ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง, องค์กรสมรรถนะสูง , การพัฒนาการศึกษาบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน ความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียน และความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 การวิจัยใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 59 โรงเรียน โดยผู้ตอบแบบสอบถามประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียนและครูจำนวน 118 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามความคิดเห็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ร้อยละค่าเฉลี่ย ความถี่ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่าภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงอยู่ในระดับสูง และมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 นอกจากนี้ยังพบว่า
การส่งเสริมภาวะผู้นำสามารถพัฒนาคุณภาพของโรงเรียนและบุคลากรให้ก้าวหน้าได้อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กชกร ชมพูราช. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันขององค์กรครู. ในเครือโรงเรียนเซนต์มารีอา. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 11(2). น. 205-214.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2561-2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงฯ. จุฑามาศ แก้ววิจิตร และคนอื่น ๆ. (2556). 123 สู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข. นนทบุรี: สองขาครีเอชั่น.
ชาญวิทย์ วสันต์ธนารัตน์ และธีร์ธรรม วุฑฒิชัยแก้ว. (2559). คู่มือมาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: แอทโฟร์พริ้นท์. 8.
ธภัสธร มิ่งไชย, กรศิริ มิ่งไชย, และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อสมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(6). น. 121-130.
นิสา ธิปัตย์ พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และสุดารัตน์ สารสว่าง. (2563). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของกรมแพทย์ทหารบก. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 11(2). น. 103-113.
บัณฑิตา สิทธิพงศากุล. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารกับองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร, 5(3). น. 1205-1221.
พิชาภพ พันธุ์แพ. (2554). ผู้นำการจัดการเปลี่ยนแปลง. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร: แอคทีฟ พริ้นท์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2554). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ: กระบวนทัศน์ใหม่และผู้นำใหม่ทางการศึกษา, พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนัสพงษ์ เก่งฉลาด และ สมศักดิ์ เอี่ยมคงสี. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนกับสมรรถนะหลักของครู. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 20(38), น. 74-84.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2561). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์: การจัดการสมัยใหม่. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556). ภาวะผู้นำ : ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รินทร์ลภัส ศักดิ์ชัยวัฒนา, จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์ และ อัจฉรา นิยมาภา. (2567). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร, 6(3). น. 1243-1265.
รุจิกร ตุลาธาร. (2567). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับการเป็นองค์กรแห่งความสุขของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(2). น. 204-221.
เศกสรรค์ ปัญญาแก้ว. (2563). รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กแบบองค์กรสมรรถนะสูงเพื่อยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 9(33). น. 305-314.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). บทวิเคราะห์การพัฒนาการศึกษาอันเป็นผลมาจากสถานการณ์โควิด-19.
อภิญญา ปานโชติ และมังกร หริรักษ์. (2567). ทักษะการบริหารของผู้บริหารที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(2). น. 365-376.
อภิสิทธิ์ เที่ยงคูณ และสิทธิชัย สอนสุภี. (2566). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารปัญญาปณิธาน, 8(2). น. 127-140.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2563). หลักสูตรและการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: เอส ดี เพรส.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994).Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks, CA: Sage.
De Waal, A. A. (2007). The characteristics of a high performance organization. Business Strategy Series, 8(3), p. 179-185.
Schermerhorn, J. R., et al. (2003). Organizational Behavior. New York: John Wiley & Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
