. Additionally, there was a statistically significant positive correlation between transformational leadership and HPO at the .01 level.

 

 

References

กชกร ชมพูราช. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันขององค์กรครู. ในเครือโรงเรียนเซนต์มารีอา. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 11(2). น. 205-214.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2561-2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงฯ. จุฑามาศ แก้ววิจิตร และคนอื่น ๆ. (2556). 123 สู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข. นนทบุรี: สองขาครีเอชั่น.

ชาญวิทย์ วสันต์ธนารัตน์ และธีร์ธรรม วุฑฒิชัยแก้ว. (2559). คู่มือมาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: แอทโฟร์พริ้นท์. 8.

ธภัสธร มิ่งไชย, กรศิริ มิ่งไชย, และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อสมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(6). น. 121-130.

นิสา ธิปัตย์ พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และสุดารัตน์ สารสว่าง. (2563). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของกรมแพทย์ทหารบก. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 11(2). น. 103-113.

บัณฑิตา สิทธิพงศากุล. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารกับองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร, 5(3). น. 1205-1221.

พิชาภพ พันธุ์แพ. (2554). ผู้นำการจัดการเปลี่ยนแปลง. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร: แอคทีฟ พริ้นท์.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2554). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ: กระบวนทัศน์ใหม่และผู้นำใหม่ทางการศึกษา, พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มนัสพงษ์ เก่งฉลาด และ สมศักดิ์ เอี่ยมคงสี. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนกับสมรรถนะหลักของครู. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 20(38), น. 74-84.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2561). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์: การจัดการสมัยใหม่. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556). ภาวะผู้นำ : ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รินทร์ลภัส ศักดิ์ชัยวัฒนา, จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์ และ อัจฉรา นิยมาภา. (2567). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร, 6(3). น. 1243-1265.

รุจิกร ตุลาธาร. (2567). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับการเป็นองค์กรแห่งความสุขของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(2). น. 204-221.

เศกสรรค์ ปัญญาแก้ว. (2563). รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กแบบองค์กรสมรรถนะสูงเพื่อยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 9(33). น. 305-314.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). บทวิเคราะห์การพัฒนาการศึกษาอันเป็นผลมาจากสถานการณ์โควิด-19.

อภิญญา ปานโชติ และมังกร หริรักษ์. (2567). ทักษะการบริหารของผู้บริหารที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(2). น. 365-376.

อภิสิทธิ์ เที่ยงคูณ และสิทธิชัย สอนสุภี. (2566). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารปัญญาปณิธาน, 8(2). น. 127-140.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2563). หลักสูตรและการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: เอส ดี เพรส.

Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994).Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks, CA: Sage.

De Waal, A. A. (2007). The characteristics of a high performance organization. Business Strategy Series, 8(3), p. 179-185.

Schermerhorn, J. R., et al. (2003). Organizational Behavior. New York: John Wiley & Sons.

Downloads

Published

2025-06-27

How to Cite

Inrak, S., & Saksirichai, P. . (2025). Transformational Leadership and High-Performance Organization of Schools under the Bangkok Secondary Educational Service Area Office 1. DRIRDI Research for Community Service Journal, 11(1), 1–12H. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/DRURDI/article/view/276388